Sermo. I. De annūciatiōe Marie
bn̄ faciēti bn̄ faciamꝰ. l. ſꝫ ⁊ ſi lege. §. ꝯſuluitff. de peti. here. l. aqͥliꝰ regulꝰ. ff. de dona. c. cū īofficijs. extra de teſta. ⁊. c. de forma. xxij. q. v.Itē in btītudine nō poſſet hō ip̄i angl̓o rōnabilit̓ coeqͣri. ſic̄ nec ẜuꝰ dn̄o ſuo dꝫ equariSꝫ Mat. xij. inqͥt ſaluator. Erūt hoīes ſicut angeli dei in celo. Ergo nō debuit homoredimi ꝑ aliū qͣꝫ ꝑ deū. vt eū adoraret ⁊ amaret ex toto corde ſuo. ⁊ ex tota aīa ⁊ ex oībusviribꝰ ſuis. vt p̄cipit̉ Deut̓. vj. ⁊ Mat. xxij.trāſſumptiue ī. c. oīs. xiij. di. ⁊ in. c. vnico. §.hoc vnguento. de ſacra vncti. qd̓ quidē p̄ceptum implere non potuiſſet ſi ab alio qͣꝫ abip̄o deo fuiſſet redēptꝰ. Debuit etiā ab eo redimi vt ip̄m deū ſolū veneraret̉: nō tm̄ vt creatorē ſꝫ etiā vt redēptorē qͥ dixit Iſaie. xlij.Gl̓iam meā alteri nō dabo. Et iō debuit ip̄eincarnari ⁊ hūanū genꝰ redimere: ne gl̓a ſuaa daret̉ alteri rōe redēptōnis. Preterea ꝙ necangelꝰ nec alia pura creatura potuerit hominē reꝑare ꝓbat̉. Quia vt ait Aug. ſuꝑ Ioh̓.Maiꝰ eſt de impio facere iuſtū qͣꝫ creare celū⁊ terrā. Sꝫ ꝑ lapſum hūani generꝭ oēs ceciderūt in īpietatē. gͦ ad hͦ ꝙ de impijs fierentpij ⁊ iuſti. neceſſaria fuit maior actio qͣꝫ fuerit creatio celi ⁊ t̓re. Hec aūt nō p̄t īueniri niſi ī creatore oīm oīpotēte. gͦ ⁊c̄. Itē ẜm Anſelmū in li. cur deꝰ hō. c. xx. pena debuit corrn̄dere delicto. qꝛ ꝓ mēſura delicti dꝫ eē ⁊ plagarūmodꝰ. Deut xxv. ⁊. l. reſpiciēdū. ff. de penis. ⁊l. pediꝰ. §. j. ff. de incē. rui. ⁊ nau. ⁊. l. j. §. ſꝫ et qͥporcū. ff. de abige. Sꝫ pctm̄ hoīs fuit infinitū. nō rōe actꝰ. ſꝫ qꝛ naturā humanā priuauit bono infinito. Itē qꝛ rē in potētia infinitā corrupit. qꝛ ſi deo placeret īdiuidua hūane nature multiplicari poſſent ſine fine. Itēhec offenſa d̓r infinita rōe dei offenſi. qͥ eſt infinite ꝟtutis. iuxͣ illd̓ pͣs .xlvij. Magnꝰ dn̄s⁊ laudabil̓ nimis. ⁊ magnitudīs eiꝰ nō eſt finis. Tāta eī eſt iniuria qͣꝫta ē ꝑſona offenſa§. atrox. inſti. de īiu. ⁊ no. ī. c. cū illoꝝ. de ſentē.ex. Cū igit̉ oēs angl̓i ⁊ hoīes ac cetere creature ſint potētie finite: nō potuer̄t facere iſtāemēdā ⁊ ſatiſfactiōꝫ infinitā. qꝛ vnūqd̓qꝫ ſicut ſe hꝫ ad entitatē. ita ſe habet ad oꝑatiōꝫvt ait cōmētator. ix. methaphiſice. Item qꝛīpoſſibile ē a potētia finita īfinita ꝑtrāſiri .j.poſter̄. Finiti eī ad infinitū nulla ē ꝓportio.iij. ⁊. viij. ph̓i. j. de ce. ⁊ mū. ⁊. jͣ. meth̓. Et id̓oAnſel. ili. Cur deꝰ hō. c. vj. inqͥt. Illā emēdāfacere n̄ potuit niſi ille qͥ eēt deꝰ ⁊ hō. deꝰ qͥ poſſet. hō qͥ deberet. Ex qͥbꝰ claret ꝙ ncc̄e fuit vtvniret̉ deꝰ ⁊ hō vniōe ꝑſonali. q̄ apd̓ doctoreſincarnatō noīat̉. vt ex tali vnione ꝯſurgeret
vna ꝑſona q̄ ſatꝭ facere poſſet ẜm diuītatē. ⁊ī natura hūana debitrice penas toleraret. Etiſta fuit ꝑſona xp̄i. ⁊ hͦ ꝯfirmat̉ auc̄te Aug.in li. cur qn̄ ⁊ quo deꝰ. c. vj. dicētꝭ. Ad hͦ valuit naturaꝝ diu̓ſitas ⁊ ꝑſone vnitas ī xp̄o.⁊ hūano generi ncc̄aria fuit. vt qd̓ nō poſſethūanitas. diuīa faceret nat̉a. ⁊ ſi qͥd n̄ cōueniret nature diuīe hūana exhiberꝫ. ⁊ nō aliꝰatqꝫ aliꝰ. ſꝫ idē ip̄e eēt qͥ ex vtroqꝫ ꝑfecte exn̄sꝑ hūanā qd̓ ip̄a debebat ⁊ ꝑ diuinā poſſꝫ qd̓expediebat. Hec ille. Et hec ē cā qͣre hō nūcpoſſit deo ſatiſfacere ꝓ pctīs mortalibꝰ. qͣꝫuiſinfinita dicat̉ eoꝝ offenſa rōibꝰ p̄dictꝭ. Qꝛhoc agit in ꝟtute paſſionis chriſti q̄ fuit meriti infiniti.¶ Pars tertia hꝰ ẜmōis q̄ d̓r cauſalitatisRo expeditōne hꝰ ꝑtis querit̉. qͣrepotius ꝑſona filij qͣꝫ pr̄is vl̓ ſpūſſācti fuit incarnata. cū etiā alie ꝑſonediuine potuerint incarnari. vt declarat mgr̄ in. iij. ſen. di. j. Ad quā dubitatōꝫrn̄dēt Alex. de ales in. iij. ꝑte ſumme. in tractatu de ꝯueniētia incarnatōnis. Et beatusTho. in. iij. ſcripto. diſ. j. ar. ij. ⁊ in. iij. parteſumme. q. iij. ar. viij. Et ſanctus Bonauentura in. iij. diſ. j. ar. ij. q. iij. Et Alexāder lūbardus ibidē. Et Rich̓. in eadē di. ar. ij. q.iij. dicētes. ꝙ hoc ꝯueniens fuit multis rōnibus. Quaꝝ vnaꝫ aſſignat Hugo de ſanctovictore in li. de ſpūali clamore dicens. Congruentiſſimū fuit rōne mediatōis vt filiusad incarnatōem mitteret̉ magꝭ qͣꝫ pr̄ vl̓ ſpūſſanctus. Decebat enī vt qͥ erat medius eſſetetiā mediator. Hec ille. Et ad hͦ on̄denduꝫxp̄s voluit in om̄ibꝰ tenere mediū. Natusenī eſt media nocte. vt p̄dictū fuerat Sap̄.xviij. Et poſitꝰ fuit ī medio aīaliū Luc. ij. ſicut p̄dictū fuerat Abacuc. ij. Inuētus etiaꝫfuit in medio doctoꝝ Luc̄. ij. Et tranſiēs ꝑmediū illoꝝ ibat. Luc̄. iiij. Et erat ī mediodiſcipuloꝝ ſicut qͥ miniſtrat. Matth̓. xx. etLuc .xxij. In medio etiā mūdi crucifixꝰ eſt.pͣs. dicēte. Oꝑatus eſt ſalutē ī medio t̓re. Etin medio latronū occiſus ē. Ioh̓. xix. ſic̄ p̄dictū fuerat Iſa. liij. Itē poſt reſurrectōꝫ ſuamī medio diſcipl̓oꝝ apparuit Lu. xxiiij. ⁊ Iohā. xx. Et ideo etiā ī incarnatōne ſe veꝝ eſſemediatorē on̄dit. ¶ Notādū eſt aūt ꝙ de rō-ne medij ſunt iſta tria .ſ. vnire. diſtare ⁊ innoteſcere. Primū .ſ. vnire fec̄ xp̄us. Aſſumpſitenī humanā naturā in vnitate diuīe ꝑſonequa fec̄ vtraqꝫ vnū. ad Eph̓. ij. Mūdū recōciliās ſibi ⁊ deo pr̄i. j. ad Cor. v. ⁊ hͦ inqͣꝫtūdedit ſemetip̄m ꝓ om̄ibꝰ ī redemptionem .j.
y 2
1h.ynll̓a creitura poiuit homineꝫ reparare
Tria ſūtde ratōemedij
Rōe mediatōis
HQuareſolꝰ filiuſſit incarnatus