Ianuariꝰ cū ſocijs.CCCCXLIX.

funde dijs libamīa: ut ſic merearisa dn̄o expiatōne ſaluari Reſpondititaqꝫ ianuariꝰ preſbiter ⁊ dixit. Egoqͥdem In nomīe dn̄i mei iheſu xpriſtiſemꝑ ſaluus fui et ſemꝑ ſaluus eroInſuꝑ et alios ſaluos feci ꝑ baptiſmi eius ſuſceptōem qui deſiderabātſalui fieri. Tu em̄ ſi haberes ſapientiam: toto corde vtiqꝫ quores eum ⁊cō cupiſcereſ ut inuenires reqͥem anime tue poſt tantā tēpeſtatem: ⁊ haberes ꝑmanentē vitam eternā TūcGordianꝰ iuſſit eū in domo ſu ⁊ ſb̓ cūſtodia mācipatum beneri Quem nōctū conuocās aſſerebat ꝙ eum vellꝫverbis oblectari. Cui ſanctꝰ. Ianuārius preſbiter dixit. Fili. noli p̄deretēpus tuum: ſed potiꝰ age penitentiam ꝓ temꝑibus ſanctorū quos interfeciſti: ⁊ baptiſare. ut poſſis inuerrire reqͥem eternā ⁊ in ignie eternonō cremari. Gordianus vicariꝰ dixitEt quō ſecurus ſum ſi hoc fecero. ꝙeuādo tormenta? Reſpondit ſanctꝰIanuariꝰ preſbiter ⁊ dixit ei. Ego tibi ꝓmitto in nomine dn̄i mei Iheſuxp̄i ꝙ ſi toto corde credideris ⁊ baptiſatus fueris: om̄iū criminū tuorū delauabis ſordes. ita ut te immaculatum dn̄o Iheſu xpriſto offeras. Gordianus vicariꝰ dixit. Da mihi menfurā credēdi. Sanctꝰ Ianuariꝰ preſbiter dixit. Vt cōfitearis in nominepatris ⁊ filij ⁊ ſpiritus ſancti in viaꝫdeitatem. ⁊ penitentia agens on̄diste peccaſſe ¶ Tunc Gordianus vicariꝰ cum lacrimis introiuit ad vxoreꝫſuam nomine mariaꝫ ⁊ enarrauit eiom̄īa monita ſancti Ianuarij preſbiteri. Tunc vxor eius in ipſa hora noctis benēs manum viri ſui veneruntfimul ad Ianuariū ſanctum preſbiterū ⁊ cadentes ad terrā miſerūt ſeAd pedes eius rogantes cum ut baptiſarent̉ ab eo. Clamantes ſe peccaſſe ⁊ dicentes ad eum. Redime nos apeccatis noſtris Adhuc veſpondensIanuariꝰ ſanctus preſbiter dixit adeos. Vidēte ut ex toto corde credatis

aūt ne aliquod velamē in abſconditis beneatis. quia ſcio vos ab imꝑatorē hoīiorari. Maria reſpondit ⁊ dixit. Vnam ſimilitudinē iouis dataꝫab imꝑatore habemꝰ repoſitā: quaſancti martires cruciabat̉. ſed quidfaciemꝰ de eaꝰ modo tamē diuulgabodomino ieo ꝑ quē ⁊ nos mereamuradipiſci coronam vite dū conflata anobis fuerit Eadem autē hora introduxit maria btūm Ianuariū preſbiterū in cubiculuꝫ ſuum ⁊ oſtendit eiſimulachrū iouis errum deauratū. ⁊tripodā erea. Quod ſimulachꝝ cumara app̄hendēs ſcūs Ianuariꝰ: acceſo ignē ꝯflauit. ⁊ ꝓiecit in cloacā Etſic cuꝫ magno gaudio cathezizabatGordianū cū maria vxorē eiꝰ ⁊ familia eoꝝ ꝓmiſcui ſexus nu̓o qn̓quaginta tres. qͦs ec̄ cū dn̄is ſuis baptizauit ¶ Eodē v̓o tꝑe pꝰdies. xiiij. miſit ad Gordiauū vicariū iulianꝰ īvijſſiꝰ ceſar t̓buliū noīe clemētianūdicēs ei. Vade ⁊ vide ſi declinauit adſacrificandū deo magno ioui Ianuariꝰ preſb̓r. Et ſi nō ꝯſenſit: tūc ſb̓ vo& p̄conia in foro troiani fuſtibꝰ cedat̉. Et factū eſt hoc ꝙ imꝑator p̄ceꝑat clemētiano Reſpōdens āt godianꝰ dixit ad clemētianū. O clemēti āne ſi ꝯgnoſcis eē dn̄m ih̓ꝫ xp̄m? etminas ⁊ t̓rores hominis nōalis nōtimebis. Magis videbis vitā et̓naꝫſicūt ⁊ ego vidi iā ꝑatā mihi Namſacerdotē ſanctū honorabo: non iniuriabo queꝫ ego videns mevear pedesoſculari ꝑ quem ⁊ ſaluatus ſū ¶ Tūcclemētianꝰ ꝑgens ad palatium vociferauit. Sūmus magus eſt Ianuarius qͥ vicarium tuū Gordianum declinauit ſuis magicis artibus. Cūqꝫintroiret ad imipatorem iulianū dixit ei Ianuariū queꝫ pietas tua ꝑ ingemium literarum curſu laudabathunc cognouimꝰ eſſe. qui etiā ⁊ ſubuertit vicarium tuum Gordianumcum omni domo ſua et vxorē qosec̄ baptiſauit ⁊ deos rei publice nr̄ecōflatos in igne in maſſa abſcondᵗ