Sermo. VI. De annūciatiōe Marie

thalamū: q̄ veniētē ad nuptias ſuſciꝑet ſpōſum. hͦ ille. De cuiꝰ ſpōſi aduētu ad nuptiacū btā ꝟgīe angl̓o mediante celebratas trespulcras ꝯſideratiōes faciemꝰ.Prima dicet̉ determinabilitatisSecūda ſocietatis.Tertia vero mirabilitatis.¶ Pars prima huius ẜmonis que dicit̉determinabilitatis.Ro expeditōne huiꝰ ꝑtis poſſumꝰIdeuote ꝯtēplari ꝙ cū poſt pctm̄ adeclauſum fuiſſet celū: ita vt nullus īaItrare poſſet. vidēs aūt Adā et ſanis cti pres ſe a ſuo deſiderio fuiſſe defraudatosmnatqꝫ in limbo ꝑ tot milia annoꝝ ſtētiſſe īcarceratos. ſuꝑ hͦ ſciētes ꝑ doctrinā ſacre ſcpͥtureſenon poſſe ab illo carcere liberari niſi aduentu meſſie: ꝯſiliū fecerūt inter ſe qͥd agendum foret. Int̓ alios aūt erat dauid rex rōne dignitatꝭ regalis pͥncipalior. qͥ hortatuseſt eos vt mitterēt legatōꝫ ad dn̄m ꝓ hac gͣtia īpetrāda. Legatꝰ em̄ fidel̓ ſanitas ē. Prouerb̓. xiij. Et qꝛ vt ait Caſſio. li. ij. epl̓arumepl̓a. vj. Oīs legatio viꝝ ſapiētē reqͥrit. ⁊ eorum ſecura ſub̓a eſt q̄ cōmittit̉ approbatis.Iō dixit ip̄e dauid alijs ſanctiſ patribꝰ illd̓ps. xlix. Cōgregate illi ſanctos eiꝰ qͥ ordinauerūt teſtamētū eiꝰ ſuꝑ ſacrificia. Elegeruntigit̉ viginti de ſeipſis ſanctis pr̄ibꝰ pr̄iarchiſ⁊ ꝓphetis. qͥ electi fecerūt illud qd̓ dicit̉. iij.eneidos. ocius om̄es Imꝑio leti parent aciuſſa faceſcunt. Quoꝝ pͥmꝰ fuit Abel iuſtꝰ:qui corā deo ꝓcidens dixit. O benigniſſimedeꝰ: tu ſel̓ creaſti Adā pr̄em meū ad fidē beatitudinis. vt ꝑ theologos ī. ij. di. j. ſꝫ ſi nō facis miſcd̓iam nūqͣꝫ ꝑueniet ad finē ad queꝫcū poſteris eiꝰ ip̄m creaſti. Ergo debes illi miſereri ⁊ eū cū poſteritate ſua ad felicitatē perducere. qd̓ eī ſemel placuit ampliꝰ diſplicerenō dꝫ. c. qd̓ ſel̓. de reg. iu. li. vj. l. ſi quis te. C.de teſti. l. ꝑ fundū. ff. de ẜuitu. ruſti. predi. ⁊. l.pomponiꝰ. ff. de negocijs geſtꝭ. c. ꝑ tuas de ꝓba. c. quēadmodū. de iureiurādo. ⁊. c. horrēdus. xxxij. q. v. Et iō vt poeta inqͥt. Te facere ecōtra: gl̓ia nulla tibi. ¶ Scd̓s fuit Noeqͥ ait. Dn̄e tuū eſt miſereri ſꝑ ⁊ ꝑcere. Cui d̓rin pͣs. l. Cor ꝯtritū ⁊ hūiliatū deꝰ nō deſpicies. Hoc em̄ eſt ꝓpriū magnanimi aī. iuxtaillud Ouid̓. iij. de triſti. Quo qͥſqꝫ ē maior:magꝭ eſt placabilis ira Et faciles motꝰ mēsgeneroſa capit. Corꝑa magnanimo ſatꝭ eſtꝓſtraſſe leoni Pugna ſuū finē cū iacet hoſtꝭhabet. Cū igit̉ Adā magno dolore de peccato ſuo penituerit ⁊ hūiliatꝰ ſit: debes ei clemē-

ter īdulgere. ¶ Tertiꝰ fuit abraā dicēs. Uolo ꝓbare ꝙ tibi debitū eſt ꝑcere hūano generi. qꝛ ſi ī te deficit miſcd̓ia q̄ eſt ꝓpͥetas diuinitatis. c. qꝛ deitatꝭ. de peni. di. j. deficeret etiā deum eſſe. qd̓ eſt īpoſſibile. Si gͦ vis eſſe deusfac miſcd̓iam. ¶ Quartus fuit iſaac qͥ dixitDn̄e odia ſunt reſtringēda. fauores ꝟo ampliādi. c. odia. de reg. iu. li. vj. Licet gͦ pctūmAde fuerit valde odioſum. ⁊ magnā meruerit penā. tn̄ maior dꝫ eē tua miſcd̓ia. Ut enīait q̄dā gloſa ſuꝑ illud Gen̄. iiij. Maior ēiniqͥtas mea qͣꝫ vt veniā merear. Maior eſtdn̄i miſcd̓ia qꝫ oīm hoīm miſeria. Ergo amplifica miſcd̓ias tuas qͥ ſaluos facꝭ ſperātesin te. vt d̓r pͣs. xvj. ¶ Quintꝰ fuit Iacob pa-triarcha qͥ inqͥt. Scriptū ē de te Ecc̄i. ij. piꝰ⁊ miſericors eſt dn̄s. Et iō nō debes hūanogeneri miſcd̓iam denegare. Tu enī es deꝰ clemens ⁊ pius. Exo. xxxiij. ⁊ de peni. di. j. c. quēpenitet. Tu es ille de quo d̓r. Magnꝰ eſt deꝰ⁊ magna miſcd̓ia eiꝰ. de ꝯſe. di. ij. c. acceſſer̄t.Tu es dn̄s magnꝰ ⁊ ſaluator nr̄. in auten. d̓eccle. titul̓. §. ſi qͥs in noīne dei magni. Tu esbonꝰ medicꝰ animaꝝ. de peni. di. iij. c. adhucinſtāt. xxiij. q. iiij. cap̄. Nabuchodonoſor ⁊xj. q. iij. c. quō. Tu es iudex miſericorſ. xxxijq. j. c. apud miſericordē. ⁊ iō debes nr̄i miſereri ⁊ aīabꝰ nr̄is medicinā p̄ſtare. ¶ Sextꝰ fuit moyſes qͥ ait illud qd̓ ip̄e dixerat Exodi.iiij. Obſecro dn̄e: mitte quē miſſurus es. qͣſi diceret. Adā peccauit ⁊ grauiter punitꝰ eſttꝑs gͦ eſt vt on̄das miſericordiā tuā. ¶ Septimꝰ fuit Ioſue qͥ dixit. Cū ſcriptū ſit pͣs.cxliiij. Suauis dn̄s vniuerſis: ⁊ miſeratōeſeiꝰ ſuꝑ oīa oꝑa eiꝰ. Nō debes ꝯͣ hūanū genꝰeſſe crudelis. ¶ Octauꝰ fuit Dauid qui aitillud pͣs. lxxxiiij. On̄de nobis dn̄e miẜicordiā tuā. ⁊ ſalutare tuū da nob̓. Et illud pͣs.cxliij. Inclīa dn̄e celos tuos ⁊ deſcēde ¶ Nonus fuit Salomon qͥ ait. Non dꝫ qͥs odioalteriꝰ p̄grauari. c. nō dꝫ. de reg. iu. li. vj. ⁊ dānū qd̓ qͥs ſua culpa ſentit. ſibi ⁊ nō alteri debet īputari. c. damnū. de reg. iu. li. vj. ⁊. l. qd̓qͥs ex culpa. ff. eo. ti. ⁊. c. vlt. de homicidio. etc. ſepe ⁊ hi qͥ ſeptimo. l. diſt. ⁊ facit. c. nulliꝰ .j.q. iiij. cū ſil̓ibꝰ. Cū igit̉ tot ſint pr̄iarche et ꝓphete ſctī ⁊ iuſti: nō debēt tāto tꝑe ſupportare penā ꝓ pctō ade. Miſcd̓ia enī digni ſūtqͥ alieno laborāt vicio. l. legem. C. de natu. li.¶ Decimꝰ fuit Iſaias ꝓph̓a qͥ inqͥt. O dn̄e:ego libri mei. c. vij. te īſpirāte ꝓphetaui di.Ecce ꝟgo ꝯcipiet ⁊ ꝑiet filiū. ⁊ vocabit̉ nom̄eiꝰ emanuel .i. nobiſcū deꝰ. Nō gͦ dꝫ mentiriſpūs tuꝰ. fac igit̉ impleri illd̓ qd̓ imp̄catus

bb

Namrat̉idā legao factajſanciisid rumIincar-

Imncisia rumy incaratione

D

E