Pal̓S. IIII.

accedit cū ore eleuato. Iō impleri nō p̄t. iuxͣillud Prouer .xvij. Qui exaltat os ſuū q̄ritruinā. hūilis aūt ad fonte gr̄e accedit cū oreinclinato: ⁊ iō impleri meret̉. ẜuat enī illudIoſue. xxiiij. Inclinate corda vr̄a ad dn̄m deum iſrael. qꝛ gͦ btā ꝟgo nō habuit cor eleuatū ꝑ ſuꝑbiā: ſꝫ inclinatū ꝑ hūilitatē veram.iō gr̄a dei īpleri meruit. ẜuauit eī illd̓ pͣſ. xliiijAudi filia ⁊ vide ⁊ īclina aurē tuā. Suꝑbꝰetiā accedit ad fontē gr̄e cū corde clauſo. qd̓ſignificatū eſt Zach̓. v. vbi d̓r. Miſit maſſam plumbeā ī os eiꝰ: hūilis ꝟo accedit cumore aꝑto iuxta illud pͣs. di. Os meū aperui⁊ attraxi ſpm̄. ¶ Btā ꝟgo acceſſit ad fontemgr̄e ore aꝑto .i. cū feruēti deſiderio. Et iō īpleta fuit. vn̄ de illa d̓r Prouer. vl. Os ſuū aperuit ſapīe. Suꝑbꝰ etiā accedit ad fontē grecū vaſe pleno: qꝛ cor hꝫ plenū amore mūdano. humilis aūt accedit cū vaſe vacuo. ⁊ iōimpleri meret̉. Quapropt̓ Augꝰ. in quodāẜmone ait. Uas es ſꝫ plenꝰ es. funde qd̓ habes vt recipias qd̓ nō habes. Funde amoreꝫſeculi vt implearꝭ amore dei. Btā autē ꝟgoacceſſit cū vaſe vacuo: qꝛ oīa mūdana deſpexit. ⁊ iō gr̄a impleri ꝓmeruit. vn̄ ip̄a inqͥt Luce. j. Eluriētes īpleuit bonis ⁊ diuites dimiſit inanes. ¶ Scd̓o habuit humilitatem inverbo qn̄ dixit. Reſpexit humilitatē ancilleſue. Magnā enī on̄dit humilitatem dicēsſe reſpecta ac ſi diceret. Nō erā digna vt ī meaſpiceret: ⁊ tn̄ aſpexit gr̄as mihi infundēdo:⁊ reſpexit in meū vteꝝ deſcēdēdo. ¶ Magnaetiā humilitatē demōſtrauit qn̄ nō matre deiſe appellauit nec reginā celi. ſed ancillaꝫ xp̄i.Un Petrꝰ rauenen. in quodaꝫ ſermone ait.Ecce quā vocauit angelꝰ dn̄am: ip̄a ſe recogͦſcit ⁊ vocat ancillā. qꝛ deuotꝰ animꝰ infuſis beneficijs ad obſequiū creſcit. auget̉ ad gratiānō ad ſuꝑbiā ꝑtumeſcit: nec ad arrogatiamꝓſilit. Maximā etiā humilitatē on̄dit cumdixit: reſpexit hūilitate ancille ſue. Non aūtdixit nobilitate vel ſanctitatē. Illa āt ancilla ē humillima q̄ nō reputat ſe dignā vt etiam ſit ancilla. ac ſi diceret. Non tm̄ me dicoreſpectā. nō tm̄ me appello ancillā: ſꝫ etiā dico me vt ſim ancilla indigna. ¶ Seruauit gͦhumillima ꝟgo illd̓ Prudētij ī li. de ꝯflictuvicioꝝ ⁊ ꝟtutū dicētꝭ. De ſine grāde loqͥ frangit deꝰ omē ſuꝑbū. Magna cadūt. īflata crepant. tumefacta p̄mūt̉. Diſce ſuꝑciliū deponere. diſce cauere an̄ pedes fouea qͥſqͥs ſublime minarꝭ. Peruulgata vigꝫ noſtri ſnīa xp̄iScādere celſa hūiles. ⁊ ad ima redire feroces. Quia eī verā eē ſciebat ſnīaꝫ Claudi. li.

j. di. inq̄nat egregios adtūcta ſuꝑbia moreſEt illā autorꝭ aſtrolabij .ſ. ī ſua fit p̄ceps diſcrimīa qͥſqꝫ ſuꝑbꝰ. Intolerabiliꝰ nihil eqꝫ vita ſuꝑbi. Et illā faceti poete. c. ij. di. Ut placeat cūctis nullū decet eē ſuꝑbū. Qui ſic īflal̓deſinit eſſe bonus. iō voluit ſeruare cōſiliumQuid̓. ij. de arte aman. di. Erue faſtus qͥſqͥsmanſura curā amoris habes. ⁊ in. iij. de triſtibus. Tu qͦꝫ formida nimiū ſb̓limia ſp. Uiue tibi ⁊ lōge nomina magna fuge. Et illudGualt̓. poete. li. j. Parcite mortales aīos extollere faſtu. Nouerat nāqꝫ verā eſſe ſnīamMarcial̓ dicētis. Etherea pacē ventꝰ ⁊ ſupbia tollūt. Quapropt̓ ſꝑ ī aīo ⁊ ī locutōe ſuahumilitate ẜuauit. Sciēs qͦꝫ ꝙ licet ī menteqͥs habeat hūilitatē: tn̄ etiā tenet̉ in actibꝰ etterioribꝰ illā demōſtrare ne ꝓpt̓ aliqͦs actꝰ ſuꝑbiā p̄tēdētes ꝓximꝰ ſcādalizet̉. Un̄ ī. iij. dearte amādi Quid̓. inqͥt. Nō natet in vultudānoſa ſuꝑbia veſtro. qͣꝫuis ad aliud ꝓpoſitū dixerit: voluit btīſſima ꝟgo ī oībꝰ actibuſſuis hūilitatꝭ exēplū demōſtrare. ¶ Pro cuiꝰdeclaratōe dico ꝙ tertio habuit humilitateꝫin ſigno. ſi eī eſt magne hūilitatꝭ: qn̄ qͥs ꝑfecte ſe ſubijcit ſuꝑiori. illiqꝫ obedit hylarit̓ ſeruans illud ad Heb̓. vl. Obedite p̄poſitꝭ veſtris. Signū aūt eſt maioris hūilitatis qn̄qͥs eqͣli obedit eiqꝫ hūilit̓ ſb̓ijcit̉. Sꝫ ſignuꝫmaxīe hūilitatꝭ ē: qn̄ qͥs obedit ⁊ ſubijcit̉ inferiori ſuo. vt inqͥt glo. ī cleme. j. de reli. domi.Btā aūt ꝟgo oībꝰ viliorē ſe reputas nulli ſep̄ferebat. Et nō tm̄ ſuꝑiori ſuo .ſ. deo. ſꝫ etiaꝫeqͣlibꝰ ⁊ inferioribꝰ ſe poſtponebat. vt s. patuit. oībuſqꝫ ẜuiebat hūilit̓ ⁊ ſe oīm vilioreꝫextimabat. iuxͣ illud apl̓i ad Phil̓. ij. .ſ. Superiores inuice arbitrates. Nūqꝫ eī ſtare voluit in mōte elatōis: ſꝫ ſꝑ ī valle humilitatꝭ.Sciēs ꝙ ſic̄ oēs aqͣ naturalit̓ fluūt ad valleſ⁊ ad loca hūilia. nec illa ꝑtrāſeūt niſi pͥꝰ fuerint repleta. ſic diuina gr̄a illuc ingredit̉ vbihūilitatꝭ vallis ⁊ ꝯcauū īuenit̉. dicēte Aug.li. de v̓bis dn̄i. Cōfluit aqͣ ad hūilitatē vall̓de ſuꝑcilio mōtis. Ꝙꝛ igitur btiſſima ꝟgo ſꝑelegit hītare ī valle humilitatꝭ. iō ī tali vallefluxit fons ſpūſſctī. creuitqꝫ liliū ꝑadiſi ⁊ accēſus ē calor amoris igniti. ꝓpt̓ pͥmū āt d̓r ꝑpͣs. Qui emittit fontes iꝯuallibꝰ īter medium mōtiū ꝑtrāſibūt aq̄. vnā eī vallē circumſtāt duo mōtes. ⁊ hūilitatē circūſtāt dueſpecies ſuꝑbie. vna q̄ naſcit̉ ex re tꝑali. Alia exgratijs ſpūalibꝰ. Beata autē virgo habuitoccaſionē ſuꝑbiēdi ex re tꝑali. qꝛ fuit ex ſtirperegia progenita. Iteꝫ ex gratia ſpirituali. qꝛfuit in matrem dei aſſumpta. Sed primam

Mariahumilisin verbo.

H

R

Marihumiliin ſigne