Sermo. IIII. De Virtutibus Marie

ſuo ⁊ non diebꝰ neqꝫ noctibꝰ a colloquijs dininis ⁊ orōe ceſſabat. qͥd de ꝟgīe bn̄dicta credendū eſt q̄ ī terris poſita: tota mēte ꝟſabat̉in celis? ꝓpterea Bern̄. vbi sͣ. ait de angl̓o gabriele. Quo īgreſſus ē ad eā? puta ī ſecretarium pudici cubiculi ſui vbi illa clauſo ſuꝑ ſeoſtio orabat pr̄em ſuū ī abſcōdito. Solet eīangeli aſtare orātibꝰ ⁊ delectari in his qͦs vident leuare manꝰ ī orōne. atqꝫ holocauſtumſctē deuotōis gaudēt ſe offerre diuīo ꝯſpectuialtiſſimi. Hec ille. Un̄ btā ꝟgo ī hͦ ꝯformisfuit filio ſuo qui delectabat̉ ſolitarius orare.Mat. xiij. ⁊ Lu. vj. Itē ip̄a bn̄dicta dei mr̄alios īducebat ad orādū. ⁊ iō Act̉. j. de apl̓iſd̓r ꝙ ſtabāt ī orōe cū Maria mr̄e Ih̓u. Efficacia aūt orōis eiꝰ pꝫ. Nā licꝫ Moyſes orādo debellauerit Amalech. Exo .xvij. ⁊ ẜpētesfugauerit. Nūe. xxj. Anna qͦꝫ ſteril̓ filiū īpetrauerit. j. Re. j. ⁊ Helyas pluuiā. iij. Regūxviij. ⁊ Ezechias infirmꝰ ad mortē ſanitatērecuꝑauerit. iiij. Re. xx. ⁊ Daniel cuꝫ ſocijsignis impaſſibilitatē. Dan̄. iij. ⁊ Suſannaa morte liberatōeꝫ. Dan̄. xiij. maiꝰ tn̄ fuit incōparabilit̓ ꝙ hec deuotiſſima ꝟgo ſuis pijſſimis p̄cibꝰ īpetrauit q̄ deū de celo ad terrā deſcēdere fec̄. ⁊ eiꝰ mr̄ effici ꝓmeruit. atqꝫ hūanigenerꝭ ſalutē obtinuit.¶ Pars ſcd̓a huiꝰ ẜmonis de humilitatebeate virginis.Umilitas beate ꝟgīs fuit ꝓfundaIhonorata: ⁊ ꝟtuoſa. Primo fuit ꝓfunda. intātū enī ſe hūiliauit ꝙ ancillā ſe vocauit: cū eſſet omniū dn̄aUn̄ dixit Lu. j. Reſpexit humilitatē ancilleſue. ſuꝑ qd̓ v̓bū dic̄ Bern̄. hūilitas ſui contēptū. ancilla ꝟo deuotō ē cōmēdat famulatuꝫScd̓o ſe fec̄ ſeruā: qn̄ tribꝰ mēſibꝰ Eliza bethdeſeruiuit. Un̄ Beda ſuꝑ Luc̄. inqͥt. Feſtināter abijt. ⁊ Zacharie domū ītrauit: vt Elizabeth viſitaret. ac pregnanti grauide ⁊ grādeue iuuēcula miſtraret. Et Amb̓. ſuꝑ Lu. aitDiſcite mulieres ſedulitatē quā p̄gnantibꝰdebeatis exhibere cognatis Mariam nempeq̄ ſola pͥus ī penetralibꝰ verſabat̉ nō a publico virginitatꝭ pudor. nō a ſtudio aſperitasmōtiū. nō ab officio ꝓlixitas itinerꝭ retardauit. Tertio ſe fec̄ oīm infimā. vt ptꝫ Actu .j.vbi recitatꝭ noībꝰ apl̓oꝝ ip̄a ī fine oīm tanqͣꝫinfima oīm ex hūilitate poni voluit. ẜuās illud filij ſui dictū Luc̄. xiiij. Recūbe ī nouiſſimo loco. iō ſuꝑ oēs exaltari ꝓmeruit. UndeBern̄. in qͦdā ẜmōe ait. Ita exhibebat ſe vltima oīm: vt oīm nouiſſima poneret̉. Infraſcꝫ viduas ⁊ penitētes. infra etiā illā de qͦ xp̄s

ſeptē demonia eiecerat. Merito igit̉ facta eftoīm dn̄a q̄ ſe oīm exhibebat ācilla. Hec ille.Nihil eī eſt tā peculiare imꝑiali maieſtati qͣꝫhūilitas: ꝑ quā ſola dei ẜuat̉ imitatio. vt d̓r il. fi. C. de dona. int̓ viꝝ ⁊ vx. ¶ Ut aūt meliusvidere poſſumꝰ qͣꝫ ꝓfunde ſe hūiliauit: pulcrū erit ꝯſiderare eiꝰ vite diſcurſum. ⁊ īuenioimus ꝙ in oībꝰ oꝑbꝰ ⁊ cogitatōibꝰ ⁊ locutōi 1bus ſuis hūilitatē ẜuauit. Prīo qͥdē in aīo.Ut aūt hūilitas aī eiꝰ magꝭ eluceſcat. ꝯſidelremꝰ qͣꝫtū Eue elatio ſe erexit. Nā dic̄ Ioh̓esDamaſ. in qͦdā ẜmone. Eua ſe erexit ſupͣ deūqn̄ ſcꝫ voluntatē ſuā diuīe volūtati p̄poſuitvſqꝫ ad deū qn̄ eiꝰ diuinitatē appetere auſa fuit. Cōtra deū qn̄ .ſ. ꝯͣ eiꝰ p̄ceptū venire p̄ſumpſit. Btā aūt ꝟgo Maria humiliauit ſe infra ceteras mulieres ⁊ vſqꝫ ad ml̓ieres ⁊ ꝓpt̓ml̓ieres. Prīo infra ml̓ieres. q̄libet eī muliervult hr̄e ſpōſum diuitē. ⁊ ī ꝑtu pulcerrimumthalamū ⁊ mollē lectū. atqꝫ obſequiū ācillarū ⁊ abūdātiā pānoꝝ ⁊ cunas ad recipiēdūpueꝝ. poſt partū ꝟo vult habere qͥetē ⁊ ociū.Sꝫ ꝟgo habuit ſpōſuꝫ pauperē ꝓ thalamoſtabulū: ꝓ lecto fenū: ꝓ ancillis boue ⁊ aſinūꝓ pānis p̄cioſis vilitatē pānoꝝ. ꝓ cunis p̄ſepiū: ꝓ qͥete ⁊ ocio eā oportuit fugere ī egiptūEcce quō īfra ml̓ieres ſe voluit hūiliare. cuꝫEua ſuꝑ deū ſe voluerit exaltare. ¶ Scd̓o ſehūiliauit vſqꝫ ad ml̓ieres. cū Eua ſe erexeritvſqꝫ ad deū. Ip̄a eī ꝟgo nūqͣꝫ alicui ſe retulitin ꝯſortio ml̓ieꝝ. ſꝫ cōem ⁊ tāqꝫ vnā illaꝝ ſꝑſe exhibuit. ſic̄ pꝫ ī circūciſiōe filij: ī ſui purificatōe ⁊ ī feſtiuitatū viſitatōe. Un̄ Bern̄. ī qͦdam ẜmone inqͥt. ꝟgo bn̄dicta nō īdigebatpurificatōe ſic̄ nec filiꝰ eiꝰ circūciſiōe. Sꝫ voluit eē int̓ ml̓ieres ſic̄ vna illaꝝ: nā ⁊ filiꝰ fuitin medio ꝑuuloꝝ. Tertio hūiliauit ſe ꝓpterml̓ieres .i. ꝓpt̓ illaꝝ vtilitatē ⁊ fructū. Namnō tm̄ voluit eē ꝟgo: ſꝫ etiā hūiliari voluit ⁊eſſe ꝯiugata. ⁊ poſtmodū vidua derelicta vtoībꝰ ml̓ieribꝰ ſpem ⁊ fiduciā daret ſalutꝭ: on̄dēs ꝙ nō tm̄ ꝟgīes ſaluāt̉: ſꝫ etiā ꝯiugate ⁊ vidue. vt d̓r ī. c. j. de ſum. tri. ⁊ fi. ca. Quia ergoEua hūit elatiōꝫ. Maria ꝟo hūilitatē. iōip̄a fuit gr̄a repleta. illa ꝟo gr̄a euacuata. vn̄Bern̄. vbi sͣ. inqͥt Eua ꝑ ſuꝑbiā dei creaturāſe eſſe nō ꝯſiderās deo parificari voluit Maria ꝟo factori ſuo ſe hūilit̓ ſubdēs: ancillā ſenoīauit. Iōqꝫ Eua ē abiecta. ip̄a vero electaSeruauit nāqꝫ ꝟgo illd̓ qd̓ dr̄ Iudith. viijhumiliemꝰ illi aīas nr̄as. alit̓ eī gr̄a īpleri nōpotuiſſet niſi hūilitatē cordis habuiſſet. qͥavt d̓r. jͣ. Pe. v. Deꝰ ſuꝑbis reſiſtit: humilibꝰaūt dat gr̄am. Suꝑbꝰ enī ad fonteꝫ gratio

pſ

A

Mariain oībushūilitatēſeruauit.