Sermo. VIII. De fructibus Marie

deſius. vt d̓r Sap̄. vij. Et ſapīa q̄ deſurſumē modeſta ē ⁊ ſuadibil̓ ⁊c̄. Iac̄. iij. Sꝫ ī btābgīe fuit ſpūs ſapīe ī ſūmo ſuꝑ oēs viatoreſvi sͣ. ꝓbatū ē. gͦ ⁊ modeſtia ī ſummo. ItemProu .xxij. d̓r. Finis modeſtie tīor dn̄i Sꝫin btā ꝟgīe fuit tīor dn̄i ī ſūmo. vt patuit sqͦ ⁊ modeſtie fructꝰ. Ip̄a etenī ꝑfectiſſime ẜuauit illd̓ phil̓. iiij. Modeſtia vr̄a nota ſitom̄ibꝰ hoībꝰ. ⁊ illd̓. j. Pe. iij. cū modeſtia ettimore ſcīam habētes bonā¶ De ꝯtinentia btē ꝟginis.Ontinētia ẜm glo. ad Gal̓. v. ē abſtinere a bonis placitis ⁊ licitꝭ. Intelligunt̉ aūt h̓ placita ẜm ſenſum:nō ẜm intellectu. vt ait Alber. vbisͣ. c. cxxx. Nō enī eſt ꝟtus abſtinere a bonisplacitis ẜm intellectū q̄ ſunt ſimpl̓r bōa ẜmꝟtutē appetēda. A bonis aūt ſenſibilibꝰ ⁊ delectabilibꝰ abſtinere ē virtꝰ ꝯtinētie. Sūmeꝟo delectabile ẜm ſenſum ē actꝰ generatōnisgͦab hͦ abſtinere ē maximū ꝟtutꝭ. Et hͦ p̄t eēen tripliciter. Prīo ꝑ abſtinētiā ꝑfectā vt ī coniſt jugatis. xxxj. di. c. nicena. qͥ ab alijs cōtinētextra ſe. Scd̓o ꝑ abſtinētia ꝑfectiorē vt ī viduis. xxvij. q. j. c. nuptiaꝝ. Tertio ꝑ abſtinentiā ꝑfectiſſimā vt ī ꝟgībꝰ. q̄ tāte ē excellētie ꝙ ꝑſuaderi pōt ſꝫ nō imꝑari. c. ītegritas.xxxij. q. j. Hec autē ī btā ꝟgīe fuit ī ſummo.gͦ ⁊ fructū ꝯtinētie habuit ī ſummo. Pret̓eavirtꝰ ē circa arduū ⁊ difficile. ij. eth̓. ſꝫ maxīearduū ⁊ difficile videt̉ eſſe abſtinere ab actugeneratōis nature corruptibilitate. UndeSalomō dicebat deo Sap̄. viij. Non poſſum eſſe ꝯtinēs niſi tu dederꝭ. gͦ vbi ē illa abſtinētia ī ſūmo: ibi ē ⁊ ꝯtinētia ī ſūmo. ſꝫ hecfuit ī b. ꝟgīe. gͦ ⁊c̄. Itē augmētat v̓tutē ꝯtinētie abſtinere nō ſolū a delectabilibꝰ licitis ſꝫetiā a debitꝭ. Et qͣꝫto magꝭ debitꝭ: tāto maioreſt ꝯtinētia abſtinere ab ill̓. Sꝫ btīſſima ꝟgo abſtinuit ab honoribꝰ ſibi debitꝭ ſuꝑ omnes creaturas inqͣꝫtū erat dei mr̄. cū gͦ ſe hūiliauerit ī ſummo. ⁊ a reuerētia īproportiōabilit̓ ſibi debita ꝯtinuerit: ꝓfecto habuit fructū ꝯtinētie ī ſūmo. Un̄ de illa dici p̄t illd̓. ij.Mach̓. xiiij. Cōtinētie ꝓpoſitū tenuit .ſ. inſummo. Ex qͦ apparet eiꝰ excellētia. Cū enīnō ſit ꝯdigna pōderatio aīe ꝯtinētis. vt d̓rEcc̄i. xxvj. ꝓculdubio excellētia btē virginiſꝯtinētis in ſummo erit īproportionabilis ⁊inextimabilis.¶ De fructu caſtitatis btē ꝟginisUia ſupͣ ẜmone. iiij. huiꝰ ꝑtis tra¶ ctaui de ꝟtute ꝟginitatꝭ ⁊ caſtitatismr̄is dei. iō h̓ breuit̓ me expediā de

fructu eiꝰ. Sciēdū gͦ ẜm glo. ad Gal̓. v. ꝙ h̓caſtitas ē recte vti licitꝭ. Ille aūt recte vtit̉ qͥſeruat dictū apl̓i. j. Cor̄. x. Siue māducatꝭſiue bibitꝭ ſiue aliud facitꝭ: oīa in gl̓iam deifacite. Sic̄ faciebat īꝑator qͥ ī. l. j. ī pͥn. C. deve. iu. enu. ait. Ita aīos nr̄os ad dei oīpotētis erigimꝰ adiutoriū. vt neqꝫ armis ꝯfidamus. neqꝫ nr̄is militibꝰ. neqꝫ belloꝝ ducibꝰvel nr̄o īgenio. ſꝫ oēm ſpem ad ſolā referamꝰꝓuidētiā trinitatꝭ. Oēs gͦ actōes hūane ſūtreferibiles ad deū. Ille igit̉ ꝑfectꝰ in ſummoerit qͥ oēs actꝰ ſuos ī deū refert. ⁊ hmōi ſic referri eſt vti. Un̄ mgr̄ ſnīaꝝ ī. j. di. j. inquit ꝙvti eſt id qd̓ ī vſum venerit. referre ad id qd̓fruēdū eſt .ſ. deo qͥ ſolꝰ eſt fruēdus. Sic̄ autēꝯtingit referre different̉. ita ꝯtingit vti drn̄t̉Nā aliqͥ viatores referūt ī deū aliqua ſoluꝫAlij ꝟo oīa ſꝫ habitualit̓. Nā impoſſibile ēeos ſꝑ oīa referre actualit̓. vt ꝓbat Albertꝰvbi s. c. cxxxj. qꝛ nō ē hō qͥ nō peccet. iij. Re.viij. Qui āt peccat non p̄t ſꝑ oīa ī deū referreactualit̓. Naꝓtūc qn̄ peccat nō refert ī deuꝫillud in qͦ peccat etiā venialiter. Sꝫ btā ꝟgo om̄ia ſꝑ in deū referebat actualiter cū nūqꝫ peccaret: ſꝫ ſꝑ in gr̄a dei ſtaret. vt ſupͣ ꝓbatu eſt. gͦ improportionabilit̓ ſuꝑ oēs bn̄ vſaeſt licitis. ⁊ ꝯſequēter habuit fructū caſtitatis ī ſummo ẜm Albertū vbi sͣ. Dicit auteꝫNicolaꝰ de lyra ſuꝑ epl̓am ad Gal̓. c. v. ꝙ caſtus ꝓprie dr̄ ille q̄ nec ꝯſentit ꝯcupiſcētijs:nec etiā patit̉ eaꝝ moleſtias. Hec igit̉ excellentia caſtitatꝭ ſingulariſſimo mō ꝯuenit deigenitrici q̄ nūqͣꝫ alicui carnali ꝯcupiſcentieꝯſenſum p̄ſtitit. īmo nec vnqͣꝫ aliquē motūeiꝰ ſenſit. ⁊ iō ī ſūmo caſtiſſima fuit. deꝰ eī illāin puriſſima ꝟginitate ſꝑ ꝯẜuauit. Un̄ ip̄adicere pōt deo illud Hiere. iij. Dux ꝟ̓ginitatis mee tu es. Eiꝰ qͦꝫ caſtitatꝭ excellētia oſtēdit̉ ex eo ꝙ ip̄a nō ſeruauit eā ex timore vl̓ verecūdia. ſic̄ illa de q̄ inqͥt Ouidiꝰ. Caſta eſtquā nemo rogauit ⁊c̄. ſꝫ ẜuauit illd̓ ꝯſiliumTullij dicētis. Nō ſceuo ſis caſta mētu ſedmēte fideli ⁊c̄. Itē ip̄a ꝑfecte euitauit oēs occaſiōes luxurie. Un̄ voluit eſſe pauꝑrima.Quia vt ait Ouidiꝰ. ij. de reme. amo. diuitijs alitur luxurioſus amor. Et ī potu ꝑciſſima fuit. Qꝛ vt ait idem poeta vbi sͣ. Uinaparāt aīm veneri ſi pl̓ima ſūmas. Et luxurioſa res ē vinū. Prou̓. xx. ⁊. c. luxurioſa. xxxvdi. Itē nūqͣꝫ ocio vacauit. ſciēs verā eē Quidij ſnīaꝫ ī. j. de reme. amo. qͥ inqͥt. Ocia ſi tollas periere libidīs actꝰ. Sꝫ ſꝑ diuſis oꝑbꝰ⁊ auſteritatibꝰ oīa libidīs īcetiua r̄frenauitſeruās illd̓ Col̓. iij. Mortificate mēbra vr̄a

t

Cōtinentia fit trpliciter