Sermo. II. De natiuitate Marie
antiqͥtatū. ⁊ Beda etiā idē refert in ſua cronica. Cū oēs generatōnes hebreoꝝ ī archanistēpli ſecretioribꝰ ſeruarent̉: herodes alienigena om̄s iuſſit incēdi vt ſic ſua ignobilitas iudeis minꝰ ꝯtemptibilis eſſet. Quomō igit̉Mattheꝰ elapſis annis iā ferme qͣdragītaa deletione libroꝝ hmōi euangeliū ſcribenspotuit hanc genealogiā agnoſcere. ¶ Ad pͥmū obiectū rn̄det Hiero. ſuꝑ Matt. dicēs.In Iſa. legimꝰ generatōeꝫ eiꝰ qͥs enarrabitnō gͦ putemꝰ euāgeliſtā ꝓph̓e eſſe cōtrariumvt qd̓ ille īpoſſibile dixit affatu: h̓ enarrare īcipiat. qꝛ ibi de generatōe diuinitatꝭ: h̓ de incarnatiōis eſt dictū. Hec ille. Uerūtn̄ ꝯͣ iſtātn̄ſionē pleriqꝫ īducūt ſnīam Leonis pape īẜmone de natiuitate xp̄i: vbi ait. In dn̄o nr̄oIh̓u xp̄o non ſolū ad diuinā ſꝫ etiā ad hūana ſpectat naturā. qd̓ dictū eſt ꝑ ꝓph̓am: generatōem eiꝰ qͥs enarrabit. Igit̉ nec generatio tꝑalis xp̄i ẜm carnē eſt explicabil̓ Ad qd̓rn̄det̉ ex doctrina beati thome ī. iij. ꝑte ſūme.q. xxxj. ꝙ v̓ba iſta intelligūt̉ de mō incarnatōnis qͥ ineffabilis eſt. qd̓ ex v̓bis ſeq̄ntibꝰ ip̄ius leonis pape ꝯcludit̉. Inqͥt nāqꝫ. Utraqꝫei natura ī vnā ꝯueniſſe ꝑſonā niſi fides credatẜmo nō explicat. ¶ Ad aliud ꝟo qd̓ obiectū eſt de cōbuſtiōe libroꝝ ī qͥbꝰ deſcpͥta eratorigo nobilis iudeoꝝ. rn̄det Nicolaus de lyra ſuꝑ Mat. ꝙ Matth̓. habuit ꝑ reuelationem qd̓ nō habuit ꝑ ſcripturā. Un̄ apl̓i eteuāgeliſte nō minꝰ fuerūt illumīati: īmo magis de myſterijs xp̄i qͣꝫ pr̄iarche ⁊ antiqͥꝓphete. Quidā tn̄ dicūt ꝙ nō om̄es illi libri ꝯbuſti fuerūt. cū ⁊ domi ꝯſeruarent̉ a multꝭ. Alijquoqꝫ memorie mādauerāt q̄ de hmōi nobilitate didicerāt a ꝓauis. Nā Eſdras ſcribavt refert Iſid̓. i li. vj. ethimol̓. incenſam legēa chaldeis: dū iudei regreſſi fuiſſent ī hieruſalē diuino afflatꝰ ſpūſctō reꝑauit cūcta legꝭ⁊ ꝓphetaꝝ volumīa que fuerāt a gentibuscorrupta correxit. quato magꝭ xp̄i generationem retexere potuerūt Mat. ⁊ Luc. qͥ ſpūmſanctū cū alijs apl̓is in linguis igneis deſcendentē acceperunt?¶ Pars ſecunda huiꝰ ſermonis q̄ diciturꝯtrariationis.Ontra hāc deſcriptōem natiuitatiſcxp̄i ⁊ beate ꝟgīs pōt opponi dupl̓rpͥmā oppoſitōꝫ ⁊ ꝯtrariatōeꝫ refert⁊ ſoluit Hiero. ſuꝑ Matt. dicens. Queratdiligens lector ⁊ dicat. cū Ioſeph nō ſit pat̓dn̄i ſaluatorꝭ qͥd ꝑtinet ad dn̄m ordo deductus vſqꝫ ad Ioſeph? Cui rn̄debimꝰ pͥmumnō eē ꝯſuetudīs ſcpͥturaꝝ vt ml̓ieꝝ ī genera-
tionibꝰ ordo texal̓. Deinde ex vna tribu fuiſſe Ioſeph ⁊ Mariā. Un̄ ⁊ ex lege eā accipere cogebat̉ vt ꝓpinquā. Hec ille. Mulierenī nō poterat nubere cū viro alteriꝰ tribꝰ qn̄ad ip̄am ꝑtinebat hereditas paterna. vt pꝫNum̄. xxxvj. Btā aūt ꝟgo Maria fuit vnica Ioachim pr̄i ſuo. ⁊ iō cogebat̉ ex lege viro ſue tribꝰ nubere. Et ꝓpt̓ hͦ etiā iuit cū Ioſeph in Bcthleē ciuitatē Dauid vt ꝓfiteret̉cū eo. vt ſcribit̉ Lu. ij. c. Et iō Hiero. vbi sͣ.hoc ꝯfirmās addit. ꝓpt̓ hͦ ſimul cenſentur ībethleē̄. vt de vna videlicꝫ ſtirpe generati. iōeos ſil̓ oꝑtebat īꝑalē cēſum ꝓfiteri ī bethleemciuitate eoꝝ. Hec ille. Et idē Damaſcenꝰ inqͥt dicēs. Ioſeph eī iuſtꝰ exn̄s ⁊ ex dauid ſtirpe deſcēdēs nō deſpōſaſſet btām v̓ginē niſi fuiſſet de tribu iuda ⁊ de familia dauid. ¶ Sꝫlaūt querat̉ qͣre vt dic̄ Hiero. ⁊ Damaſ. ſacraſcpͥtura n̄ ꝯſueuit genealogizare ml̓ieres ſic̄viros? Rn̄det Albertꝰ magnꝰ ī li. ſuꝑ miſſuseſt. ꝙ ꝓpt̓ pl̓es cās. Prīa qꝛ ſexꝰ femineus ēindignior ⁊ virilis dignior. l. j. ff. de ſena. ⁊ hͦeſt ꝓpt̓ pͥncipalitatē generādi. qꝛ virilis generat ī femineo. Scd̓a qꝛ ſexꝰ femīe ē naturapoſterior. pͥus eī formatꝰ eſt Adam: poſteaEua. ⁊ ip̄a de coſta eiꝰ. ⁊ iō qͥ pͥor eſt tꝑe potior eſt ī iure. l. potior. ff. qͥ potiores ī pignori.habeant̉. l. diuſis tꝑibꝰ. C. eo. ti. ⁊. l. quotiēs.ff. de vſufruc. Tertia cā eſt. qꝛ culpa pͥor fuitin femina qͣꝫ in maſculo. vir enim cecidit perfeminā: ⁊ non femina ꝑ viruꝫ. c. Adā. xxxiijq. v. ¶ Quarta quia muliere infirmior ⁊ adoꝑa infirmitatis ⁊ fragilitatis procliuior. ēenim ſexus femine debilioris rōnis ⁊ ꝟtutiscorꝑalis qͣꝫ virilis. ⁊ iſta notant̉ in. l. ſi fuerit§. fi. ⁊ in. l. qui duoſ. §. ſi maritus. vbi glo. ff.de rebꝰ du. ⁊. l. qui teſtamento. §. mulier. vbigloſa ait ꝙ mulier eſt fragilis ⁊ corruptibiliff. de teſta. Et ꝙ mulier ſit īdignior ⁊ infirmior viro eſt textus in. l. in multis. cuꝫ glo. ibiff. de ſta. ho. ⁊ in. l. femine. cum glo. ff. de reg.iur. Et propter iſtas cauſas mulier eſt ſb̓dita viro ⁊ inferior eo. c. Adam. ⁊. c. mulierem⁊. c. mulier. xxxiij. q. v. Item mulier nupta efficitur de familia ⁊ domicilio viri. l. fi. §. iteꝫreſcripſerunt. ff. ad muni. Item dicitur eſſe īpoteſtate viri. vt ait glo. in. §. fi. Inſti. ad ſena. cō. textu. Item mulier debet defendi a viro ⁊ nō vir a muliere. ⁊ hoc ꝓpter fragilitatē⁊ debilitatem. §. contra aūt. Inſti. de iniurijsIdeo apl̓s. j. ad Thim̄. ij. inquit. mulier cūſilentio diſcat cum omni ſubiectione. docereaūt mulieri non permitto neqꝫ dominari ī virum. ſed eſſe in ſilentio. quia autē beata virb 5
Muliereſt debilior viro
Quareno genealogizat̓̉per feminas.