Pars. I.

¶ Aliud ſtupendū accidit hoc anno in ducatu ferrarie. Nā cū ibi eſſet quidā hō idiotademoniū hn̄s: illuſtriſſimꝰ dux ferrarie ipſuꝫdemonē adiuratū īterrogauit de multis q̄ſtionibꝰ. ⁊ int̓ alias de ꝯceptiōe btē ꝟginis. cuidemon mediāte lingua illiꝰ illiterati ita eloquēter rn̄dit latino ẜmone vt alter Tulliusvideret̉. ⁊ dixit ꝙ eſt tenendū ip̄aꝫ beatiſſimāꝟginē fuiſſe a deo p̄ſeruata. ⁊ interrogatꝰ d̓ ratione. allegauit ad lr̄am ratōes qͣs adducitSco. ad ꝓbandū ip̄am dei genitricē fuiſſe p̄ſeruatā. hͦ igit̉ videt̉ miraculū maximū ꝙ etiam demones nō pn̄t nec audēt īmaculatumpuriſſime ꝟgīs vituꝑare ꝯceptū. Sꝫ fortealiqͥs aduerſariꝰ īmaculate ꝯceptōis dicꝫ ꝙnō eſt credendū diabolo qꝛ nūqꝫ dicit veruꝫCui ego rn̄deo. Ergo ẜm te etiā tūc dixit falſum qn̄ ait Mar. j. ⁊ Lu. iiij. ꝙ xp̄s erat ſanctus dei. ⁊ qn̄ vt habet̉ Mar. v. appellauit eūIh̓m filiū dei altiſſimi. licet gͦ diabolꝰ ſit mendax de ſe. vt habet̉ Ioh̓. viij. c. tn̄ qn̄ adiurat̉cogit̉ ꝑ ꝟtūtē dei dicere ꝟitatē. que tūc magiscredēda eſt: qn̄ ab eo ꝯͣ volūtatē ſuā eſt extorta. Pretermitto ꝓ nūc multa alia qͣſi īnumera miracula q̄ quotidie deus facit ad inuocationē ⁊ ob reuerētiā ꝯceptōis gl̓ioſe virginisqꝛ nimis longū eſſet illa recēſere. ꝓ opinioneꝟo oppoſita nullū adhuc miraculū reꝑit̉ factum. ꝙ ſi qͥs mentiēdo ⁊ ꝓteruiendo dicerꝫꝙ de cōceptōe nulla facta ſunt miracula. et ꝙſupͣ narratis nullā adhibet fidē: illi rn̄debo illud Augꝭ. xxij. de ciui. dei. c. v. vbi ꝯͣ illos quiin fide catholica negāt facta eſſe miracula. īquit. Si iſta miracula facta eſſe nō credunthoc nob̓ grande miraculū ſufficit ꝙ totꝰ terraꝝ orbis ſine miraculis credidit. Hec ille.Hoc igit̉ habeat̉ ꝓ maxīo miraculo ꝙ ꝯͣriumtenētes ⁊ on̄tatione ſcīe intumeſcētes: ſemꝑin circulis: diſputatōibꝰ: ⁊ gimnaſijs florentiſſimis tā italie qꝫ germanie ⁊ gallie. ⁊ ꝑ alias mūdi ꝑtes tanta ꝯfuſionē patiunt̉. et ſꝑſuccumbūr.Pars tertia huius ſermonis que diciturfructificationis.Oſſet fortaſſe aliquis dicere. ſcirevellē qͥd vtilitatis ꝓueniat matrip dei vel nobis. ꝙ ip̄a ꝯcepta ſit abſqꝫ originali pctō. inania enī ſuntꝟba q̄ nullus ſequit̉ effectꝰ. l. fi. C. de donat̉. etlex nō curat de his q̄ ſunt ſine vtilitate. §. cūqꝫ. hoc ibi nihil inutile. in ꝓhemio inſtitutōnū. Cui ſatiſfacere volēs: dico ꝙ ipſa ꝟgo benedicta: ex hac p̄ſeruatōe a pctō maiore conſecuta eſt gl̓iam. vt enī inqͥt Sco. in. iiij. di.

xxij. ar. iij. q. j. Singularis ornatꝰ ⁊ gl̓ia eſtaīabꝰ btoꝝ ꝓ īnocētia a macl̓a a pctō. ¶ Itēmaiorꝭ excellētie fuit ꝙ btīſſima dei ſpōſa virga maria nūqͣꝫ a caſtiſſimis amplexibꝰ ſponſi celeſtꝭ ſit excluſa qͣꝫ ꝙ poſt excluſionē ꝑ peccatū factā iteꝝ ad eiꝰ amorē ꝑ recōciliatōemfuerit admiſſa. gl̓ioſiuſqꝫ fuit ip̄am nūqͣꝫ aliqua culpa īquinatā fuiſſeqꝫ ſi fuiſſet poſt cotractā maculā emūdata. ¶ Int̓ alias āt vtilitates: tres maxīe ꝓpt̓ hac p̄ſeruatōꝫ r̄cepitpͥma qꝛ nō ſb̓iacuit illi legi quā oībꝰ ml̓ieribus peccatricibꝰ dederat dn̄s Gen̄. iij. dicēspͥme femīe. In dolore paries filios: ⁊ ſb̓ viripoteſtate eris ⁊ ip̄e dn̄abit̉ tui. Btā enī ꝟgoab om̄ī macula pctī p̄ſeruata: ſine vllo dolore īmo cū īdicibili ꝯſolatōe ⁊ iocūditate ſanctiſſimū filiū ſuū ꝑturiuit. Nō etiā fuit ſubviri ptāte vel dn̄io. qꝛ Ioſeph datꝰ ē ei ſponſus nō ad dn̄ium ſꝫ ad obſequiū. Scd̓a vtilitas ē qꝛ ip̄a beatiſſima ꝟgo ab omī peccatoaliena: nō ſubiacuit illi decreto diuino quodpeccatoribꝰ dedit deus. Gen̄. iij. dicēs. Linises: ⁊ in cinerē reuerteris. Ip̄a enī nō fuit incinerata nec a vermibꝰ corroſa. Tertia vtilitas eſt: qꝛ ꝓpter innocentiā ſuā btā ꝟgo audacius pōt ꝓ nobis deū interpellare. ⁊ ipſumꝓ pctōribꝰ exorare: ⁊ efficaciꝰ oēm petitiōemſua valet impetrare. Et hͦ ē qd̓ dr̄ ī officio cōceptionis. Iubilemus omēs ⁊ exultemus ꝓpter īmaculata dn̄e noſtre ꝯceptōem. valdeetenim nobis ꝓfuit beatiſſima ꝟginē nō fuiſſe ꝑ originale peccatū diuine maieſtatis inimicam. que enī nullo vnqͣꝫ tꝑe deū offenditſed ſemꝑ in eius gr̄a ⁊ dilectōe ꝑmāſit apudip̄m ꝯfidentius intercedēs: eius benignitatē⁊ miſericordiā ꝓ nobis facilius impetrabit.Magiſter aūt Bartholomeus piſanus īlibro bte ꝟginis. fructu. vij. inqͥt. Ex hac ſa­ ccra opinione poſſunt multa ad laudē ipſiuſꝟginis inferri. Primū: qꝛ hec cōceptio pͦoībus ex concubitu natis fuit ſingulariſ. quiaqd̓ alij contrahūt: ip̄a nō cōtraxit. Et lex generalis ſingularem in ip̄a accepit exceptōeꝫSecūdum: qꝛ deus lege nouā inſtituit: gratiam dando quā nulli dederat in cōceptōneante illam. Tertiū p̄dominatio rationis adcarne. Quartum quia in ea eſt ſuppreſſa inclinatio ad malum ⁊ conceſſa facilitas cumpoteſtate ad bonum. Quintum quia virgoMaria ſic d̓o accepta fuit tūc ꝙ nūqͣꝫ odita⁊ ſic ſemꝑ grata fuit: qꝛ ſtatim vt fuit gratiahabuit. Sextū amotio fomitis. Septimūſctīficatio ſpūſſctī: qꝛ eius gr̄a affuit: non qapeccatum remoueret̉. Octauuꝫ qꝛ vſum ra-

RDecimūtertium

Primꝰfructus

L

Alij fruictus

Quintꝰ

Quaſtꝰ

Tertius

Gd̓s