Pars. V.

⁊ ī illa ⁊ cū illa oēm creaturā. Uener̄t eī tibioīa bona ꝑit̓ cū illa. Sap. vij. Hec aūt oīainueniſti apd̓ deū. Apud deū dico ꝓpinqͣſſima ſil̓itudine. dignitate. familiaritate. ⁊ nature vnitate. ⁊ hͦ apud deū creatorē. recreatorē ⁊ gl̓ificatorē. Hec ille. Qui ec̄ eiuſdē lib̓. c.ccxxxvj. exponēs p̄dicta ꝟba ait. ꝓpriū eſt regine apd̓ regē eē. iuxͣ illud pͣs. Aſtitit reginaa dextris tuis. Sil̓r ⁊ mr̄is ꝓpriū eē apd̓ filium. iij. Re. ij. vbi d̓r. Poſitꝰ ē thronꝰ mr̄isregꝭ apd̓ thronū regꝭ. Itē ſic̄ d̓r filiꝰ eē apudprem ꝓpt̓ idētitate nature. iuxͣ illd̓ Ioh̓. j. ⁊ꝟbū erat apd̓ deū. Sic etiā dicipot matreꝫeſſe apud filiū ꝓpt̓ idētitatē nature in qͣ eſtvnū cum mr̄e. ſicut ⁊ in alia natura eſt vnūcum pr̄e. Hec ille. Ex qͥbꝰ pꝫ gl̓ioſam ꝟ̓ginēꝓpter ꝓpinquitatē filij plenitudinē gr̄e abeo ſuſcepiſſe. ¶ Subdit qͦꝫ p̄dictus doctoreiuſdē lib̓. cxcviij. c. Iā gͦ ſufficiēter oſtēſumeſt qualit̓ btā ꝟgo gr̄a plena fuerit. qꝛ om̄sgr̄as generales ⁊ ſpāles oīm creaturaꝝ ī ſūmo habuit. ⁊ etiā illas a qͥbꝰ omīs creaturavacua fuit. nā ⁊ gr̄am increatā in ſe totā cōtinuit. ⁊ ſic ꝑ oēm modū gr̄a plena fuit Un̄fuit vas dei gr̄a plenū. De qͦ Ecc̄i. xliij. dicit̉Uas admirabile opꝰ excelſi. Et iō illi ſic replete om̄i gr̄a dicere poſſumꝰ illud pͣs. xliiij.Diffuſa eſt gr̄a in labijs tuis. ꝓpterea benedixit te deꝰ in eternū. Cū enī deꝰ māſuetꝭ detgram. Prouer. iij. ⁊ qͥ bonꝰ eſt hauriat ſibi gͣtiam a dn̄o. Prouer. xij. ⁊ ſi gr̄a dei ⁊ miſericordia ē in ſct̄īs eiꝰ. Sap̄. iiij. ⁊ ſi qͣꝫto qͥs eſtmaior ⁊ magꝭ ſe humiliat: tato maiore apd̓deum inuenit gr̄am. Ecc̄i. iij. Nā deꝰ hūilibꝰdat gr̄am. Iaco. iiij. ⁊ .j. Pe. v. Profecto beatiſſima ꝟgo. māſuetiſſima. optima. ſctīſſima atqꝫ humillima: debuit ampliſſimam adeo ꝯſequi gr̄aꝫ. Et ſi ꝓ reuerētia accedit nobis bona gr̄a. Ecc̄i. xxxij. Merito ī hac ꝟgine oīm reuerēdiſſima ſuꝑuenit īdicibil̓ gradei. Un̄ dicit ſanctꝰ Bonauētura ī pͥmo. di.xliiij. ar. j. q. iiij. ꝙ deꝰ de potētia ordinaria n̄pōt dare tanta gr̄aꝫ alicui pure creature qͣntū dedit ꝟgini Marie. Hac aūt gr̄am ipſaſola habuit qͣ regis regū ⁊ dn̄i dn̄antium. ⁊dei creatorꝭ oīm mr̄ fuit. Quia gͦ tātū deo gͣtioſa eſt. iō ꝑ oībꝰ ſctīs qͥcqͥd ab eo petierit impetrabit. Si enī impetrauit nob̓ filiū dei. qͥn̄to magis impetrabit remiſſionē peccatoruꝫ.Propter tantas aūt gras quas habet ⁊ nobis obtinet: appellat̉ thronus gre dei. Ideoapl̓us ad Heb̓. iiij. inqͥt. Adeamꝰ cū fiducia ad thronū gr̄e eiꝰ vt miſcd̓iaꝫ ꝯſeqͣmur⁊ gl̓iam inueniamꝰ cū auxilio oportūo. Ad

quā ille nos ꝑuenire faciat q̄ ī ſcl̓m ſeculi viuit ⁊ regnat Amen.¶ De eadē iocūdiſſima annūciatōe.¶ Sermo. viij.Uce ſplendida fulgebis. Thob̓. xiij. Feneſtra vitrea talis eſt nature ꝙ peripſam intrat lux. ſed nō puluisnec aqua. Rō eſt: quia vitrū eſt corpus diaphanum qd̓ aptū eſt ad lucē recipiendum.⁊ eſt cū hoc magne ſoliditatis. ⁊ ideo impenetrabile. Spualiter aūt dico ꝙ btā virgoMaria fuit feneſtra lucidiſſima luceꝫ feresſoīm ſaluādorū. ⁊ tam corpus eius qͣꝫ ſpūsfuerunt diuina gr̄a ita ſolidati ꝙ licet ꝑ ipſam eterni ſolis lux nobis illuxerit. tamen īeam nec culpa nec macula vnqꝫ intrare valuit. Figura aūt huiꝰ habet̉ Gen̄. vij. In archa enī Noe erat feneſtra vitrea ꝑ quaꝫ luxintrabat habitātibꝰ in archa. ⁊ tn̄ aque diluuij ꝑ feneſtrā illā nō potuerūt ītrare. Perarcham enī figurat̉ beata ꝟgo. in qua Noe.id eſt vera quieſ .ſ. filiꝰ dei reqͥeuit. Ecc̄i. xxiiijEt qͥ creauit me reqͥeuit in tabernaculo meoAures enī beate ꝟginis fuerunt diaphanevt ꝑ ip̄am ītraret ꝟa lux angelo nunciāte. ⁊hac luce oībꝰ cōicauit. Un̄ ip̄a inquit Ecc̄i.xxiiij. Ego in celis feci vt oriret̉ lumē indefiens. Sꝫ cū fuit tāte ſoliditatꝭ vt nulliꝰ pctīaqua potuerit ī ip̄am introire. volēs igit̉ adeterna patriā ꝑuenire: hāc lucē tota adheſion debet aſpicere. Unde ait Ambro. ī librode ꝟginitate. Sit nobis tāqͣꝫ in imagine deſcripta ꝟginitas vitaqꝫ Marie. in qͣ velutin ſpeculo refulget ſpecies caſtitatis ⁊ formaꝟtutꝭ. De cuiꝰ ꝟgīs annūciatōe duas tm̄ cōſideratōes faciemus.Prima dicet̉ habitatōisScd̓a ꝟo bn̄dictōis¶ Pars pͥma hꝰ ẜmōis q̄ d̓r habitatōis.Ixit angelꝰ beate ꝟgī Luce .jͣ. Dn̄sd tecū. In qͥbꝰ ꝟbis denotat̉ habitatio dei ī ꝟgine. ¶ Sciēdū gͦ ẜm magiſtꝝ ī. j. ſnīaꝝ. di. xxxv. ꝙ deꝰ d̓r eſſein omnibꝰ rebꝰ creatis tripl̓r .ſ. per eſſentiampſentiam ⁊ potentiā. ⁊ in ſanctꝭ ſuis quartomodo .ſ. ꝑ inhabitantē gr̄am. vel hic inchoatam vel ī futuro ꝯſummatā. Oībꝰ autemhis modis erat dn̄s deus cū beata ꝟgine perfectius qͣꝫ ī ceteris oībꝰ. Dicit̉ enī deus eſſe īcreaturis ꝑ eſſentiā inqͣntū ꝑ ſuū ꝯtinuuminfluxū cōſeruat creata ī eſſe. Un̄ Grego. i.quit. Oīa in nihilum redirēt niſi ea manus

I

Deus.in rebutripl̓r

Mari.feneſe