Sermo. VII. De annūciatiōeearie
dicere vellet. Sola ridere poſſum q̄ ab originalis pctī calamitate ſum p̄ẜuata. Ue ātculpe mortal̓ actual̓ eſt triplex ẜm Albertumvbisͣ .ſ. ve auaricie ī oꝑe. luxurie ī corꝑe. ⁊ ſuperbie ī corde. Et de iſto triplici ve d̓r Apoc.viij. Ue ve ve habitātibꝰ ī terra. Licꝫ gͦ ꝟaſit illa ſnīa. j. Ioh̓. ij. Om̄e qd̓ eſt ī mundo:aut eſt ꝯcupiſcētia carnis: aut ꝯcupiſcentiaoculoꝝ: aūt ſuꝑbia vite. Tn̄ ī btā ꝟgine iſtanō fuerūt in qua fuit ſumma liberalitas cōtra auariciā. ſumma caſtitas ꝯͣ luxuriam. etſumma humilitas ꝯtra ſuperbiā. vt ꝓbatūeſt in pͥma ꝑte huiꝰ oꝑis. ¶ Septē aūt ſuntvehuiꝰ culpe actualis mortalis. de quibꝰ d̓rIſa. j. Ue genti peccatrici populo graui inil̓ quitate. ſemini nequā. filijs ſceleratis. dereliquerunt deū. blaſphemauerūt ſanctum iſrl̓.abalienati ſunt retrorſū. In hac em̄ auctoritate notant̉ ſeptē peccata capitalia. qͥbꝰ debet̉ve eterne dānationis. a quibꝰ omino beatavirgo immunis fuit. ⁊ iō bn̄ dicitur ei Aue.id eſt ſine aliquo iſtoꝝ ve. Primū em̄ eſt vicium gule. ⁊ huic dedita gens dicit̉ peccatrixqd̓ importat habitū ꝑmanentē. nullū enimviciū eſt in nob̓ ita ꝑmanēs vt gula. quodviciū eſt in hoīe quaſi habituatū. ⁊ citiꝰ exercet̉. De quo pctō d̓r Iſa. v. Ue qui cōſurgitis mane ad ebrietatē ſectandā ⁊ ad potādum vſqꝫ ad veſperā. Scd̓m ve ē pct̄m̄ accidie. que aggrauat aīam vt nihil boni agere libeat. vt inqͥt Damaſcenuſ. Et de hͦ ve d̓rEcc̄i. ij. Ue diſſolutꝭ corde. id eſt negligētibus ⁊ corde tepidis Tertiū ve eſt luxuria q̄ſemen nequiter effundit. De quo vicio dicitur Amos. vj. Ue qͥ opulēti eſtis in ſion. qͥlaſciuitis in ſtratis veſtris. Quartū ē auaricia. cui vicio dediti ſunt filij ſcelerati. qꝛ nihilſceleſtius auaricia. vt d̓r Ecc̄i. x. De quo d̓rAbacuc. ij. Ue qͥ ꝯgregāt auariciā malamdomui ſue. Quintū eſt ſuꝑbia. quo vicio homines derelinquūt deū. Et de iſto d̓r Iſa. xx.viij. Ue corone ſuꝑbie. Sextū eſt ira. ꝑ quāhoīes peſſimi blaſphemant deū. De qͦ viciod̓r Ecci. ij. Ue his q̄ ꝑdider̄t ſuſtinētiā. id ēpatientiā victi ab ira. Septimū ē inuidia.cui vicio dediti dicūt̉ alienati retrorſuꝫ a deoDeꝰ enī bona ſua cōmunicat. Cōtra qd̓ fac̄inuidus qͥ dolet de bono ꝓximi. Un̄ Oraciꝰin epl̓is ait Inuidꝰ alteriꝰ macreſcit rebꝰ opimis ⁊c̄. De hͦ aūt vicio d̓r in epl̓a Iude. Uehis qͥabierūt in viā Chayn ⁊ Chore. Hienī ex iuidia moti ſunt. Primꝰ ꝯͣ Abel. Secūdꝰ ꝯͣ moyſen. Ab oībꝰ āt p̄dictꝭ ve lib̓a fuit totalit̓ btā ꝟgo q̄ nullū vnqꝫ pctm̄ ꝯmiſit
dicēte Aug. ī li. de natura ⁊ gr̄a. Cū de pctīsagit̉ nullā ꝓrſus de btā ꝟgīe hr̄e volo q̄ſtione. Scimꝰ eī ꝙ plꝰ gr̄e ei donatū fuit ad vincendū ex oī ꝑte pctm̄. q̄ ꝯciꝑe ⁊ ꝑere meruitquē ꝯſtat nullū habuiſſe pctm̄. Fuit eī candor lucis eterne ⁊ ſpeculū ſine macl̓a. Sap̄.vij. De ve aūt pctī venialis cui debet̉ ſi h̓ nōpurget̉ pena purgatorij. ītelligi p̄t illd̓ Michee. ij. Ue vob̓ qͥ cogitatꝭ inutile. nā cogitatiōes inutiles cōit̓ ſunt pctā venialia a qͥbus etiā ꝑfecti nō abſtinēt. iuxͣ illud Prou̓bioꝝ. xxiiij. Septies ī die cadit iuſtꝰ. tranſſumptiue ī. c. ſepties. de pe. diſ. iij. Hoc autēve nō fuit ī ip̄a ꝟgine. q̄ nūqͣꝫ habuit aliqd̓pctm̄ etiā veniale. vt inqͥt ſctūs Bonaue. īiij. diſ. iij. Ue ignorātie etiaꝫ eſt in hoībus.Neſcit enī hō finē ſuū. ⁊ ignorat vtꝝ amorean odio dignꝰ ſit. Eccs. ix. Ignoramꝰ nāqꝫdiē mortꝭ nr̄e ⁊ qͦ ꝑgemꝰ .ſ. ad penā vl̓ gl̓iam⁊ an ſimꝰ ī gr̄a dei. Sꝫ btā ꝟgo ab iſto ve fuit īmunis. qꝛ certa erat n̄ ſolū ꝙ gr̄am dei habebat. ſꝫ etiā ꝙ plēa erat gr̄a: angelo ſibi hocnūciāte qͥ mētiri nō p̄t. Itē ꝑ diuinā reuelationē ſciuit diē obitꝰ ſui. ⁊ ꝙ maximā gl̓iamꝯſecutura erat. Ignorātiā etiā nullā habuit de ꝑtinētibꝰ ad ſalutē. ꝑ eū em̄ plene edocta fuit cuiꝰ vnctio docet de om̄ibꝰ. vt ait Albertꝰ vbi sͣ. ¶ Inuenit̉ etiā in hoībꝰ ve peneEt pōt eſſe triplex .ſ. ve pene pnīe. qn̄ ꝯſcientia remordet de pctō. iux illud Aug. ī. j. con.feſſionū. Iuſſiſti dn̄e ⁊ ita ē: vt oīs animꝰ inordinatꝰ ſit pena ſibijpſi. Et ph̓s ī ethicꝭ dic̄Oīs malꝰ implebit̉ penitudīe. Hoc aūt nōfuit ī btā ꝟgīe. q̄ nūqͣꝫ habuit remorſum cōſciētie. vt ait ſctūs Bona. vbi sͣ. Scd̓m vepene ē inclinatio ad alia mala ꝑpetrāda. vn̄Grego. ī mora. dic̄. Pctm̄ qd̓ ꝑ pnīam nondiluit̉: mox ſuo pōdere ad alid̓ trahit. Et dehͦ d̓r Oſee. vij. Ue eis qm̄ receſſer̄t a me dicit dn̄s .ſ. peccādo. Btā aūt ꝟgo hͦ n̄ habuitqꝛ nulla fuit ī ea īclinatio ad malū. ⁊ ſemꝑ ībono ꝑmāſit. Tertiū ve ē pene purgatorij. d̓qͦ exponi pōt illud Hiere. xlv. Ue miſero nihil .ſ. dicit ille qͥ eſt ī purgatorio. Itē ve penegehēne. de qͦ exponi p̄t illd̓ Iob. x. Si impiꝰfuero ve mihi .ſ. qꝛ ad infernū deſcēdaꝫ. Abhis aūt oībꝰ ve btā ꝟgo libera extitit. qꝛ nullū pctm̄ purgādū. vl̓ ꝓpt̓ qd̓ infernales penas tīere deberet vnqꝫ habuit. ¶ Triplex etiamve ꝯtīgit ml̓ieribꝰ ſpālit̓. Uirgībꝰ ve ſterilitatꝭ. Cōiugatꝭ ve ſb̓iectōis. §. his ita. xvq. iij. ⁊. c. addit̉. xxvij. q. ij. Uiduis āt ve deſolatōis. Quibꝰ vltimis duobꝰ ānexū ē vecorruptōis. Ab iſto āt triplici ve vt dic̄ AlCc 3
Cc 3
Svepteꝫve peccaimortal̓
ẜ
Triplexve ml̓ieꝝ
FTriplexve pene