Sermo. III. De annūciatiōe Marie
ilidiauiydiatumaeffrenate ſuꝑinsqto effienatuſaqto ſteliatiaiiiſccurrerꝭ: qꝫ cū iliox naſgraneſcere ꝯſpictrꝭ ⁊ cū muliūiſinuc imidteſcitꝫ? Sꝫ nimix iprīantibitaſſedin vēre diſtulerat vt magnū mmculumſtmoditlo maguū p̄cuntꝫꝫ vſidtū vlec vt hoīenquē dic. viꝯdiderat. vj. etaterdieret Inſavt hūanū cenꝰ qd̓ iā fert ad occaſu duene⁊t. D pdō ſuo totū ad ima tidebat. quiinccumere pot̓at niſi deſurſū veiriro aliq fidꝰ llid̓ erigerꝭ ⁊ v ſe velut podiū facpodio tenacit̉ adhercretxviqͥnico podio ctlos aHecloniui
ql ad brauiū hͦ ē ī fine tꝑm. nec tn̄ an̄ t̓minūvt ꝑ timorē iudicij ſtiml̓ati. ac ꝑ ſpem p̄mijattracti. ⁊ ꝑ exēpli informatōꝫ aīati ſeqͥ poſſemꝰ efficacit̉ ducē nr̄m. Glo ꝟo ī cle. j. d̓ ſū.iri. ⁊ fi. ca. circa pͥn. in ꝟ̓bo. ex tꝑe. p̄dicta ꝯfirmōs ſic ait. Dubitari poſſꝫ d̓ tꝑe incarnatōnis q̄re tūc ⁊ n̄ pͥꝰ vl̓ tardiꝰ? Canōiſte dicūtſatꝭ eē dicere cū paulo. O altitudo diuitiaꝝ⁊c̄. Ro. xj. ⁊ de pe. di. iiij. c. ſi ex bono. Nā ī poreſtate miſerētꝭ ē qn̄ ⁊ qͣꝫtū miẜeri velit. fac̄ depe. di. ij. c. ſi enī inqͣt. vltra mediū. ꝟ. ſic̄. ⁊ qd̓no. exͣ q̄ cle. vl̓ vo. c. ij. Dicūt tn̄ theologi: ꝙcertū ē nō fuiſſe ꝯuenies an̄ pctm̄ deū īcarnari: cū opꝰ īcarnatōis pͥncipal̓r ordīet̉ ad abolitōꝫ pctī. ⁊ vt d̓r Lu. v. Nō ſanis ſꝫ infirmis opꝰ ē medico. Nec venit vocare iuſtosſꝫ pctōres. ij. q. j. c. ml̓ti. ⁊ de pe. di. j. c. libēter.Itē nec fuit ꝯueniēs ſtatī pꝰ pctm̄ deū incarnari. Cū eī ex ſuꝑbia pctm̄ ꝓueniſſꝫ. ſic liberādꝰ erat hō vt hūiliatꝰ r̄cognoſceret ſe liberatore īdigere. qd̓ magno ꝯſilio dilatū fuitvt cognita ſui īfirmitate hō clamarꝫ ad medicū ⁊ gr̄e poſceret auxiliū. Ad finem ꝟo ſcl̓in̄ debuit differri vt de īꝑfectōe hūane naturepicarnatōꝫ ꝑueniret̉ gͣdatī ad ꝑfectōꝫ gl̓ie īfine ſecl̓i. ¶ Itē fuit equū poſt datā legē moſaycā ⁊ ꝓpheticā qua ml̓ti ſꝑnebāt: iuſtificari deo genꝰ hūanū ꝑ incarnatōꝫ ⁊ tꝑe gratie.Ꝙ ſidilatū fuiſſꝫ ad finē ſecl̓i: forſan reuērentia ⁊ noticia dei ⁊ moꝝ honeſtas ī terrisfuiſſet abolita. Fuit etiā hͨ ꝯueniēs ad manifeſtādā diuinā v̓tutē ſaluatē ꝑ fidē p̄teriti. p̄ſentis ⁊ futuri. vt no. Ber̄. i ℟ica huiꝰ titulihec glo. vbi. sͣ. ¶ Quātū ad tertiū qd̓ d̓r attributōis q̄rit̉. quare tꝑi īcarnatōnis dn̄iceattribuit̉ plēitudo. iux illd̓ ad Gal̓. iiij. Atvbi venit plenitudo tꝑis miſit deus filiū ſuum natū ex muliere ⁊c̄. Ad qd̓ rn̄det̉ ẜm qͣndā glo. ſuꝑ p̄dicta v̓ba apl̓i. ꝙ ē tꝑs vacuū.tꝑs ſemiplenuꝫ. ⁊ tꝑs plenum. Iꝑs vacuum fuit an̄ lege. qn̄ hoīes dei cognitōe vacuierāt. ⁊ iō creaturas ⁊ muta aīalia odorabātiuxͣilld̓ ad Eph̓. iiij. c. Tenebrꝭ obſcuratumhn̄tes ītellectū. alienati ꝑ viā dei ꝑ igͦrātiā q̄eſt ī ill̓. Tꝑs ſemiplenū fuit ſb̓ lege. qn̄ data ē cognitō vniꝰ dei. ſꝫ n̄ dabat̉ gr̄a ꝑ quampoſſent ꝑfecte īplere mādata dei. Tꝑs autēplenū ē modernū. qꝛ mō dat̉ gr̄a ꝑ quā īplere poſſumꝰ diuīa mādata. Et hͦ ꝑ icarnatōꝫvbi ꝯſecuti ſumꝰ ¶ Sꝫ p̄dicti doctores vbi sͣdiffuſiꝰ aſſignāt cās hꝰ attributōis. Primadr ꝯꝑatōis ſiue reſpectꝰ ad deū ⁊ ad angeluꝫac ad hoīem. Ad deū dico. qꝛ tūc fctā ē plēarnio ⁊ ꝑticipatio deitatꝭ a creatura. qꝛ diui-
nitas fuit vnita humanitati xp̄i. qd̓ priusfactū nō fuerat: nec fiet ī eternū. Ad angelūꝟo. qꝛ ruina angelica reꝑat̉ ex electꝭ hoībꝰ ꝑredēptōꝫ. iuxͣ illd̓ pͣs. cix. Iudicabit ī natiōibus īplebit ruinas .ſ. angl̓oꝝ. Ad hoīem ātmultipl̓r. tū ꝓpt̓ plenā liberatōꝫ a culpa. ẜmillud ad Col̓. j. In ip̄o cōplacuit oēm plenitudinē deitatꝭ inhabitare: ⁊ ꝑ eū reconciliarioīa. tū ꝓpt̓ ꝯſecutōꝫ oīm bonoꝝ neceſſariorū ad ſalutē. nā qͣꝫtū ad ītellectu reuelata eſtveritas. qͣꝫtū ꝟo ad effectū donata ē gr̄a charitatꝭ. iuxta illd̓ Ioh̓. j. Gr̄a ⁊ ꝟitas ꝑ ih̓umxp̄m facta ē. Fuit etiā hͦ ꝯueniēter dictū percōꝑatōꝫ ad oēm creaturā q̄ ex incarnatōe filij dei ꝑfecta ē. Cū eī oīs creatura ordīata ſitad hoīem. ⁊ hūana natura vnita ſit diuineꝑ īcarnatōꝫ ꝟbi cōpleta ⁊ ꝑfecta ꝑ hͦ fuit omnis creatura. Et hͦ ē qd̓ ait apl̓us Epheẜ. j.Scd̓m bn̄placitū eiꝰ qd̓ ꝓpoſuit ī diſpoſitione tēpoꝝ īſtaurare oīa i xp̄o. Et hec ē ratioAlex. de ales vbi sͣ. Scd̓o d̓r tꝑs plenitudinis rōe ꝑfectōis. tū qꝛ oīa erāt ꝑata. qꝛ ſicutvenit dare nob̓ pacē pectoris: ita voluit reperire pacē tꝑis. tū qꝛ oīa ꝓmiſſa pr̄ibus tuncſunt impleta vt dic̄ glo. ẜm ſcm̄ Bonauē. iniij. di. j. iuxta illud Ecc̄i. iij. Da mercedē domine ſuſtinētibꝰ te: vt ꝓphete tui fideles inueniant̉. Tertio d̓r tꝑs plenitudīs etiā ẜmAlex. vbi s. rōne terminatōis. tū qꝛ nulluꝫaliud tꝑs expectat̉ poſt tꝑs xp̄i. Quia vt dicit̉. j. ad Cor̄. x. Nos ſumꝰ ī qͦs fines ſecl̓orūdeuenerūt. Un̄ ait dn̄s Mat. xxiiij. Nonp̄teribit generatio hec donec oīa fiāt. tū qꝛ īiſto tꝑe implebit̉ numerꝰ electoꝝ. iuxta illd̓Apoc̄. vj. Suſtinete adhuc modicū tꝑs donec impleat̉ numerꝰ fratrū vr̄oꝝ. tū qꝛ oīa q̄ſcpͥta ſunt a ꝓph̓is: hͦ tꝑe īpleri debebāt. Nānō ſolū de p̄teritꝭ: ſꝫ etiā de futurꝭ ꝓph̓e p̄dixerunt. Que oīa ī iſta ſexta etate īpleta erant.ꝯcurrente ſeptima in qͣ mūdo terminato electi oēs gl̓ificandi ſunt: p̄ſtāte ip̄o qͥ ī ip̄a tꝑisplenitudine carnē aſſumpſit de intemeratavirgine: vt illi ꝑ amorē adherētes in hac vita: cū ip̄o poſtmodū gaudeamꝰ ī alia: ꝑ infinita ſecula ſeculoꝝ Amen.¶ De eadē annūciatōe ⁊ īcarnatōe filij dei¶ Sermo. iij.Z qͣIIOA NAICelaqex te ſanctū vocabit̉ filius dei. riLuc̄. j. Beata ꝟgo Maria in īꝯceptōe filij ſui pͥmo fuit perfe fictiſſime ſctīficata. ſic̄ p̄dictuꝫ fuerat pͣs. xlv.
ntimaod̓: pltudo tēpia
h
Priullegia Marie ꝯceſſaīꝯceptōefilij dei