Druckschrift 
Mariale
Einzelbild herunterladen
 

Sermo. VIII. De annūciatiōe Marie

omi potētis ſuſtētaret. ⁊ ſic exponit Chry. illud Ioh̓ .j. Sine ip̄o .ſ. gubernāte. factū eſtnihil. id ē qd̓ factū ē nihil eſt Quāto aūt aliqua creatura vl̓ in ſpecie vl̓ in indiuiduo hꝫnfectiꝰ eſſe: tāto magꝭ pōt aliqͦ mō dici deusibi magnꝰ eſſe ꝑ eſſentiā. Un̄ hͦ modo magꝭd̓r eſſe in hoīe qͣꝫ in brutis. Et qꝛ btē Mariededit nobiliſſimū eſſe. qꝛ optime formata ⁊ cōplexionata fuit ſuꝑ om̄s. vt dictū eſt⁊ꝑbatū in ſcd̓a ꝑte huiꝰ oꝑis. ſermone. iiij.ideo illi recte dixit angelus. dn̄s tecuꝫ. Perpn̄tiā aūt d̓r eē deꝰ ī oībꝰ creaturꝭ. nouit oīa ītima creature. Om̄ia em̄ nuda ⁊ aꝑta ſuntoculis eius. ad Heb̓. iiij. De quo habetur īpͥmo ſnīarum. diſ. xxxv. Unde dicit gloſa ī§. alie. inſti. de actio. ꝙ deus ſcit intētionem ⁊corda omniū. De hoc etiā habet̉ in. c. deusom̄ipotēs. ij. q. j. ⁊. c. crubeſcāt. xij. diſt. et. ca.tua nos. de ſimo. In beata aūt ꝟgine fuit deus ꝑ pn̄tiam. quia nō ſolū vidit om̄ia ſecreta eius .ſ. affectus ⁊ cogitatus oculo cognitionis: ſed etiā oculo approbatōis. nā om̄sactus eiꝰ interiores ⁊ exteriores vt ſanctiſſimos approbauit. Per potentiā ꝟo d̓r eſſe īcrcaturis. qꝛ om̄ibꝰ dat ꝟtutē oꝑandi. Un̄Ioh̓. xv. dicit ſaluator. Sine me nihil poteſtis facere. Et qꝛ dedit beate ꝟgini ꝟtutemoperandi ꝑfectius qͣꝫ alteri creature. iō dicit̉ei ꝑfectius qͣꝫ alijs. dn̄s tecū. Per gr̄am autem eſt in ſanctis. Un̄. j. Ioh̓. iiij. ſcpͥtū eſt.Qui manet in charitate in deo manet ⁊ deꝰ īeo. qd̓ etiā habet̉ in. c. abijt. xj. q. iij. Sꝫ certe nullus pōt equari in charitate btē ꝟgini.q̄ inqͥt Can̄. jͣ. Introduxit me rex ī cellā vinaria .i. gr̄e ſue abūdantiā. ⁊ ordīauit ī mecaritatē. Ergo excellētiꝰ fuit deꝰ ī illa qͣꝫ ī ceteris ſctīs. Sꝫ vltra p̄dictos modos eſſendifuit mō iaudito a ſcl̓is ⁊ ſtupēdiſſimo ī ꝟgīeſcꝫ ꝑ pn̄tiā corꝑalē qn̄ v̓bū caro factū ē in eavt inqͥt Bern̄. ſuꝑ miſſus eſt. qͥ exponit dn̄stecū .ſ. cito erit ꝑ icarnatōꝫ. Si at dicat̉ ẜmph̓m. Sermōes inqͥrēdi ⁊ faciēdi ſunt ẜmmateria de qua tractat̉. vt hr̄ in. ij. ethic̄. vn̄ īmateria amoris n̄ dꝫ poni nomē timorꝭ. qd̓eſt hͦ nomē dn̄ſ. iuxͣ illd̓ Malach̓ .j. Si egodn̄s vbi ētior meꝰ? Cū gͦ tractaret̉ h̓ mat̓iaſummi amoris .ſ. īcarnatio filij dei. videt̉ ꝙnō debuerit dicere angelꝰ. dn̄s tecū. ſed paxvob̓ vel pax tecū: ſic ⁊ filius dei ſalutabat qͦste diligebat. Rn̄det Alber. vbi sͣ. ꝙ ī iſta ſalutatiōe in eo ꝙ d̓r: dn̄s tecū duo intēdunturUnū vt ꝑſona mittētꝭ ꝓprie expͥmat̉. Alteꝝ vt libeꝝ arbitriū btē ꝟgīs ad credēduꝫ ⁊aſſentiēdū īclinet̉. Iſta ei duo ꝑfectiſſime et

ꝓprijſſime expͥmit hͦ nomē dn̄s. qd̓ a potentia īponit̉ .ſ. a dn̄ando. Un̄ Amb̓. ī qͦdā ſermone inqͥt. ꝙ dn̄s ē nomē potētie. ⁊ qn̄ abſelute d̓r ſoli deo appropͥat̉. Alij ꝟo dn̄i dicūt̉ẜui illiꝰ. ⁊ ſunt dn̄i aliqͦꝝ ꝑticularit̓. vl̓ alicuius loci determīati. ip̄e at deꝰ abſolute d̓r dn̄ſqꝛ ē dn̄s oīum. cui d̓r Heſter. iij. Dn̄s vniu̓ſoꝝ tu es. qd̓ ſoliꝰ dei ē ꝓpriū. ⁊ ſic ꝑſona mittens ꝓpͥe noīat̉ ī hac ſalutatōe. Per idē etiālibeꝝ arbitriū btē ꝟgīs ad credēdū inclinat̉.Ad credēdū em̄ mirabilia ⁊ ꝯſentiēdum inea maxīe diſponit fides de om̄ipotētia. qͣ credit ⁊ adu̓tit deū omīa poſſe facere. naturaſqꝫmutare. ⁊ eis īperare. Un̄ cū h̓ oīm nouorūnouiſſimū annūciaret̉ btē ꝟgini: ad cor eiuſinclinādū ad credēdū: ꝯgruētiſſime poni debuit hͦ nomē dn̄s. qd̓ ē oīpotētie demōſtratiuum. Quia ꝟo libeꝝ arbitriū btīſſime ꝟgīsetiā ꝑ ſe facile erat ad credēdū ꝑatū. nō idiguit exp̄ſſiſſima oīpotētie īſinuatōe cū terrore vt diceret̉ dn̄s oīpotēs. vl̓ dn̄s exercituuꝫſed ſuffecit ip̄iꝰ leuis annūciatio ⁊ qͣſi obſcura exp̄ſſio potētie. q̄ ꝑ hͦ nomē dn̄s importat̉Dicit gͦ ei angelus. dn̄s tecū. qͣſi aꝑte dicat.Nihil credas tibi impoſſibile q̄ ſcis te dn̄ꝫin ſociū hr̄e. ſꝫ dic ꝯfidēter. Oīa poſſum ī eoqͥ eſt mecū. ſi em̄ aliqͥ duo vnū officiū debeātoꝑari. qͥd impedit ſi vnꝰ eſt debilis cuꝫ alteradeo ſit fortꝭ vt ꝑ ſe officiū poſſit ꝑficere iſtoetiā nō iuuāte? Et ex his patet ſolutō ad obiectū. qꝛ h̓ dn̄s ponit̉ ad denotādū potētiaꝫfiēdi. nō timorē vel terrorē. Poſſumꝰ etiaaliter exponere hͦ verbū angeli ẜm Albertūvbi sͣ .ſ. dn̄s tecū .i. tu es regina eiuſdē regnicuius ip̄e eſt rex. ⁊ ideo tu es ſecū ⁊ ip̄e eſt tecum. qꝛ etiā vt ait Athanaſius in ſymbolo.Dn̄s eſt pater ⁊ dn̄s filiꝰ: ⁊ dn̄s ſpūſſanctꝰ.⁊ tn̄ vnus eſt dn̄s. Ideo exponit̉ ẜm Bern̄.ſuꝑ Miſſus eſt: ſic dicente. Pater tecum qͥfiliū ſuū facit ⁊ tuū. Filius tecū qui ad ꝯdēdum in te mirabile ſacramentū: miro mō ſibi fecit ſacrariū. ⁊ tibi ſeruat genitale ſignaculū. Spūſſctūs tecū qͥ cū patre ⁊ filio tuūſctīficat vteꝝ. Et qꝛ patri attribuit̉ potentiafilio ſapiētia. ſpūſancto bonitas ⁊ beniuolentia. iō exponit̉ dn̄s pater tecū exercens ſummā potentiā. dn̄s filiꝰ tecū on̄dens eximiaꝫſapīam. dn̄s ſpūſſctūs tecū exhibes nimiaꝫbeniuolentiā. Dn̄s gͦ pr̄ potentiā ſuā tecummōſtrauit qͥ facit magna ⁊ inſcrutabilia etmirabilia abſqꝫ numero. vt d̓r Iob. v. lꝫ em̄magnū fuerit creare celū ⁊ t̓rā ex nihilo. magnū qͦꝫ in diluuio ſaluare ī archa homīes: ⁊de om̄i genere animaliū. magnū etiā liberare

Dn̄s ta.

BDn̄s tecuꝫ exponitur