Sermo. XI. De annūciatiōe Marie

deus de quo habet̉ Exo .xxxij. qͥ d̓r liber vite: īquo ſunt ſcripti oēs electi. vt habet̉ Dan̄. xij.De qͦ etiā facit mētionē ſaluator Lu. x. diceſapl̓is. gaudete. quia noīa veſtra ſcpͥta ſunt īcelis. ſcriptū eſt in pͥncipio hͦ nomē mellifluum Ih̓s. Un̄ ip̄e ait. pͣs. xxxix. In capite liſcriptū eſt d̓ me. De hac etiā eterna nominiſIelu ꝑ̄deſtinatiōe ⁊ p̄noīatiōe inqͥt ꝓphetaip̄i filio dei Iſa. lxij. vocabit̉ tibi nomē qd̓ osdn̄i noīauit. ⁊ eris corona gl̓ie ⁊ diadema regni in manu dei. ¶ Scd̓a excellētia d̓r p̄figuratiōis. Iſtud em̄ nomē p̄figuratū fuit ī veteri teſtamēto. Triplicē em̄ Ieſum legimꝰ iniudea fuiſſe. Primus fuit Ieſus naue qͥ fuitIoſue. ⁊ hic d̓r ſaluaſſe ppl̓m iſrael. qꝛ introduxit eū in terrā ꝓmiſſionis. quā etiā ei diuiſit. vt hr̄ Ioſue. xiij. ⁊. xviij. c. Et fuit figuradn̄i nr̄i Ih̓u xp̄i. qui introduxit om̄s electosin gl̓iam ſempiternā. Secūdꝰ fuit Ieſus filius Ioſadech. qͥ fuit ſacerdos ſanctiſſimus qͥreedificauit templū. de quo Zach̓. j. dicitur.On̄dit mihi dn̄s ſacerdotē magnū Ieſum.Iſte igit̉ figurauit ſil̓r dn̄m noſtꝝ ih̓m xp̄m.qui fuit ſacerdos ⁊ obtulit ſeip̄m pr̄i ī ſacrificium. atqꝫ templū gr̄e ⁊ veritatis edificauit.Tertius fuit Ih̓s filius Sirach. qͥ fuit propheta ⁊ doctor ſapiētiſſimuſ: atqꝫ renouauitſapīam de corde ſuo. vt d̓r Ecc̄i. l. ⁊ iſte ſimilimō figurauit dn̄m nr̄m Ih̓m xp̄m qͥ fuit ꝓpheta magnꝰ in oꝑe ⁊ ẜmone. ⁊ ſapīam noui teſtamēti ſuo ſctō ſpū īnouauit. ¶ Tertiaexcellētia huiꝰ digniſſimi noīs d̓r ꝓphetatōnis. De illo em̄ ꝓphete ꝑ multa tꝑa an̄ īcarnatiōem ip̄iꝰ filij dei ꝓnunciauerunt. UndeAb acuc ſui libri. c. iij. dicebat. Ego autem īdn̄o gaudebo: ⁊ exultabo ī deo Ih̓u meo. Etiij. Eſdre. vij. dicit deus pater. ⁊ erit poſt annos hos. moriet̉ filius meus ih̓s. ⁊ cōuertet̉ſeculū. ¶ Quarta excellētia d̓r annūciatiōisFuit em̄ hoc nomē mirificū ꝑ angelū annunciatū bn̄dicte ꝟgini dum ei dixit Lu. j. Paries filium ⁊ vocabis nomen eius Ieſum.¶ Quinta excellētia d̓r reuelatiōis. vt em̄ hr̄Matth̓ .j. hoc nomē magnificū a deo ꝑ āgelum reuelatū fuit Ioſeph ſponſo btē ꝟginis¶ Sexta excellētia d̓r ſaluatōis. quilibet em̄deuotus huiꝰ ſanctiſſimi noīs: ſalutē ꝯſequetur eternā. Un̄ vt hr̄ Mat. j. Angelꝰ apparens Ioſeph in ſomnis ⁊ ei p̄cipiēs vt filiumex ꝟgine naſcituꝝ appellari faceret ih̓m. aſſignauit rōem di. Ip̄e eī ſaluū faciet ppl̓m ſuum a pctīs eoꝝ. ⁊ Act̉. iiij. dixit Petrꝰ. Nōeſt aliud nomē ſb̓ celo datū hoībꝰ in qͦ oporteat ſaluos fieri credētes. ⁊ pͣs. cv. inqͥt Da

uid. ſaluabit eos ꝓpter nomē ſuū. Ip̄e gͦ fildei rectiſſime Ieſus .i. ſaluator dictꝰ eſt a ſaluando. c. decet. de īmu. eccle. li. vj. vbi Archi.quia eſt ille qͥ ait Iſa. xliij. Nō eſt abſqꝫ meſaluator. ⁊ Oſee. xiij. Saluator nō eſt p̄terme Ip̄e eſt ille quē incarnari deſiderabat Iſaias dicēs ſui li. c. xlv. Aperiat̉ terra ⁊ germīetſaluatorē. Ille eſt de quo Zach. ix. d̓r. ecce rextuus venit tibi iuſtꝰ ⁊ ſaluator. Nomen em̄Ieſu ſaluatoris eſt nomen regale. Un̄ pilatus ſcripſit ſuꝑ eius crucē. Ih̓s nazarenꝰ rexiudeorum. vt habet̉ Ioh̓. xix. Ip̄e inquaꝫ eſtille de quo dixerūt angeli paſtoribꝰ Luce. ij.Annucio vobis gaudiū magnū qꝛ natꝰ eſthodie vobis ſaluator. De quo etiā dicebatapl̓s ad Phil̓. iij. Saluatorē expectamꝰ dominū ieſum ⁊c̄. De quo ſil̓r inqͥt Ioh̓. ſue pͥme canonice. iiij. c. Pater miſit filiū ſuū ſaluatorē mūdi. De quo etiā d̓r Luc̄. xix. Filiꝰhoīs venit ſaluū facere qd̓ perierat. Et. jͣ. adThim̄. j. Chriſtꝰ ieſus venit in hūc mūdūvt peccatores ſaluos faceret. De hoc quoqꝫp̄dictū fuerat Iob. xxx. vbi d̓r. Et ſi corrue-rit: ipſe ſaluabit. ¶ Septima excellentia huius nomīs d̓r remiſſionis. Unde ſciendumeſt ꝙ antiqͥtus in veteri teſtamēto erat terribile nomēdei. ita ꝙ inqͥt Iſaias ꝓpheta ſui libri. c. xxx. Ecce nomē dn̄i venit de longīquoardens furor eius ⁊ grauis ad portandū. ſꝫhec dei terribilitas temperata eſt in fonte miſericordie ⁊ pietatis id eſt in vtero virginaliper ieſum xp̄m dn̄m noſtꝝ. Intantū autemhoc p̄cioſum nomen ieſu diuinā iram cōtrapeccatores mitigat. ⁊ tantū a celeſti pr̄e veneratur: ꝙ nullū eſt adeo graue pctm̄ qd̓ ab eoſi ꝑ hoc nomē venia deuote poſtulet̉: non ꝓtinus remittat̉. Un̄ Act̉. x. dicebat petrꝰ. Huic om̄es ꝓph̓e teſtimoniū ꝑhibent remiſſiōꝫpeccatoꝝ acciꝑe ꝑ nomē eius oēs qͥ credūt ineum. Et. j. Ioh̓. ij. ait apoſtolus. Scribo vobis filioli mei. quia vobis remittunt̉ peccataveſtra ꝓpter nomē eius. Eapropter inquitſanctus Bernardinus in qͣdrageſimali ſuode religione chriſtiana. ſermone. xlix. Sicutgrauiter eſtuanti ⁊ longo ſitis ardore ſuccenſo: fons frigidus ſalubris ⁊ gratus efficiturſic mētibꝰ iniquitate depreſſis: nomen ieſu:culpe grauedinē: ⁊ peccati merorē expellit. Dicitur em̄ Act̉. xxij. Ablue peccata tua inuocato nomine ieſu. Un̄ pͣs. dicebat. Propt̓ nomen tuū dn̄e ꝓpicīaberis peccato meo: multū eſt enī. Hec ille. Ex qͥbus colligi poteſt ꝙquicūqꝫ etiam ſceleratiſſimꝰ ī vltimo fine vite ꝯſtitutus: non valēs aliter de peccatis ſuis

eē 3

ARemittit pctā