Pal̓s. V.
leſcit oblatū. dulciꝰ aūt accipit̉ qd̓ ſb̓ aliqͣ dilatione p̄ſtat̉. Et Proſper in li. epigrā. canitGratior ē fructꝰ que ſpes ꝓductior edit. Exquibꝰ oībꝰ patet quāta ſit ingratitudo īmoſtulticia nr̄i tꝑis: q̄ redēptore incarnatum ⁊ꝓ nobis mortuū nō tantū diligimꝰ qͣꝫtū ſctīpr̄es affectabāt ⁊ amabāt ꝓmiſſum ⁊ vēturū. Un̄ Bern̄. ẜmone. ij. ſuꝑ Can̄. dic̄. Ardorē deſiderij patꝝ ſuſpirātiū xp̄i ī carne pn̄tiam frequētiſſime cogitās. cōpūgor ⁊ ꝯfūdor ī memetip̄o. ⁊ vix ꝯtineo lacrimas cōſideratōe miſerabiliū tepoꝝ hoꝝ: ꝙ nūqͣꝫ nobis tātū ingerat gaudiū gr̄e huiꝰ exhibitioqͣꝫtū ſctīs veteribꝰ p̄ſtabat deſideriū ꝓmiſſorum. Hec ille. De hac aūt cā dilatōis aduētus xp̄i loqͥtur Aug. qͥ ſuꝑ epl̓am pauli adGal̓. inqͥt. Multi dicet: qͣre nō an̄ veīt xp̄sQuibꝰ rn̄dendū eſt. Quia nodū venit plenitudo tꝑis moderante eo qͥ fec̄ tꝑa. Sciebat enī qn̄ venire debebat. ⁊ etiā pati ⁊ ceterafacere. An tn̄ ꝑ lōga tꝑa ſeries p̄conū pͥmittenda erat. diu enī p̄dicendus erat qͥ ſꝑ erattenedus. quātoqꝫ maior iudex veniebat tāto p̄conū ſeries logior p̄cedere debebat. Hecille. Et qd̓ factū ē ad declarandā excellētiā iudicꝭ: etiā fieri debuit ꝓ demōſtrāda eminētiaſue mr̄is. ¶ Tertio decuit hͦ ꝓpt̓ ordīs ꝯẜuationē. Reqͥrebat enī maxīa dei ſapīa vt oīaordinata eſſent ẜm loca ⁊ tꝑa. faciunt ea q̄notant̉ in. c. nō dꝫ. de ꝯſan. ⁊ aff. Inter om̄iaaūt oꝑa diula hoc eſt ꝑfectiſſimū ꝑ qd̓ fctāſunt omīa. Omis aūt ꝓceſſus ab imꝑfectodebet eſſe ad ꝑfectū. ⁊ nō ecōtra .j. ad Chor̄.xiij. Cū venerit qd̓ ꝑfectū eſt: tūc euacuabit̉qd̓ ex ꝑte eſt. Fuit gͦ ꝯgruū vt illud opus fieret in fine tempoꝝ. vt ſicut pͥmus hō factꝰeſt ſexta die: ſic ſecūdus fieret in ſexta etate.Nā illa etas ē apta ad exerciciū ſapiētie ꝓpter ſcꝫ multā experiētiā. Dr̄ em̄ Eccl. xxxiijUir in multis exꝑtus multa cogitabit. Etqm̄ cōmuniter antiqui multoꝝ hn̄t experiētiam. Iō d̓r Iob. xij. In antiqͥs eſt ſapiētia⁊ in multo tꝑe prudētia. Et iō p̄ferunt̉ iunioribꝰ. l. ij. ff. de fide inſtru. Minꝰ qͦꝫ ꝯcupiſcētie carnal̓ hn̄t ſenes qͣꝫ iuuenes. Un̄ Tullius ī li. de ſenectute ait. O p̄claꝝ opus ſenectutis. aufert eī nob̓ qd̓ ī adoleſcētia ē vicioſiſſimū .ſ. libidinē corꝑis. Sic ī ſexta mūdietate vigebat ſapīa ꝓpter ml̓tas ꝓphetiasq̄ p̄ceſſerāt. ⁊ minor ꝯcupiſcētia carnis ꝓpt̓ml̓ta iudicia dei t̓ribilia q̄ hoīes exꝑti fuerātqͥbꝰ p̄cedētes etates n̄ ſic abūdauerāt Queoīa ꝯfirmat Aug. ī li. cur qn̄ ⁊ quō deꝰ. c. vij.di. Qn̄ redēptor hō fieri dignatꝰ ſit: ꝓut ip̄e
nob̓ donauit aliqͣꝫtulū ītimemꝰ. Pꝫ ſatꝭ tūcaliquē ml̓to ampliori auxilio īdigere qn̄ gͣuiori ncc̄itate vrget̉. ⁊ tāto digniꝰ ſb̓ſidiū ꝓmereri qͣꝫto diutiꝰ atqꝫ obnixiꝰ id oꝑado ꝙſierit. Diabolꝰ nāqꝫ qͥ numū deceptōis hoībus accōmodauerat. cū maxīs ⁊ ītolerabilibus vſurꝭ illū īſtant̓ exigebat. ⁊ tādiu hͦ facere ꝯſueuerat ꝙ iā hereditario iure ſe oēꝫ carnē poſſider̄ putabat. Un̄ b. Iob dic̄. Abſorbebit fluuiū ⁊ n̄ mirabit̉ ⁊ hꝫ fiduciā ꝙ īfluat iordāis ī os eiꝰ. Hīc aꝑte īſinuās ꝙ hoſtꝭātiquꝰ oēs an̄ ſaluatorꝭ aduētū ita ſuos eſſearbitrabat̉. ꝙ ei paꝝ d̓ ill̓ erat. vn̄ etiā credebat ſe obtīere poſſe oēs in xp̄o credituros .i.baptizādos qͦs ꝑ iordanē ītelligimꝰ. ī qͦ fuerūt ſacrate baptiſmi pͥmitie. Scimꝰ eqͥdemqꝛ deꝰ ſex diebꝰ oꝑatꝰ ē. ⁊ ī vij. reqͥeuit. ſil̓r qͦꝫmd̓m iſtū ꝑ ſex etates diſtīxit. quē n̄ āpliusfluctuare p̄ſciuit vt ī etate ſeptīa oīa ceſſarēt⁊ a ſuis actibꝰ qͥeſcerēt. hͦ vtiqꝫ diabolꝰ ſciēs:cū iā ꝑ. v. etates valde effrenate ſuꝑ hoīesdn̄iū ſuū exercuiſſꝫ. tūc tāto effrenatiꝰ ſe addebellādos hoīes ꝑꝑabat. qͣꝫto ītelligebatn̄niſi ſextā etatē ſibi ſuꝑeſſe. qn̄ gͦ diuīa pietaſꝯgruētiꝰ hoībꝰ ſuccurrerꝫ: qͣꝫ cū illoꝝ ncc̄itate vn̄qͣqꝫ īgraueſcere ꝯſpicerꝫ ⁊ cū md̓i fineꝫiā nūc imīere ſcirꝫ? Sꝫ nimiꝝ fortaſſe iō tā-diu vētre diſtulerat vt magnū r̄mediū meripto magnū p̄currerꝫ deſideriū. vl̓ ec̄ vt hoīem ijquē die. vj ꝯdiderat. vj. etate r̄dieret Inſuꝑ dͣvt hūanū genꝰ qd̓ iā fere ad occaſū deuene-rat. ⁊ ꝓ pctō ſuo totū ad ima tēdebat. cui nemo aliꝰ ſuccurrere pot̓at niſi deſurſū veīret qͥhō factꝰ illd̓ erigerꝫ. ⁊ de ſe velut podiū faceret vt qͥcūqꝫ illi podio tenacit̓ adhereret abimis r̄ſurgerꝫ. cū illo dn̄ico podio celos aſcēderet. ibiqꝫ et̓nalit̓ ꝑ illd̓ ſb̓ſiſteret. Hec ille.¶ Quātū ad ſcd̓ꝫ ī hac ꝑte qd̓ dr̄ det̓mīatō 5nis qͣrit̉. qͣre n̄ expectauit vſqꝫ ad vltimū finē tꝑꝫ: ſꝫ īcarnatꝰ ē ī hͦ tꝑe det̓mīato Et rn̄det̉ẜꝫ p̄dictos doc. ꝙ hͦ luit vald̓ ꝯgruū ml̓tiplici rōe. ⁊ omiſſa prīa rōe q̄ d̓r capitꝭ .ſ. ꝙ xp̄sſit caput eccīe. vt d̓r Coll̓. jͣ. Sic̄ hūit aliqͣmēbra p̄cedētia. ita hr̄e debuit aliqͣ ſeq̄ntia.ne caput fierꝫ ī cauda ⁊ diceret̉ moſtꝝ. Se 4cūda rōꝫ ponēꝰ q̄ d̓r tepiditatꝭ. hūana eī na otura ꝓcliua ē magꝭ ad malū qͣꝫ ad bonū. ⁊ iōretſi diutiꝰ ꝓtraxiſſꝫ īcarnatōꝫ: ⁊ fidē ⁊ ſpeꝫ ꝑdi nōdiſſꝫ. Priꝰ gͦ veīre ip̄ꝫ ī carne n̄ decuit rōibꝰ adp̄dictꝭ Si at diutiꝰ tardaſſꝫ: tepuiſſꝫ feruor icain corde hūano qͦtidie. vn̄ orabat ꝓph̓a di.Exurge dn̄e ⁊ ne tpellas ī finē. Tertio fuit hꝯuēiēs rōe oꝑtūitatꝭ Decebat eī ductorē ꝑfectu tūc ſe viā on̄dere cū eſſꝫ oꝑtūitas curre-
Ut ordotemporūſeruaret̉diſtulit īcarnari
Nefſuiuor teporet ihonō decuad vlimnīcarnan
Ut inunū drijDiqtiſ