Pal̓s. IIII.

Gen̄. ad lr̄am: ꝙ ꝓ illo tꝑe erant abſtracti aſenſibꝰ corꝑalibꝰ ⁊ poterat dici huic mundomortui. ⁊ ꝑ ꝯſequēs in ſtatu vie ꝑ cognitiōꝫvel viſione aliquā nō fuerunt ſine fide. quianil vider̄t qd̓ ꝑfecte fidē euacuaret. Ꝙ ſi voluerimꝰ tenere opinionē Alberti vbi s. c. xcvj.dicentis ꝙ beata ꝟgo habebat p̄dictas viſiones cū quiete ⁊ ſine abſtractōe: qualis eſt inraptū. ⁊ ꝙ talē viſionē qualē habuit Paulꝰin raptu ad tꝑs ⁊ poſtea deſijt. Ipſa ꝑfectiori modo ⁊ ꝯtinue habuit ab eo tꝑe quo mat̓dei facta eſt: qui habitꝰ ꝑſeuerauit in ea vſqꝫdum in gl̓ioſam cognitiōem ẜm ſtatum prime ꝑfectus fuit. Rn̄det̉ ꝙ qꝛ talis viſio nonfuit ita ꝑfecta ī viaꝓpter corpulentiā mortalis carnis ſicut eſt in patria: qꝛ corpꝰ qd̓ corrumpit̉ aggrauat aīam: ⁊ terrena inhabitatio depͥmit ſenſum multa cogitantē. vt habet̉Sap. ix. Iō cū ip̄a viſione ſtare potuit habitus fidei: cuiꝰ virtute ſuꝑans beata virgooēs ſenſuales imaginatōes ⁊ repſentatiōesmaxime mereret̉. ⁊ hͦ ꝯfirmat̉ per Auguſtiniſnīam in li. ſoliloquioꝝ dicētis. Dū in corꝑeeſt aīa etiaꝫ ſi pleniſſime videat: hͦ ē ītelligatdeuꝫ: qꝛ tn̄ corꝑis ſenſus vtunt̉ ꝓprio oꝑe: ſinihil valēt ad fallendū: non tn̄ nihil ad ambigēdū. ⁊ p̄t adhuc dici fides ea q̄ reſiſtitur.⁊ illud eē veꝝ potiꝰ credit̉. Hec ille. ¶ Notandum eſt aūt ꝙ eſt fides viua: ꝑfecta: vera: etfirma. Primo fides viua eſt illa q̄ bonis operibꝰ eſt adornata: ſine qͥbꝰ d̓r mortua. Und̓Iac̄. ij. ſcriptū eſt. Sicut corpꝰ ſine ſpū mortuū ē: ſic fides ſine oꝑbꝰ mortua ē. trāſſum/ptiue in. c. vnico. §. qꝛ ꝟo. de ſacra vnct̓. et. jͣ.q. j. c. fertur. ⁊. c. ſicut vrgeri. ⁊ de peni. diſ. ij. c.ſi enī inqͥt. ⁊ di. iij. c. querat. §. ⁊ ſi fides. Iſtāfidē viua nō hn̄t xp̄iani mali. de qͥbꝰ diciturad Tytū j. Cōfitent̉ ſe noſſe deū: factis autēnegant. Scd̓o fides ꝑfecta eſt que charitatieſt ꝯiuncta: quia ip̄a charitas eſt ꝑfectō omniū v̓tutū. Un̄ ad Coll̓. iij. d̓r. ꝙ eſt vinculūꝑfectiōis. ⁊ ad Gall̓. v. ait apl̓s: ꝙ charitasꝑͦ fidem oꝑat̉. ſine charitate enī inutilis eſt fides. vt ait apl̓s. jͣ. ad Chor. xiij. di. ſi habuero omnē fide: ita vt montes tranſferam: charitatē aūt non habuero nihil mihi prodeſt.trāſſumptiue in. c. ſolet. de ꝯſe. di. iiij. ⁊ de peni. di. ij. §. euidenter. Iſtam fidē ꝑfectam nōhabet demones. de qͥbꝰ Iaco. ij. d̓r. Demonescredūt ⁊ ꝯtremiſcūt. tranſſumptiue in. c. ſi eīinquit. de peni. di. ij. illa enī credētia demonūnō eſt eis meritoria: quia deū non diligūt: ſꝫodio habent. pͣs. dicēte. Suꝑbia eoꝝ qui teoderunt aſcendit ſemꝑ. Tertio eſt fides ꝟa

que ꝯtēnit mūdana: ⁊ amat celeſtia. quā nōhn̄t auari. vt dicit Augu. in qͦdam ẜmone:vbi inquit. Qui verā fidē hn̄t de deo. terrenainordinate nō cupiūt. fides eī vincit mūdūj. Ioh̓. v. ⁊. c. ſciſcitātibꝰ. xv. q. viij. Iſtā fidēvera habuit Moyſes. de quo Paulꝰ ait adHeb̓. xj. Fide Moyſes grandis effectus negauit ſe eſſe filiuꝫ filie Pharaonis. Maiores diuitias extimas theſauro egyptiorumimproperiū xp̄i. Ecce ꝙ ꝑ fidē deſpiciebat terrena: ⁊ expectādo remuneratōeꝫ diuinā amabat celeſtia. Quarto fides firma eſt que nōfrangit̉ ⁊ mutat̉ ꝓpter aliqua aduerſa. De qͣdicit̉ Thob̓. ij. Uitā illā expectamus quamdeꝰ daturus eſt his qͥ fidē ſuā nunqͣꝫ mutantab eo. Iſtā fidē nō hn̄t inſtabiles ⁊ incōſtātes. iuxta illud Ouidij in. ij. de ponto. Et cūfortuna ſtatqꝫ caditqꝫ fides. Ideo Uirgiliꝰiiij. eney. inqͥt. Nuſqͣꝫ tuta fides. De talibuſaut inſtabilibꝰ dicit ſaluator Luc. viij. ad tēpus credūt ⁊ in tꝑe temptationis recedunt.Talē fidē ẜm hūc qͣdruplicē gradū habuitꝟgo Maria. Primo enī habuit fidē viuaꝫoībꝰ oꝑbꝰ bois adornata: hūit qͥdē oꝑa neceſſitatꝭ ⁊ īdigētie. Un̄ Prouer. vl. d̓r de ip̄aᶠQueſiuit linū ⁊ lanā ⁊ oꝑata ē ꝯſilio manuum ſuaꝝ. vt enī ait Hiero. ī qͣdā epl̓a. beataꝟgo: acū ⁊ colo: ſibi ⁊ filio neceſſaria acquirebat: ⁊ ſue indigētie ſubueniebat. Hūit etiaꝫoꝑa pietatꝭ ⁊ miſericordie. vn̄ ibidē d̓r Manū ſuā aꝑuit inopi ⁊c̄. Itē oꝑa magnanimitatis ⁊ ꝯſtantie. Et iō ibidē ſubdit̉. Accinxitfortitudine lumbos ſuos. Scd̓o hūit fideꝫꝑfectā ⁊ charitati ꝯiuncta. Ip̄a enī p̄ nimioamore ⁊ charitate erat liquefacta ⁊ lāguidavn̄ dicebat Can̄. iij. Nunciate dilecto: quiaamore lāgueo. ⁊. v. c. eiuſdē li. inqͥt. Aīa mealiq̄facta eſt. Et iteꝝ vulnerata charitate egoſum. Tertio habuit fidē vera ꝑ quā deſpexitoīa terrena. ꝑ votū enī ꝟ̓ginitatꝭ ꝯtēpſit oīadelectabilia carnalia: ꝑ pauꝑtate qua elegit:ꝯtēpſit diuitias. ꝑ huilitate ꝟo mundanoshonores. Quarto ꝟo habuit fidē firma: qͥaceteris apl̓is a fide cadētibꝰ: ip̄a firma ꝑmaſit. Nō enī cadere potuit qua pr̄ ſanctificauit. iuxta illud pͣs. xlv. Sanctificauit tabernaculū ſuū altiſſimꝰ. quaꝫ filiꝰ inhabitauit.Ecci. xxiiij. Qui creauit me ⁊c̄. Qua ſpūſſanctus ꝯfirmauit Luc̄. j. Spūſſanctꝰ ſuꝑueniet in te ⁊c̄. qua angelꝰ cuſtodiuit. vn̄ ipſa dicere poterat illud Iudith. xiij. viuit dn̄s. qacuſtodiuit me angelꝰ eiꝰ. ¶ Sciēdū gͦ ꝙ ī palſione xp̄i: qͥdā nō habuerūt fidē nec ꝯpaſſionē: ſic̄ iudei infideles xp̄o inſultantes. Qui-

RFides viua: perfecta: firma

GMariahabuitfidem