Sermo. IX. De gratiis Marie

leſtis hierarchie. ⁊ beato Dionyſio reuelauitErgo multo magis beata ꝟgo vidit ſtatuꝫangeloꝝ ⁊ triumphātis eccl̓ie. Quod enī ēꝯceſſum ſeruo: multo magꝭ ꝯceſſuꝫ fuit vniuerſoꝝ dn̄e. qꝛ capacitas ẜui regulat̉ ẜm capacitatē dn̄i. l. ſi mihi ⁊ tibi. §. in regula. ff.de leg. j. Item Martinus vidit demones etIacob angelos qn̄ dixit Gen̄. xxxij. Caſtradei ſunt hec. Ergo ⁊ beata ꝟgo in ſua ꝯtēplatione poterat videre angelos ⁊ demones etaīam ꝓpriā. īmo ⁊ ip̄m deū. Hac igit̉ ſapientia de diuinis repleta magnifice locuta ē ip̄avirgo bn̄dicta componēs canticū illd̓ excellentiſſimū. Magnificat anima mea dominū. Hac ſapiētia freta docuit apl̓os ſapientiſſimos de multis myſterijs fidei ⁊ ſecretisdiuinis poſt aſcēſione filij. Et qͥd miꝝ ſi ſapientiſſima oīm fuit q̄ mater fuit xp̄i qͥ ē deivtus ⁊ ſapīa. vt d̓r. j. ad Chori. j. Ipſe igit̉dei filius q̄ dixit apl̓is Lu. xxj. Dabo vobisos ⁊ ſapīam cui nō poterūt reſiſtere omnesaduerſarij veſtri. multo excellentius dediteam ſue chariſſime genitrici. Si eī deꝰ ſapiētiam p̄ſtat ꝑuulis .i. hūilibꝰ. pͣs. xviij. ml̓tomagis eā p̄ſtitit humillime ꝟgini. Iō illi inquit Salomon Sap̄. vij. Dic ſapiētie ſoror mea es. De eiꝰ quoqꝫ ſapīe ꝓfunditatedici poteſt illud Iſa. xl. Non eſt inueſtigatio ſapiētie eiꝰ. De ipſiꝰ etiā ſermonibꝰ p̄t dici illud Prouerb̓. xviij. In labijs ſapientisinuenit̉ ſapiētia. Et. x. eiuſdē libri. c. Os iuſti parturiet ſapīam. Si enī vt ſcriptuꝫ eſtEcc̄i. xxvij. Hō ſctūs ī ſapīa manet ſic ſol.ꝓfecto oīm ſctōꝝ ſctīſſima ꝟgo ī ſummaſmāſit ſapiētia.¶ De gr̄a ſciētie beate ꝟ̓ginisRatiā ſciētie ad fineꝫ bn̄ operandig poſtulabat ꝓpheta pͣs. cxviij. dicēſScientiā doce me vt diſcā iuſtifi1cationes tuas. Multi enī ex cauſare querunt hoīes ſcire. vt ait Bern̄. in quodāſermone dicens. Sūt qͥ ſcire volunt vt ſciātur. ⁊ vanitas ē glorie. Sūt qͥ ſcire volūt vtſciāt ⁊ curioſitas ē. Sūt qͥ ſcire volūt vt lucrent̉ ⁊ cupiditas ē Et ſunt qͥ ſcire volunt vtedificēt ſe ⁊ alios: ⁊ charitas ē. De his qͦꝫ diuerſis reſpectibꝰ ſciēdi tractat Archid̓. in. c.Nōne xxxvij. di. Et ego diffuſe dixi in ſcd̓aparte roſarij ẜmonū. ſermone. xxix. parte. iij.Hec aūt ſcientia ꝓut eſt gratia gratis dataꝯſiſtit in hoc ꝙ ſciat quis eloqui de moribꝰ ⁊naturalibꝰ rebꝰ ⁊ artibus liberalibꝰ ⁊ mechanicis. ꝓut expedit ad ſalutē aīe ꝓcurādumin ꝓximis. ⁊ hoc ꝑ infuſionem dei. iuxta illd̓

j. ad Chor̄. jͣ. Gr̄a data eſt vobis ī xp̄o ih̓uquia diuites facti eſtis ī illo in omni verbo⁊ in om̄i ſciētia. Hec autē ſcientia infuſa eſtSalomoni. nō ſolū ad iudicandū populūſed etiā ad diſſerendū de naturis reꝝ. de volucribꝰ: piſcibꝰ ⁊ animantibꝰ terre. ac de plātis a cedro libani vſqꝫ ad iſopum herba minimā. vt d̓r. iij. Re. iiij. Hic aūt nō loqͥmuide ſcientia ſine charitate q̄ inflat. vt diciturj. ad Chor̄. viij. ⁊ in. c. niſi cum pridē. §. propter ſcientiā. de renū. quod etiam notat glo.in. l. Iulianus. §. quod d̓r. ff. ad macedo. etin. l. vt ex pluribꝰ. ff. de reg. iu. ⁊ in. l. licet. ff. d̓acqui. poſſ. ſed loquimur de ſcientia bona.Hac ꝟo ſcīam fuiſſe ꝑfectiſſime ī btā v̓gineꝓbat Albertus vbi s. Et pͥmo de mechanicꝭſcientijs. c. cxxxiij. ſic arguendo. Oīs ſciētiade numero bonoꝝ eſt. ſꝫ ei nullū bonū defuitergo oēs ſciētias habuit. Item natura nondeficit in neceſſarijs. vt d̓r. iij. de anima. ergomulto fortius gratia. Sed quedā mechanice ſciētie erāt beate ꝟgini neceſſarie. vt muliebres. Ergo illas habuit ipſa q̄ omni gr̄aplena fuit. Inter mechanicas āt muliebresquedā ſunt ſubtiliores ⁊ meliores. vt ſunt ille que fiūt in aurificijs ⁊ ſericis oꝑbꝰ ⁊ ſubtilioribꝰ ſuturis ⁊ texturis. ⁊ hmōi. gͦ eas ſciuit dei mr̄. que vt ait Damaſcenꝰ. a nullo illuſtriū ſuꝑat̉. he etenī ſcīe ⁊ oꝑa ſunt illuſtrium feminaꝝ. Itē ſua oꝑatio fuit laudabiliſſima. gͦ humillima. Sꝫ maior humilitas ēſcire nobilia ⁊ ſubtilia ⁊ oꝑari vilia ⁊ cōmunia qͣꝫ tm̄ ſcire vilia ⁊ oꝑari vilia. gͦ ſcientiāhabuit iſtaꝝ oꝑationum mechanicarū nobiliū ⁊ excellentiū. licet ip̄a non intēderit circa eas. Et rōem aſſignat Albertus vbi sͣ. dicēs ꝙ iſta ſubtilia magꝭ ordinant̉ ad vanitate qͣꝫ ad vtilitatē. ⁊ ꝓpterea dic̄ iuriſcōſultus in. l. ſi fideiuſſor. §. quedā. ff. māda. ꝙ n̄eſt curādū de apicibꝰ. ⁊ ſic de ſubtilitatibꝰ iuris. nimia enī ſubtilitas ē pernicioſa. l. legeduodecim tabulaꝝ. ff. de legi. here. ⁊ iō debeteuitari. l. ſancimus. C. ad trebe. l. ſic̄. §. ſi debitori. ff. quibꝰ mo. pig. vel hypo. ſol. ⁊. l. fi.C. de iu. do. Oꝑatio aut btē ꝟgīs tm̄ erat circa neceſſitatē ⁊ vtilitatē. gͦ nō erat circa taliaNos tamē hoc limitare poſſumus niſi forte ī his q̄ ad diuinū cultū ꝑtinebāt De iſtaaūt eius oꝑatione circa vilia dicit̉ Prouer.vlti. Queſiuit lanā ⁊ linū ⁊ oꝑata eſt ꝯſiliomanuū ſuaꝝ. manū ſuam miſit ad fortia. ⁊digiti eius apprehenderunt fuſum. In legēda quoqꝫ eius dicitur. ꝙ certa hora diei vacabat oꝑi texture. vt neminē grauarꝫ. ⁊ artet 2

t 2

ultiſcire

Mariacirca vilia ſe exercuit

Scia. inflat

Mariahūit omnē ſcīam