Pals. IIII.

perfectam cognitione omniū ad ſuam beatitudinem ꝑtinentiū ẜm ſtatuꝫ vie. et omniaque fuerunt in eius anima naturalia vel acquiſita ſic erāt gratia informata vel cū gratia ꝯiuncta vt omīa eſſent gratuita. Cōcludēdo ergo hanc partē dico ꝙ de beata virgīedici poteſt illud Sap. ix. Scit illa omnia ⁊intelligit. Et nos illi dicere poſſumus illudLuce xvj. Scimus quia ſcis omnia. ⁊ illd̓psͣ. cxxxviij. Mirabilis facta eſt ſciētia tua⁊ merito. Cum enī dicat̉. jͣ. Re. ij. Deus ſciētiaꝝ dn̄s eſt. ꝓfecto nō eſt dubitandū ꝙ matrem ſuā ſcientia replere voluit. Un̄ de ipſainquit Sap. vj. Ponam in lucem ſcientiāillius. Et ipſa dicere poteſt illud Prouerbiorum. xxx. Noui ſcientiam ſanctorum. de qͣper totum orbem diffudit. Iuxta illud Eccixxj. Scientia ſapientis tanqͣꝫ inundatio inundabit. De ſermone aut ſcientie eius dicipoteſt illud Prouerbioꝝ. xv. Letat̉ homoin ſciētia oris ſui. ⁊ ſermo oportunus eſt optimus. Ipſi quoqꝫ virgini in hūc mūdū veniēti dicere potuit deus illud. iij. Regum. iij.Dedi tibi cor ſapiēs ⁊ intelligens. De ipſaetiam dici poterat illud. iij. Regum quartoErat ſapientior cunctis hominibꝰ. Et illd̓Iudith. xj. Mirabant̉ omēs ſapīam eius.Et illud Eccl̓i. c. xxxix. Collaudabunt mul̓ti ſapīam eius. Et ipſa dicere poterat illudEccl̓i. pͥmo. Preceſſi ſapientia omnes qͥ fuerunt ante me. De illa quoqꝫ dicere poſſumus illud Daniel̓. v. Scientia ⁊ ſapientiainuenta ſunt in ea. Et illd̓ Eccl̓i. xxiij. Omnia vidit oculus eius .ſ. intellectualis. Ex qͥbus omnibus concludi poteſt ꝙ beata ꝟgoque cognouit omīa creata ⁊ creatoreꝫ ſciuitnumerum animaꝝ in inferno exiſtentiū cūearum penis. ⁊ earum que erant in purgatorio. ⁊ in ſinu Abrae. ⁊ in mūdo. ⁊ pulcritudinē eaꝝ. ⁊ ſil̓r numeꝝ oīm angeloꝝ. archangeloꝝ. ⁊ alioꝝ beatoꝝ ſpirituū. de quibus inquit Dionyſius. ꝙ maior eſt numerus āgelorum qͣꝫ oīm alioꝝ creatoꝝ ſimul. ⁊ ꝙ provno angelo ſunt decē archangeli. ⁊ ſemꝑ ml̓tiplicant̉ in decuplo aſcēdendo de ordine adordinem. Sciebat ergo beata virgo omniūiſtoꝝ numerū ⁊ eoꝝ diſtantiā ⁊ pulcritudinem differentē ⁊ gl̓iam. Ite cognouit naturam diuina .ſ. beatiſſima trinitatē. ⁊ diſtinctiōem ꝑſonaꝝ. ⁊ ꝓprietates attributas tribus ꝑſonis melius qͣꝫ vnqꝫ cognouerint vl̓cognoſcent omēs pure creature ſub celo exiſtentes. Itē oīm ſtellaꝝ nomīa ⁊ ꝓprietates

ſciebat. Nā deus cōmunicauit ſibi ꝑ gratiāillud qͦd ei canit Seduliꝰ dicens. Qui ſtellas numeras quaꝝ tu noīa ſolꝰ Signa. poteſtates. curſus. loca. tempora noſti.¶ De fide beate virginis.T inquit glo. ſuꝑ illud Pauli. j.ad Chorinth̓. xij. Alteri fides ⁊c.Hic accipitur fides prout eſt gr̄agratꝭ data. ꝓ conſtantia fidei velſermone de fide. Ꝙ aūt btā virgo omnesſuꝑauerit vt in fide ſic ſumpta. ꝓbat Albertus vbi ſupra. ca. cl. ſic. Nam alioꝝ ꝯſtātiafuit deficiēs ⁊ intercepta. ip̄iꝰ aūt nō. Undede ea ſolet exponi illd̓ Eccl̓iaſtes .j. Generatio p̄terit ⁊ generatio aduenit: terra vero ineternū ſtat. Itē Math̓ .xvij. inqͥt ſaluator.Si habueritꝭ fidē ſic̄ granū ſinapis ⁊ dixeritis moti huic: tolle te ⁊ mittere ī mare. obediet vobis. Granu ſinapis ē tenax. ꝑuū. etcalidū. ⁊ ſignificat fidē bte marie q̄ fuit itaꝯſtās. certa ⁊ hūilis ꝙ ad ip̄iꝰ dictū qn̄ dixitangelo. fiat mihi ẜm verbū tuū. ſūmꝰ montiū tulit ſe d̓ celo. ⁊ miſit ſe ī mare huiꝰ mūdiꝑ incarnationem ex ea. vl̓ in mare ſui vteri.Certe nulliꝰ ſancti vel ſancte fuit vnqͣꝫ fidestam ꝯſtās ⁊ tā ferues ꝙ iſtd̓ petere auderet:vel impetrare poſſet. Non etiā Abraa qͥ tn̄(vt ait apl̓s ad Rom. iiij.) credidit in ſpemꝯtra ſpem. Credidit nāqꝫ ī ſpem repromiſſionis ſibi facte ab angelo de filio naſcituroꝯtra ſpem qua naturaliter habebat .ſ. ꝙ noneſſꝫ ei ammodo filiꝰ naſciturꝰ cū eēt antiquꝰdieꝝ ⁊ hr̄et vxorē ſterilē. Sed maior fuit fides bt̄e virgīs qͥ credidit angelo ſibi diceti.Y ex virgīe ꝑmanēte naſceret̉ deꝰ ⁊ hō. Magis em̄ ē ꝯͣ natura ꝟgine ꝯciꝑe ⁊ parere deū⁊ homine: qͣꝫ ſterilē ⁊ vetulā ex antiqͦ viro cōcipere purū hoīeꝫ. ergo ip̄a improportionabiliter ſuꝑauit Abraā in fide. ⁊ ꝯſequenterom̄es alias. ꝑ illā regulā. Quicqͥd ē ſuꝑiusſuꝑiore. eſt etiā multo magꝭ ſuꝑiꝰ inferiore.ar. in. l. de acceſſionibꝰ. ff. de diuer. ⁊ tem. pſcrip. ⁊ in. c. ex ꝑte. ex d̓ deci. ¶ Itē Gregoriin oml̓. paſcali inqͥt. Fides nō habet meritū vbi hūana rō p̄bet exꝑimentū. Sꝫ iſtuda btā ꝟ̓gine creditū: maxime fuit ſuꝑ rōneꝫ⁊ experimentū. ergo habuit maximū meritum. Ex qͥbꝰ omnibꝰ patet. ꝙ ip̄a ꝟgo bene hdicta habuit maximū hītū et actū fidei ſu­ maper oēs viatores. Hac aūt fidei ſue ꝯſtatia fidmr̄ dei diabolū ſuꝑauit. Un̄ ip̄a volēs ꝯ eūd̓certare dixit d̓o illd̓ Iudith. ix. Da mihi l

Habumaximafidem

A

Z