Sermo. IX. De gratiis Marie

animo ꝯſtantiā ⁊ ꝯtemnā illū ⁊ ꝟtutē eiusvt euertā illū. De timore etiā demonū ꝓpt̓ꝯſtantiā fidei v̓ginaʸ̓ pōt dici illud Iudithxvj. Horruerūt ꝑſe ꝯſtantiā eiꝰ. Ip̄a quoqꝫbgo de plurimis myſterijs fidei ꝑdocuit primos p̄dicatores apl̓os. Un̄ illi dicere poterāt illd̓ pͣs. cxviij. Declaratio ẜmonū tuorūillumīat. Et qꝛ ꝑ v̓tutē ẜmonū ſuoꝝ eccleſiafuit bn̄ diſpoſita. Iō de ip̄a dici p̄t illd̓ Ecc̄i.xliij. In ẜmōe eiꝰ cōpoſita ſunt oīa. Et illudEcc̄i. viij. Sermo illiꝰ ptāte plenꝰ ē. Eiꝰ aūtſermo ⁊ doctrina nō fuit ſic̄ illiꝰ de quo inqͥtCatho. Turpe eſt doctori cū culpa redarguit ip̄ꝫ. Et Quid̓. ī. ij. de triſti. dic̄ de ſe ⁊ de alijſmal̓ doctoribꝰ. Crede mihi mores diſtant acarmīe nr̄i. Sꝫ ẜuauit illd̓ Proſꝑi ī lib̓. ep̄igrā. dicētis. Non ſatis eſt domini preceptacuoluere lingua. Is memit legis qͥ memoreſt operis.¶ De gr̄a ſanitatū beate ꝟginis.Ratia ſanitatū ē curare infirmos:b1g nō medicina naturali ſꝫ ꝟtute diuina. nā oꝑe diabolico vt fit ī incātationibꝰ ⁊ ſuꝑſtitōnibꝰ curare infirmos nō ꝑtinet ad gr̄am iſtā ſꝫ ad peccatuꝫUn̄ ⁊ ꝓhibitū eſt. xxvj. q. ij. c. illud. ⁊. q. iiij.c. igitur. Hanc autē gratiam ſanitatum habebant apoſtoli. Unde etiam ad vmbramPetri tranſeuntis ꝑ viam infirmi tacti eiꝰvmbra ſanabant̉. vt d̓r Actuum. v. Ergomulto excellentiꝰ hec gr̄a fuit ī ipſa magiſtra⁊ dn̄a apoſtoloꝝ dei genitrice Maria. Un̄de illa d̓r Ecc̄i. xliiij. Medicina omniū in feſtinatione nebule. Nebula iſta eſt caro xp̄ide terra ꝟ̓ginali exorta: nullo peccati pōdereꝑgrauata. ⁊ vltra puritatem angelicam eleuata. ac calore ſpūſſancti formata. Hac ergo medicina nob̓ a beata ꝟgine facta ⁊ ꝓpoſita: totus mūdus ꝟtualiter eſt ſanatꝰ. Un̄Bern̄. in qͦdam ẜmone inqͥt. De plenitudine eius omēs recipiūt gr̄am. eger curatōemtriſtis ꝯſolatōnem. Ideo eius filius inquitEcc̄i. xxiiij. Ego quaſi fluuius dorix. qui interptatur medicamētū generatōis. egreſſusſum de paradiſo dei noſtri. id eſt. de bt̄ā ꝟgīe:que fuit paradiſus voluptatꝭ a pͥncipio. ī qͦpoſuit deꝰ hoīem .i. xp̄m quē formauerat Cūergo illud quod eſt cauſa cauſe ſit cauſa cauſati. vt d̓r in libro de cauſis. ⁊ notat̉ in. l. domum. ⁊ in. l. videamus. in fi. ff. locati. ⁊ in. l.qui occidit. §. in hac. ff. ad. l. aquil̓. Si btāꝟgo generauit medicinā ⁊ medicū ſanatorēomnium. ꝯcludendū eſt ꝙ ⁊ ipſa totum orbem ſanauit. Itē ip̄am habuiſſe gr̄am ſani-

tatum in ſummo: probat Albertus vbi. sͣ.ca. clj. ⁊ poſſumus arguere ſic. Beata virgonon ſolum totuꝫ hominem ſanum facit inanima ⁊ corꝑe. ⁊ curat omnes morbos incurabiles: vt ſupra patuit. ſꝫ etiā poſt morteꝫcurat ⁊ morte fugat. ⁊ etiā quos curat: ſanatad immortalitatē. gͦ ſuperat omnes ī gr̄a ſanitatum. Ideo ipſa inqͥt Prouerbio. viij.Qui me inuenerit inueniet vitam: ⁊ hauriet ſalutē a dn̄o¶ De oꝑatiōe ꝟtutū btē ꝟginisUper illud. j. ad Cho. xij. Alij operatio virtutum. ait glo. i. miraculo2rum que ſunt ꝯtra naturam. id eſtſolitū curſum nature. c. cū marthe§. queſiuiſti. verſi. miraculum. de cele. miſſarū. Et iſta eſt differētia inter iſtam gratiaꝫ ⁊p̄cedentē. quia p̄cedens videlicet gr̄a ſanitatum eſt circa ea ad que ſe extendit etiā ꝟtusnaturalis. ſed vbi per naturā fit ſanatio īfirmitatum mediātibꝰ medicinis ⁊ ſucceſſiueꝑ gratiā diuinā fit ſubito. Sed operatio v̓tutum eſt circa ea ad que nō ſe extendit potentia nature create. vt eſt illumīatio cecoꝝ.⁊ reſurrectio mortuoꝝ. ſolē in celo firmū ſtare vel retrocedere. Oīm aūt ꝟtutū ⁊ miraculoꝝ maximū eſt deus homo ſeu verbuꝫ carode ꝟgine factū. Un̄ Hiere. xxxj. d̓r. Nouuꝫfaciet dn̄s ſuꝑ terrā. femīa circūdabit virū.Nouū aūt iſtud eſt ſuꝑ om̄es nouitates. cūius nūqͣꝫ fuit nec erit ſil̓e. iuxͣ illud Iſa. vltioQuis audiuit vnqꝫ tale. aut qͥs vidit huicſil̓e? gͦ btā ꝟgo habuit gr̄am oꝑatōis ꝟtutūī ſummo. Licet eī fuerit opꝰ magnū ⁊ mirabile qd̓ factū ē ſb̓ ezechia rege iuda qn̄ .ſ. adpetitionē eiꝰ ī ſignū ſue ſanatōis ⁊ remiſſiōiſculpe ſol reu̓ſus ē retro ꝑ. x. lineas in horologio achaꝫ regꝭ iuda. vt hr̄. iiij. Re. xx. tn̄ qꝛhͦ opus fuit vmbra ⁊ figura. maior fuit ipſares figurata. Signū etenī datū fuit ī ſanatione ⁊ remiſſiōꝫ pctī. nō vniꝰ hoīs ſolū ſedtotiꝰ hūani generꝭ infirmi ad mortē ꝙ qn̄ ſoliuſticie filiꝰ dei altiſſimi retrocederet. x. lineistūc ſanaret̉ hō. Nouē linee ſt̓ nouē ordinesangl̓oꝝ recti an̄ deū. decīa linea eſt hūana natura. Reu̓ſus ē gͦ qͣſi retro: qn̄ paulominꝰ abangel̓ minoratꝰ ē. qꝛ mortal̓ factꝰ. formā ſerui accipiēs. hītu īuētꝰ ē vt hō. d̓r ad Phi. ij.⁊ ſic ī decima linea. Horologiū aūt ad cuiuſdecimā lineā reuerſus ē ſol. ē btā ꝟgo ex regeAchaꝫ deſcēdēs. q̄ ī ſe habuit ꝑfectōem omniū ordinū: angeloꝝ ⁊ hoīm. O quante virtutis opus. deus factus eſt homo vt homo

B

C