Druckschrift 
Mariale
Einzelbild herunterladen
 

Pa☞S. V.

ſuꝑiꝰ ⁊ inferiꝰ habuit qn̄ ī eiꝰ vtero v̓bū carofactū fuit. vt .ſ. nob̓ gr̄am ſuā daret ī pn̄ti ſeculo ⁊ vitā eternā ī futuro Amen. De eadē filij dei incarnatōe ex ꝟgineSermo. iiij.2Irtus altiſſiEmi obūbrabit tibi. Lu. j. Beatus Auguſtinꝰ in quodā ẜmōealloquēs gl̓ioſam ꝟginē mariaꝫinqͥt. Dic mihi iā q̄ſo ſctī ſctōꝝ mr̄ ⁊c̄. videſupra in qͣrta ꝑte huiꝰ oꝑis. ſermōe. iiij. ꝑteij. in fi. Etiā dic in ẜmōe annūciatōiſ. Audite fratres Mariā nobiſcū loquenteꝫ. carneabſentē. ſpū pn̄tem. vultū auertente a collocutōe verecūdia v̓ginitatꝭ ⁊ indicanteꝫ quōmater effecta ſit creatoris. Inqͥt gͦ Maria.In domo mea erā puella iudea de dauid regis ſtirpe generata. adulta ſum ⁊ deſponſatadeſponſatā ſum ꝯiugi: ⁊ placui alteri. nō interueniēte adulterio: ſed interueniēte ſpūſancto. deſponſata ſum hoī iudeo: ⁊ placui altiſſimo. deſponſauit me vir iudeꝰ ⁊ amauit meIeſus deꝰ. ignorauit Ioſeph ſponſus meusꝙ me adamaſſet deus meus. ⁊ putauit ꝙ deadulterio intumuiſſet vēter meꝰ. ꝟtus autēaltiſſimi obumbrauit mihi. vt dicūt verbaꝓpoſita. Super quibꝰ duas tm̄ ꝯſiderationes faciemusPrima dubitatiōis appellabit̉Scd̓a ꝟo fructificatōis Pars pͥma huiꝰ ẜmōis q d̓r dubitatōisRo expeditōne pͥme ꝑtis moueturvna dubitatio .ſ. vtꝝ ſi adā nō peccaſſet filiꝰ dei incarnatꝰ fuiſſet. Adquā rn̄det btūs Tho. in. iij. ſcpͥto.diſ. jͣ. ar. iij. ⁊ in. iij. ꝑte ſum. q. j. ar. iij. cū ſuiſſequacibꝰ: dicēs ꝙ nō. Et hͦ ꝓbat̉ pͥmo rōnibus. ſcd̓o autoritatibꝰ. Prīa rō d̓r diuīe ſapiētie ſic. Diuīa ſapīa in oībꝰ modū ꝯgruū⁊ ordinē debitū adinuenit. vn̄ qꝛ hō deſertodeo ad corꝑalia reuerſus lapſus fuerat. iō cōueniēs fuit vt deꝰ carne aſſumpta: etiā corporalia ſalutꝭ remedia hoī adhiberet. Quaꝓpter Auguſtinꝰ ſuꝑ Ioh̓em ait. Caro te excecauerat: caro te ſanat. qm̄ ſic venit xp̄s vtde carne vita carnis extingueret. Scd̓o idēꝓbatur rōne diuīe miſericordie ſic. Deus exmiſcd̓ia ſua ꝑmittit pcta fieri: vt ex eis eliciat maiꝰ bonū. nā vbi abūdauit iniqͥtas: ſuꝑabundauit ⁊ gr̄a. vt dic apl̓s ad Roma. v.Et qꝛ eſſe potuit aliqͥd maiꝰ hūana natura⁊ p̄cipue vnio hūane nature ⁊ diuīe ī ꝑſonaxp̄i. iō diuīa miſcd̓ia culpa in hoīe permiſit

eſſe: ꝓpter illud bonū maximū inde eliciendum. vel ꝓpt̓ vnionē diuīe nature ⁊ hūanein xp̄o. ꝓpt̓ qd̓ Grego. in bn̄dictōe cerei paſcalis inqͥt. O felix culpa q̄ talē ac tantū meruit hr̄e redēptore. Tertio idē ꝓbat̉ ratiōediuine ꝓuidentie ſic. Predeſtinatio ⁊ ꝓuidentia dei ⁊ qͣntū ad factū ⁊ qͣntū ad modūfalli nō pōt: ſicut nec p̄ſcientia dei q̄ futuroꝝeſt. Et iō ſic̄ deus p̄deſtinauit ſalute alicuiuſhoīs ꝑ orōnes aliquorū implendā: ita ꝑ̄deſtinauit opus incarnatōis in remediū hūani peccati. Preterea autoritatibꝰ idem ꝓbatur. Nā hoc affirmat Auguſtinꝰ ſuper illudMat. j. Ipſe enī ſaluū faciet populū ſuuma pctīs eoꝝ dicēs. Si hō nō peccaſſet: ꝟgonō peperiſſet. ⁊ iteꝝ exponēs illud Mat. viijUenit filiꝰ hoīs qͣrere ⁊ ſaluū facere qd̓ perierat. Dicit enī Augu. in li. de v̓bis apl̓i. ſi hōnō peccaſſet: filiꝰ hoīs nō veniſſet .ſ. ī carneꝫItē ſuꝑ illd̓. jͣ. ad Thi. j. Xp̄s ih̓s veīt ī hucmūdum pctōres ſaluos facere. ait idē Auguſtinus. Nulla cā fuit veniendi xp̄o dn̄o:niſi pctōres ſaluos facere. tolle vulnera. tolle morbos. ⁊ nulla erit cauſa medicine. Cuꝫgͦ remota cauſa remoueat̉ effectus. c. cum ifirmitaſ. de peni. ⁊ re. c. cū ceſſante. de appel. cūſil̓ibꝰ. vt etiā ait ph̓s. ij. phi. videt̉ dicedumꝙ ſi peccatū nō fuiſſet: filiꝰ dei carnē nō aſſumpſiſſet. Hoc etiā ꝓbat̉ autoritate Grego.quā in miſſa recitat eccl̓ia dicēs. Nihil nobis naſci ꝓfuit: niſi redimi ꝓfuiſſet: ſed redemptio nō fuiſſet ſi ẜuitꝰ pctī nō extitiſſet.gͦ ſi pctm̄ nō fuiſſet: filiꝰ dei tꝑalit̓ natus nōeſſet. Augu. qͦꝫ in quadā or̄one ad beatā ꝟginē ait. vt qͥd enī neſcia pctī ꝓ peccatoribꝰpareres. ſi deeſſet qͥ peccaſſet? aut quid mr̄ fieres ſaluatoris: ſi nulla eſſet indigētia ſalutꝭEt Leo papa in ẜmone de trinitate ſic dicitſi enī homo ad imaginē ⁊ ſil̓itudinē dei factꝰin ſuo honore māſiſſet. creator mūdi creatura nō fieret. neqꝫ eternꝰ tꝑalitatem ſubiret: ⁊equalis deo patri filiꝰ formā ſerui nō aſſumeret. Ambroſiꝰ etiā ſuper Lucā ſic inqͥt. Illeiuſtus venit ad peccatores: vt ex pctōribusfaceret iuſtos. pius venit ad impios vt nolfaceret pios. humilis venit ad ſuperbos: vtex ſuperbis faceret humiles. Et Bern̄. in ſermone ad milites ait. Uenit medicꝰ ad egrotos: redēptor ad vēditos: ad errātes via. admortuos vita. Hec ille. Ex qͥbꝰ oībꝰ rōnibꝰ⁊ autoritatibꝰ videt̉ ꝓbari ⁊ ꝯcludi ꝙ xp̄usnon fuiſſet incarnatus ſi homo nō peccaſſꝫ Sed his argumētis nō obſtātibꝰ Credoꝙ ſit vera opinio Alexandri de ales in ter-

SSi adānō peccaſſet vtruꝫxp̄s īcarnatus fuiſſet

2

U

T