Sermo. IIII. De nominatiōe Marie

nas. Idria enī Marie capiebat binas metretas. qꝛ gemina dilectōꝫ .ſ. dei ⁊ ꝓximi ꝯtīebat. vel duo teſtamēta qͦꝝ cognitōꝫ ⁊ ſcīamhabebat. Capiebat qͦꝫ tres metretas. qꝛ ī eiꝰvtero fuit xp̄s. ī qͦ fuerunt tres metrete .i. tresſb̓e .ſ. caro. aīa ⁊ diuītas. ¶ Scd̓o idria deputata ē ad ꝯſeruādā farina. Un̄. iij. Re. xvij.dixit vidua. Uiuit dn̄s qꝛ nō habeo paneꝫniſi qͣꝫtū pugillꝰ p̄t caꝑe farine ī idria. ⁊ paululū olei ī lechito. Cui helyas ait. Fac mihide ip̄a farinula ſb̓cinericiū panē ꝑuulū ⁊ afferad me. Hec aūt dic̄ dn̄s. Idria farine n̄ deficiet nec lechitꝰ olei minuet̉. De iſta igit̉ idriaiuſſit helyas fieri panē ſb̓cinericiū ꝑuulū. qꝛde eiꝰ puriſſima carne p̄cepit deꝰ generari filium ſuū qͥ fuit panis ſb̓cinericiꝰ ꝓpt̓ mortalitatē. Iō ī figura d̓r. iiij. Re. xix. Ecce ad caput eiꝰ ſb̓cinericiꝰ panis. Caput xp̄i eſt deusTūc āt ad caput ſuū deꝰ panē ſb̓cinericiū poſuit. qn̄ naturā nr̄am mortalē ſue diuinitativniuit. Fuit etiā iſte panis ꝑuulꝰ rōe maxīehūilitatꝭ. Un̄ Iſa. ix. d̓r. Paruulꝰ natꝰ ē nobis. Et bn̄ ꝯiūxit helyas oleū cuꝫ farina di.Idria farine nō deficiet nec lechitꝰ olei minuetur. qꝛ ſic̄ Maria habuit ꝑpetuā ꝟgītateꝫq̄ ꝑ candorē farine deſignat̉. ſic ⁊ indeficiēteꝫpietatē q̄ ꝑ oleū demōſtrat̉. Un̄ ip̄a inqͥt Eccl̓i. xxiiij. vſqꝫ ad futuꝝ ſecl̓m n̄ deſinā. ¶ Tertio idria ē deputata adꝯẜuāda lumīaria. vn̄d̓r Iud̓. vij. Cūqꝫ ꝑ giꝝ caſtroꝝ ī tribꝰ perſonaret locꝭ ⁊ idrias ꝯfregiſſent: tenuer̄t in ſiniſtris māibꝰ lāpades. ⁊ dextrꝭ ſonātes tubas.Iſta idria ꝯſeruās lumīa fuit ꝟgo Maria:in qͣ tria lumīa ꝯẜuata ſt̓. Primū lumē fuiteiꝰ corpꝰ ꝟgineū. De cuiꝰ claritate d̓r Ecc̄i. xliij. Uas admirabile opꝰ excelſi. ī ꝯſpectu eiuſqͥs poterit ſuſtinere? Scd̓m fuit eiꝰ aīa luminoſa. q̄ tota fuit diuīe gr̄e ſplēdoribꝰ plena.Un̄ Iſa. lviij. d̓r btē virgini. Implebit dn̄sſplēdoribꝰ aīam tuā Tertiū fuit ſplēdor meritoꝝ eiꝰ ⁊ opeꝝ. De qͦ Sap̄. iij. d̓r. Bonorūlaboꝝ gl̓ioſus ē fructꝰ Iſta tn̄ tria lumīa erātī illa idria occulta. ita vt poſſꝫ dici de ea illd̓Ezech̓. xxij. Solē nube tegā. Nā eiꝰ corpꝰ ꝟgineū fuit tectū nube mortalitatis. eiꝰ aīa lumioſa fuit occultata nube paſſibilitatꝭ. eiusmerita gl̓ioſa ip̄a occultabat nube hūilitatꝭ.Sꝫ qn̄ iſta idria fuit fracta .i. eiꝰ aīa ī mortea corꝑe ſeꝑata. tūc apparuer̄t illa lumina. etpōt dici de ea qd̓ ſcpͥtū ē. ij. Mach̓ .j. Tuncſol refulſit qͥ pͥus erat ſb̓ nubilo. nam refulſiteiꝰ corpꝰ. qꝛ veſtitū fuit dote īmortalitatꝭ. refulſit eiꝰ aīa. qꝛ fuit veſtita gl̓ia īpaſſibilitatꝭrefulſer̄t eiꝰ merita q̄ mō patēt oībꝰ ꝑ oꝑa pi

etatꝭ. Ip̄a eī eſt illa ml̓ier de qͣ d̓r Apoc̄. xij. ꝙerat amicta ſole ⁊ luna ſb̓ pedibꝰ eiꝰ. Tūc eieiꝰ aīa fuit veſtita ſole qn̄ veſtita fuit īpaſſibilitate ⁊ oīmoda claritate. Tūc hūit lunaꝫſb̓ pedibꝰ qn̄ oēm mutabilitatē ⁊ corruptibilitatē corꝑis ſb̓iugauit. Hꝫ etiā ſtellas in capite. qꝛ eiꝰ ꝟtutes ⁊ merita diffundūt̉ ⁊ choruſcāt ī vniuerſo orbe¶ De qͥnta p̄rogatiua ꝟginei noīs incipiēte ab A .ſ. ꝙ beata ꝟgo d̓r amigdalus ⁊ arborceleſtis.Eata ꝟgo in ſacra ſcpͥtura appellat̉2bamigdalꝰ rōe arboris. florꝭ ⁊ fructꝰPrimo rōne arboris. Ut enī inquit aIſidorꝰ in lib̓. ethym̄. xvij. qn̄ radix lamigdali eſt amara dulcorat̉ ꝑ ſurculū arboris picee. Iſte ſurculꝰ eſt dei verbū. de qͦ Iac̄. j.d̓r. Suſcipite inſitū verbū. Iſtū ſurculū incorde habebat beata ꝟgo. de qua d̓r Luce. ij.Maria aūt cōſeruabat om̄ia ꝟba hec cōferens in corde ſuo. Et ideo ip̄a tota fuit dulcedine repleta. Si enī ꝟbum dei mūdat abamaritudine pct̄ī: iuxta illud Ioh̓. iij. Uosmūdi eſtis ꝓpter ẜmonē quē locutꝰ ſum vobis. Multo magis potuit dulcedine replere virginē benedictā mr̄em ſuā. ⁊ eam ab omni amaritudine p̄ſeruare. qꝛ magis eſt facilep̄ſeruare ne qͥd inducat̉ qͣꝫ inductum tollerel. patre furioſo. ff. de his qui ſunt ſui vl̓ alie.iu. ⁊. §. apū. ī inſti. fi. de reꝝ di. Dicit qͦꝫ Palladius ⁊ Ariſto. in li. de vege. ⁊ plātꝭ. ꝙ amigdalus a ſua amaritudine liberat̉ ꝑ immiſſionē cunei in radicē. Iſte cuneus eſt ſpūſſanctꝰqui notā oīs pctī quā ex radice amara iudeorum cōtrahere poterat: ab ea elongauit etexpulit. Ph̓us quoqꝫ vbi sͣ. dicit. ꝙ ſi amigdalus vetuſta clauis ꝑforet̉. emittet guttaꝫgumi ⁊ ampliꝰ fructificabit. qꝛ humor ī medulla impinguat̉. Per iſtud foramē intelligit̉ occulta inſpiratio dei. de qua ip̄a ꝟgo inquit Can̄. v. Dilectꝰ meꝰ miſit manum ſuaꝫꝑ foramē. ⁊ vēter meꝰ intumuit ad tactū eiꝰqꝛ btā ꝟgo ī bonis oꝑbꝰ ꝑ ꝯtactū diuine inſpiratiōis excreuit. ¶ Scd̓o btā virgo dicit̉amigdalꝰ rōne floris. Sic̄ eī amigdalus an̄om̄es arbores flores ꝓducit. vt inqͥt Iſido.vbi sͣ. ſic ⁊ ip̄a an̄ omēs mulieres votū ꝟginitatis emiſit. ⁊ poſt eā multe alie. De qͥbusd̓r pͣs. xliiij. Adducent̉ regi ꝟgines poſt eaꝫ.Et ad hoc propoſitū poſſet moralit̓ exponiillud qd̓ inquit Uirgilius in buccolicis. Etnūc oīs ager: nūc oīs ꝑturit arbos Nūc frondēt ſilue: nūc formoſiſſimus annꝰ ⁊c̄. Ex ip̄aaūt ꝟginitatis ꝓmiſſione ⁊ votatōne ſecutan 3

n 3

H

R

Mariaamigdalus