Druckschrift 
Mariale
Einzelbild herunterladen
 

Sermo. V. De natiuitate Marie

trahebat̉intus incitamētis. Auguſtinꝰ qͦqꝫeam alloquēs in quodā ſermone inquit. 4eip̄e rex regū ⁊ matrē verā ⁊ decorā ſponſam p̄omnibꝰ diligēs amoris amplexū ſibi ſociauit. quia tu eum p̄ omnibꝰ dilexiſti. Hec illeEx quibꝰ apparet qualiter a deo dotata fuitvolūtas v̓ginis bn̄dicte. Tertia potentiaaīe eſt memoria. ad quā ꝑtinet ſpecies ſenſibilis ab exterioribꝰ ⁊ interioribꝰ ſenſibꝰ ꝑ̄ceptas cōſeruare. Unde ꝓpter hoc ip̄a memoria in. iij. de anima. appellat̉ archa omniumſpecieꝝ .ſ. omniū viſibiliū. audibiliū. odorabiliū. guſtabiliū ⁊ tangibiliū. ⁊ etiā inſenſatoruꝫ que eliciunt̉ a ſenſatis ꝑ ꝟ̓tutē extimatiuā. vt eſt ſpecies amicicie vl̓ inimicicie quāelicit agnus ex viſione matris vel lupi. Hecigit̉ memoria tūc dici poteſt plēa gratia: qn̄viſa: audita ⁊ lecta ſalubria ſeu ſalutifera cōſeruat ⁊ meminit. vtputa dei beneficia ⁊ mādata. xp̄i myſteria. ⁊ cetera huiuſmodi. O ꝟgo bn̄dicta habuiſti tu memoriā gratia plenam? Certe ſic. De te enī ſcriptum eſt Lu. ij.Maria cōſeruabat om̄ia verba hec ꝯferesin corde ſuo. Uerba ſcꝫ que de xp̄o dicebant̉:vt exponit Hieronymꝰ. que omīa erant ſalubria. O miſeri mortales. O ceci homines. ⁊vos quid meminiſtis? heu quia potiꝰ malaqͣꝫ bona. iuxta illud Oracij in epiſtolis dicētis. Diſcit eī citius meminitqꝫ libentiꝰ illudQd̓ quis deridet. qͣꝫ qd̓ probat ⁊ venerat̉. etideo vos abutimini potentia memoratiua.Non ſic aūt faciebat prudentiſſima virgo.Et cauſa quare in memoria ſꝑ haberet diuina beneficia ⁊ alia ſalutifera poteſt aſſignariilla que ponit̉ in clemē. vnica. §. huiꝰ memorialis. de reli. ⁊ ve. ſanctoꝝ. vbi d̓r. Memoria diſtricte retinet̉ cuius donū aſpicit̉. vndeTullius in. j. rethori. ait. Memoria nil perdit niſi id ad qd̓ n̄ ſepe reſpicit Uirgo eī beatiſſima ꝯtinue reſpiciebat toto mentis affectudiuina mandata ⁊ eius bn̄ficia ceteraqꝫ ſalubria. ⁊ ideo eoꝝ nunqͣꝫ obliuiſcebat̉. vnde inip̄a verificata eſt illa ſentētia que ponitur inl. ij. §. ſed quia diuīe. ⁊ al̓s allegatur. §. ſi qͥdautem. C. de veteri iu. enucle. ſcꝫ omniū habere memoriā ⁊ nullius obliuiſci diuinitatꝭ potius qͣꝫ humanitatis eſt. qd̓ etiā notat glo. īc. cum adeo. de reſcriptis. ⁊ in. c. porrecta. deꝯfir. vti. vel inuti. ⁊ in. c. illud dominus. d̓ cleri. excō. mini. Licet enī memoria ſit res infirma. l. peregre. ff. de acquirēda poſſeſſiōe. et argumentū. ff. de adimedis lega. l. filio. ⁊ qͣꝫuisſit res labilis. l. ſi arbiter. ff. de ꝓbatio. ⁊. l. iubemuſ. C. de teſtamen. Unde d̓r ꝙ etiā papā

quādoqꝫ fallit obliuio. c. p̄terea. vbi gl. xxiijdiſ. quod etiā notat glo. in dicto capitulo. illud dn̄s. de cle. excō. mi. Tamen in beata virgine nunqͣꝫ eſt infirmata ſicut cōmuniter fitin ſenſibꝰ. ſed ſemꝑ fuit ſtabilis ⁊ firmiſſimaEt ideo memoria naturalis Senece et ſctīAnthonij paduani qͥ memoria ꝓ codicibꝰvtebat̉. Itē memoria artificialis Tullij ⁊ cūctoꝝ hominū nihil erat in comꝑatōe memorie virginis glorioſe. Unde licet dicat̉ ꝙ ſcripture ſunt inuēte cauſa memorie. vt ī auten.vt prepo. no. imper. coll̓. v. ⁊. l. cōtra hit̉. ff. depigno. tn̄ quo ad ip̄am virginē nō erant neceſſarie alique ſcripture ꝓ ꝯſeruatiōe memorie ſue. Cuꝫ igit̉ dicat Seneca in ꝓhemio libri declamationū. Memoria eſt res ex oībꝰanimi partibꝰ maxime delicata. ⁊ Goffredꝰanglicus in poetria ſua canat. Cellula q̄ meminit eſt cellula deliciaꝝ ⁊c̄. Unde Tulliusin. iij. rethori. appellat memoriā theſaurariam inuentoꝝ. Apparet qͣꝫ p̄cioſam dotē dedit ſpōſus celeſtis ſue dilectiſſime ſpōſe. quātam inſigni memoria illuſtrauit. ⁊ cuius memoriā oībꝰ bonoꝝ intelligibiliū ſpēbꝰ repleuit. Quarta aīe potentia d̓r cōcupiſcibiliſ3Per experiētiā nāqꝫ videmus: ꝙ nos multadeſideramus. ego vnum. tu aliud. ille aliud.lSicut ergo nō poſſemus aliquid videre niſi haberemus potentiaꝫ viſiuam: nec audireſine potentia auditiua. ⁊ ſic de alijs. ita nonpoſſumꝰ aliqͥd deſiderare niſi in nob̓ haberemus aliquā potentiā qua hūc affectum deſiderandi facere poſſumꝰ ⁊ iſta potentia d̓r cōcupiſcibilis l̓ deſideratiua. ⁊ pōt cōcupiſcerebonū ⁊ malū. Un̄ quia caro ⁊ ſenſualitas deſiderat carnalia ⁊ ſenſualia. ⁊ ex peccato pͥmorum parentū eſt inclinata ad appetendū nociua. Ideo d̓r ad Gal̓. v. ꝙ caro concupiſcitaduerſus ſpūm. id eſt res cōtrarias ſpiritui.id eſt anime ſaluti. ẜm vnā expoſitiōꝫ. Hācaūt potentiā ꝯcupiſcibilē male poſſident qͥdam qui cū illa appetunt ⁊ deſiderant vana⁊ nociua. iuxta illud Prouerb̓. xxj. Animaimpij deſiderat malū. vel temꝑalia appetūtcum nimio affectu. cōtra illud documentuꝫAuiani poete dicentis. Nemo nimis cupide ſibi rem deſideret vllā. Hāc aūt potētiaꝫin beata ſponſa ſua deus dotauit deſiderio perpetuo eternoꝝ. ita vt nunqͣꝫ ꝯcupiſceret niſibonum dicens cū ꝓpheta pͣs. cxviij. cōcupiuit aīa mea deſiderare iuſtificatōnes tuas inom̄i temꝑe. ⁊ iteꝝ ibidē. ⁊ mādata tua deſiderabam. Unde de hac concupiſcētia bonoruꝫgratias agebat deo pͣs. cij. dicens. Benedio

l 3

ari

BDotauitꝯcupiſcibilem