Pal̓S. II.

go exempta fuit ab om̄i defectu ⁊ maledictōne muliebri. iō ip̄a genealogiat̉. ſꝫ ꝑ ſpōſumſuū eiꝰ genealo gia deſcribit̉: ad demōſtratōeꝫdignitatis ⁊ eminētie eiꝰ: ⁊ ꝓfunde hūilitatꝭvt ait Albertꝰ vbi s. dignitas enī eiꝰ declarat̉dum ip̄a ſola inter omēs femīas ī ſacra ſcriptura genealogiat̉. d̓r enī ꝙ om̄e ſingulare ⁊rarū p̄cioſum eſt. §. qͥntacūqꝫ. vbi glo. etiamnotat in aut̓. de ꝯſu. col. iiij. humilitas ꝟo eiꝰon̄ditur dū ꝑ aliū eiꝰ genealogia demonſtrat̉¶ Scd̓a ꝯtrarietas eſt ī hac deſcriptiōe. NāMattheus dicit ꝙ Iacob genuit Ioſephviꝝ Marie. Lucas aūt dicit Ioſeph fuiſſe filium Heli. Ueꝝ qꝛ ꝓmptū eſt iura iuribus ꝯcordare. l. j. C. de inoffi. do. ⁊. §. fi. in auten. de exhi. re. Itē qꝛ ī iure vna ꝯcordia atqꝫꝯſonātia eſt adu̓ſario nemīe ꝯſtituto. l. j. §.nulla itaqꝫ. C. de vete. iur̄. enucle. ⁊. §. qͥbus.in pͥma ꝯſti. co. ⁊ nullū in iure ꝯtrariū reꝑit̉.ſi qͥs diuerſitatis rōnes ſb̓tili aīo excutiet. ſꝫeſt aliqͥd noui inuentū vel occulte poſitū qd̓diſſonatie q̄relā diſſoluit ⁊ aliā naturā īducit diſcordie fines effugientē. l. ij. §. ꝯtrariuꝫ.C. de vete. iu. enū. Iō huic ꝯtrarietati reſpondet Augꝰ. in li. de ꝯſenſu euangeliſtaꝝ dicēsTres cauſe occurrūt qͦꝝ aliquā euāgeliſta ſecutꝰ eſt. Unꝰ enī euāgeliſta pr̄em Ioſeph a qͦzenitus eſt noīauit. Alter ꝟo vel auū maternū vel aliquem de cognatis maioribꝰ poſuitaut vnꝰ erat Ioſeph naturalis pater. Alterꝟo eū adoptauerat in filiū. Aut more iudeorū cū ſine filijs vnꝰ deceſſiſſet eiꝰ vxorē ꝓpinquus accipiēs filiū quē genuit ꝓpinqͦ mortuo deputauit. Hec ille. Et hec cā vltīa ē verior ẜm beatū Tho. in. iij. ꝑte ſum. q. xxxj. etHiero. ſuꝑ Mat. hāc cam aſſignans dicitſuꝑ illa verba: Iacob aūt genuit Ioſeph. hͦloco obijcit nob̓ Iulianꝰ auguſtꝰ diſſonatiaeuāgeliſtaꝝ. Cur euāgeliſta Mattheꝰ Ioſeph filiū dixerit Iacob: ⁊ Lucas eū filiū appellauerit Heli: nō intelligens ꝯſuetudineꝫſcripturaꝝ ꝙ alter ẜm natura alter ẜm legeꝫei pater fit. ſcimꝰ enī hͦ ꝑ Moyſen dn̄o iubete p̄ceptū. vt ſi frat̓ aūt ꝓpinquꝰ abſqꝫ liberismortuꝰ fuerit aliꝰ eiꝰ accipiat vxorē ad ſuſcitandū ſemē fratris vl̓ ꝓpinqͥ ſui. Suꝑ hocAffricanꝰ tp̄oꝝ ſcriptor ⁊ Euſebiꝰ ceſarienſisī libris diaphoniaꝝ euāgelioꝝ pleniꝰ diſputarūt. Hec ille. Dic̄ gͦ Affricanꝰ ⁊ Euſebiusceſariēſis ī eccl̓iaſtica hiſtoria: ꝙ Mathan ⁊Mathath deſcēderūt a Dauid. ſed diuerſimode. nā Mathan deſcedit ꝑ linea Salomonis. vt deſcribit Matt. Mathath ꝟo ꝑlineā Nathan qͥ fuit etiā ip̄e filius Dauid.

vt deſcribit Lu. Iſti aūt duo diuerſis tꝑibꝰſucceſſiue de vna eadēqꝫ vxore Eſta nominefilios ꝓcrearūt. de Mathannatꝰ eſt Iacobvt dicit Mattheꝰ. de Mathath aūt Helivt inqͥt Lu. Heli gͦ ⁊ Iacob fuerunt fratresvterini a diu̓ſis patribꝰ geniti. Heli aūt accepta vxore mortuꝰ eſt ſine ſemīe. ⁊ iō Iacobfrater eius accepit vxorē frīs ſui vt ei ſuſcitaret ſemē ſicut p̄ceptū erat a dn̄o ꝑ MoyſenDeut̓. xxv. Ex qͣ vxore genuit Ioſeph. ita ꝙIoſeph fuit filiꝰ naturalis ipſiꝰ Iacob. et ſicaccepit eū in genealogia Mattheꝰ ⁊ fuit legalis filiꝰ leui. ⁊ ſic accepit eū Lucas. nā filius qͥ mō p̄dicto naſcebat̉ ẜm naturā erat filius generatis. ẜm aūt legē erat filius defuncti⁊ hͦ etiā dicit Damaſcenꝰ li. iiij. c. vj. Quarenō eſt mirādū ſi aliter xp̄i genealogiā ſcribitMattheꝰ qͣꝫ Lucas: cū vterqꝫ ꝓferat ꝟitatē. nā ⁊ ſi multa noīa: vl̓ alia dicat Lucas q̄tacet Mattheꝰ. illud eſt ẜm Aug. vbi sͣ. qꝛMattheus in xp̄o regiā inſtituerat inſinuare ꝑſonam. Lucas aūt ſacerdotalē. QuareMatt. explicat illos qͥ regia corona fueruntdecorati. Lucas aūt illos qͥbus dignitas ſacerdotalis fuit conceſſa. Mattheus poſuitcarnales pr̄es. Lucas ꝟo ſpūales. Mattheus deſcribit genealogiam xp̄i deſcendēdo abAbraā ⁊ Dauid vſqꝫ ad Ioſeph. Ex eo ꝙ declarare intēdebat aſſumptiōꝫ nr̄e hūanitatꝭa deo. Lucas aūt ꝓgreſſus eſt aſcendendo aIoſeph vſqꝫ ad deum. qꝛ deſcribit redemptionē nr̄am ī deū q̄ fit ꝑ gr̄am adoptōnis. ⁊ ſicdiſtingue tꝑa cauſas ⁊ ꝑſonas ⁊ꝯcordabisſcripturaſ. c. nō debet. de ꝯſan. ⁊ affi. c. fi. de trāſla. c. ſuper eo. de homi. ⁊. l. apd̓ antiquos. vbiglo. C. de furtis. ¶ Si autē queratur cū omnes aſcendentes alicuius appellentur parentes eius. vt dicit̉ in. l. liberoꝝ. ff. de verbo. ſig. ⁊l. quiqꝫ litigandi. ff. de in ius vo. vt etiam inquit Hiero. ſuper Danie. multiqꝫ fuerint patriarche ⁊ reges a quibꝰ deſcendit xp̄s. quaretm̄ filius Dauid ⁊ Abraam nuncupat̉? Re xp̄ſpondet Hiero. ſuꝑ Mat. dicēs. Ideo aūt ꝑceteris p̄termiſſis hoꝝ filiū nuncupauit. qͥaad hos tm̄ facta eſt d̓ chriſto repromiſſio ad diabraam inqͥt. In ſemine tuo benedicent̉ omnes gentes. ad Dauid. De fructu vētris tulponam ſuꝑ ſedē meā. Hec ille. Dauid ergofuit principalior inter reges: ⁊ Abraam int̓patriarchas. Et ideo quia a priori ⁊ digniori dꝫ fieri denoīatio. §. ſi quotiēs. iuncto. §fi. Inſti. de iure. na. gen. ⁊ ciui. denoīatus fuitfilius Abraā. qꝛ pͥor fuit ī ordīe pr̄iarcharūfacit. l. quotiens. ff. de vſufruct. Item quia

De genealogiaChriſti ⁊Marie.

Concordia iuriū

C

Quartep̄s filiuſDauidꝫAbiaijdicitur.