Pal̓s. V.

tione boni. iuxta illud Prou̓. xiiij. Errant qͥoperant̉ malū. Tales em̄ eligūt malū vt bonū. ſic̄ luxurioſus eligit delectatōeꝫ carnis ꝓfelicitate ſua. Et ꝯͣ tales electores d̓r Iſa. v.⁊ in. c. ſi qͥs hoīeꝫ. ⁊ ī. c. ſi qͥs dixerit. ⁊ i. ca. vevob̓. xj. q. iij. Ue qͥ dicitꝭ malū bonū ⁊c̄. Indiſcernēdo ꝟo errat qͥ ad quē finē oꝑent̉ nondiſcernūt ſꝫ p̄cipitāter agūt q̄ faciūt. ꝯͣ illudCathonis documētū. Quicqͥd agis prudēter agas ⁊ reſpice finē. Oīa eī denoīant̉ a fineij. de aīa ⁊. l. ſi is qͥ qͣdraginta. §. ſꝫ ſi opꝰ. ff.ad le. fal. ⁊. l. ſtipulatio. §. opꝰ. ff. de no. ope.nū. ⁊ intētio nr̄a oꝑi nr̄o nomē īponit. vt aitAmb̓. in lib̓. de offi. In exequēdo aūt errāt qͥnō operant̉ ⁊ exequunt̉ bonū qd̓ inceperūt. vl̓tarde ex pigritia agūt qd̓ rō operandum decreuit. Ut em̄ ait ph̓s ī ethicꝭ. Oportet cōſiliata velociter exeqͥ. ¶ Ab iſto triplicato veerroris exempta fuit beata ꝟgo. qꝛ pͥmo noerrauit in eligēdo. Nā optimā parteꝫ elegitque nō auferet̉ ab ea. Luc̄. x. Itē nō errauit īdiſcernēdo. qꝛ ſꝑ oꝑata eſt ꝯſilio manuū ſuarum. Prou. vlt. id eſt ī oꝑbꝰ ſuis ꝯſiliumhabebat diſcernēdo debitas circūſtantias ⁊optimū finē. Nō etiā errauit ī exequēdo. qꝛexurgēs abijt ī motana cū feſtinatōe ⁊c̄. Luce. j. Et ſic ī operibꝰ ſuis fuit feruēs ⁊ velox.Ꝙ aūt nullū ve errorꝭ fuerit ī ip̄a ꝟgine ꝓbat Albertꝰ vbi s. inter alia dicēs. qꝛ fine ſpirituſſancti ꝯſilio nihil fecit. iō ſine ve errorꝭfuit. De ve āt dolorꝭ hr̄ Eccs. ij. vbi d̓r. Cuncti dies eius pleni ſunt laboribꝰ ⁊ erumnisSed quō dicimus de ꝟgine ꝙ non habuitve doloris: cū vt dicit Damaſcenus doloreſpartus fuerunt ei reſeruati in paſſione filij?Tūc enī aīam eiꝰ ꝑtrāſiuit gladiꝰ: vt p̄dixerat ſanctꝰ ille Simeon Lu. ij. ¶ Pro iſtiusoppoſitōis declaratōe eſt ſciendū ẜm Albertu vbi ſupͣ. ꝙ ſapiēs nō turbat̉. ſic ꝓbat Seneca ad ſerenuꝫ hͦ mō. Ualidiꝰ eſt qd̓ lediteo qd̓ ledit̉. ⁊ fortior nō eſt neqͥtia ꝟtute ſedinfirmior. Nō ledit̉ aūt quis niſi a malis. gͦnō ledit̉ ſapiēs. Itē ibidē dicit. Quicqͥd fit īſapiētem petulāter. ſuꝑbe ⁊ ꝓterue: temptat̉fruſtra. iteꝝ. Diuinitati nō nocet̉. Sꝫ omiſſapiēs participatiue deꝰ eſt. gͦ ſapiēti n̄ nocet̉Item oīs iniuria eſt alicuiꝰ rei q̄ ꝑdi poteſtSapiēs nihil poteſt ꝑdere. qꝛ cū oīa ī ſe repoſuerit nihil credidit fortune. ſed omīa bona ſua habet in ſolido. ⁊ ſic nihil fortuna ſibi eriꝑe pōt. Un̄ nulla turbatio cadit in ſapiente. qꝛ non turbat̉ vel ꝯtriſtat̉ qͥcquid eiacciderit. Si gͦ nulla turbatio cadit in ſapientem: cum ome vedoloris ſit turbatio. ſeqͥ-

tur ꝙ in ſapientē nō cadit ve doloris. Sedcitra deum btā ꝟgo fuit om̄i ſapiēte ſapiētior ⁊ ꝑfecta. gͦ in ea nō fuit vedoloris. qd̓ intelligit̉ q̄ntū ad rōem. qꝛ dolorē ſue rōni dominante nūqꝫ habuit. q̄ in oībꝰ ⁊ ſuꝑ om̄espotētias ordinatiſſima fuit. ⁊ in qͣ rō ſemperſuꝑior ⁊ dominās inferioribꝰ viribus extititvn̄ qͥcqͥd doloris ſuſtinuit ī corꝑe ẜm ſenſualitate vt ī paſſiōe filij: in materia amoris etgaudij ſemꝑ totū ceſſit ẜm rōem. ⁊ ſic in eadolor maximꝰ ī paſſiōe filij ẜm ſenſitiuam:nūqꝫ ꝯtrariꝰ fuit gaudio rōis qd̓ habebat excognitōe: qua nouerat ꝙ ex paſſiōe filij ſeqbat̉ dei honor ex redēptiōe humani generisSine ve gͦ doloris in rōne fuit. qͣꝫuis auteꝫin ceteris ſapiētibꝰ ⁊ ꝑfectis viris hoc aliꝗn̄fuerit: vt ſcꝫ ẜm rōem nō habuerint turbatione vel dolorē in aduerſis. nō tn̄ ita vniu̓ſaliter qͥn aliqn̄ turbatꝰ fuerit ⁊ obfuſcatusoculꝰ rōis ⁊ſi nō excecatꝰ. qd̓ nō fuit ī btā ꝟgine. Licꝫ ec̄ ī oībꝰ hoībꝰ veniat ve dolorismortꝭ. iux illud psͣ. cxiiij. Circūdederūt medolores mortꝭ. qͥ ſt̓ maximi. qꝛ vltimū t̓ribiliū ē mors. iij. eth̓. tn̄ ab hͦ ve btā ꝟgo liberafuit q̄ ī morte a filio viſitata. ⁊ ad feliciter dehac vita migrādū īuitata cū īdicibili iocūditate de hac vita deceſſit. ⁊ tūc verificatū fuit illd̓ Can. v. Aīa mea liq̄facta ē vt dilectꝰlocutꝰ eſt. ¶ Tertiū ve pudorꝭ incurrit hō ꝑ fpctm̄. Nā de pͥmis parētibꝰ ī ſtatu īnocētied̓r Gen̄. iij. ꝙ erat nudi ambo ⁊ nō erubeſcebant. Sꝫ poſt peccatū vidētes ſe nudos erubuerunt. vn̄ ꝓpt̓ pudorē fecerūt ſibi perizomata ad cooperiedū ſe. Iſtud aūt vepudoris trāſiuit ī oēs qͥ faciūt ꝯfuſione digna. iuxta illud p̄s. Tota die verecūdia mea ꝯͣmeeſt: ⁊ ꝯfuſio faciei mee cooꝑuit me. Sed abhͦ ve īmunis fuit btā ꝟgo. qꝛ nihil turpitudinis vnqꝫ geſſit. nec ī ſe habuit vl̓ ſuſtinuit¶ Sciēdū qͦꝫ ꝙ ex ꝑte ꝯiūcti .ſ. aīe ⁊ corꝑis Ireꝑit̉ in humano genere triplex ve .ſ. ve cul­ vepe: ignorātie ⁊ pene. Ue culpe eſt triplex .ſ. original̓. actual̓ mortal̓. ⁊ venial̓. De pͥmodicit̉hiere. xv. c. Ue mihi mr̄ mea qꝛ genuiſti meviꝝ rixe. Ex ꝯceptū enī ꝯtrahit̉ peccatū originale cū quo naſcit̉ hō cū rixa carnis ⁊ ſpūſinuicem aduerſantibꝰ. vt d̓r ad Gal̓. v. Etab hoc ve libera fuit beata ꝟgo. q̄ vt patuitin pͥma ꝑte huiꝰ oꝑis. cōrepta fuit ſine pctōoriginali. ⁊ ideo licet oīs puer naſcens ploret ſuū miẜabilē ſtatū dicēſ. ha ha. qͣſi dicatO quātē gͣuai qͥ ex adā ⁊ eua deſcendit expectat. Beata tn̄ virgo ab hac peccati miſeriaimmunis de matris vtero ridens exijt. acſi

Sapiēsn̄ turbat̉

E

Triplex.ve

5