Gordianꝰ mir̄ ⁊ alij.CCCCXLIX.
qꝛ ꝑdidiſti ꝓpt̓ me linguā tuā: vix īꝓpͥo ydronāte expeditā: ecce ꝯmodaui tibi mea in grecō ⁊ latino ꝑitiſſiāꝫPreterea oēs aīas familie tue noueris eē in ſinū abrahe. Facto inſuperdie craſtina. cū miſſarū ſolēna celebraueris. lecto euāgelio. ſingl̓a mēbra abbatis de oleo qd̓ fudat de tumulo meo ꝑunges. ſicqꝫ ſuſcitabit̉.⁊ anteꝙͣ d̓inū officiū cōpleas. ad vigorē ⁊ ſtatū priſtinū reformabitur.Hijs dcīs v̓go btīſſima dextrā pontificis app̄hendit. danſqꝫ illi ānuluꝫp̄cioſum. ⁊ cartulā aureis lr̄is ſcpͥtādiſparuit. ⁊ miri odoris frāgrātia vemanſit. Cartula ꝟo tres verboꝝ lineas hbat: ⁊ hec ꝑ ordinē cōtinebat.prima linea. Sabine he litere ſūt int̓me ⁊ te ſigna dilectōis ꝑpetue. Secūda. Fecit tibi meritū ingens dolor. faciet tibi gaudiū vehemens amor Tercia. Ducem baptizabis. ſanus ad ꝓpria vemeabis. ſicqꝫ decēmio expletolaudabiliter mecū eris in celeſti palatio. Tunc vir immēſas grās ⁊ laudes deo reddidit ꝓ tam ineffabili cōſolatōe quā ei exhibueāt pn̄tia virginis gl̓oſe. Facto gͦ die dux mōtēaſcendit. ⁊ cū ep̄m ad altare ꝓcedendem. videntē. loquitē ⁊ oīa mebra ītegral̓r hn̄tem ꝯſpiceret: obſtupuit vehem̄ter Tūc lectō euāgelio: pn̄te duce. ep̄s mēbra abbatꝭ qͥ in medio poſitus erat vngens ꝑ ordinē: abbasoībꝰ videntibꝫ rediuiuꝰ apꝑuit. Sicqꝫmembris om̄ibꝰ renaſcētibꝰ anteꝙdiuinū officiū ꝑficeret pleniſſime ſanatus ē. Quo viſo miraculo dux lacrimis ꝑfundit̉. corde cōpugỉ ⁊ amplectit̉ fidem. ⁊ cū multis nobilibꝫ ꝑfecte credentibꝫ ab epō baptizaturOcum heredibus careret: ſcl̓o venūciauit. t̓rā ſuā vendidit. ⁊ bonā portōnē fratribꝫ in mōte ſyna degentibꝰtradidit. romā cum epō ⁊ abbate ⁊alijs multis deuotōis grā venit: ml̓ta auri pōdera ſecū deferens pauperibus tribuit. Deīde ad ꝯciliū ſcī ſabini famoſiſſiᵐ monaſteriū v̓ginū qd̓
d̓r aula dei in honorē btē Ratherinefundauit. qd̓ in multis poſſeſſiōibꝫ ⁊diuitijs ampliauit. Poſtremo ī mōde caſſino moͣchaleꝫ habitū ſuſcepitibidemqꝫ xpō regi. ſueqꝫ mnr̄i. et beatekatherine ꝙͣdiu vixit deuotiſſime militauit. Sāctꝰ ꝟo ſabinꝰ cū pꝰ decenniū ad extremū veniſſet. dignū deoſpm̄ efflauit. ſꝫ cū lingua eiꝰ ī ore eiꝰmime apperet: nulli dubiū qͥn virgogl̓oſa eam tulit: q̄ ſuo deuoto ea perdecenniū mutuauit. In hꝰ qͦꝫ gl̓oſiep̄i memoriā ānulus et cartha apd̓mediolanū vſqꝫ hodie ſeruant̉.¶ Paſſio ſcī Gordiani mrͣis ⁊ alioꝝEmꝑibꝰ Iuliam impijſſimiīꝑatoris diuulgati ſūt multixp̄iani. Cūqꝫ hec audiſſet inpius Iulianꝰ iracundia plenꝰ iuſſiteos teneri ⁊ in cuſtodia publicā poni. Erat āt int̓ eos qͥdā xp̄ianꝰ noīeIanuariꝰ preſb̓r ſenex. Dꝰ terciū ꝟodiē īpijſſimꝰ īꝑator Iulianꝰ iuſſit ⁊vocauᵗ ad ſe Gordianū vicariū ſuūiuiſſitqꝫ ei ut ianuariū p̄ſbrꝫ ſua audiētiā int̓rogae̓t Tūc gordianꝰ vicariꝰ iuſſit ſibi ſic̄ p̄cepat rex ianuariūp̄ſbr̄m de carce̓ pn̄tari. Cui ita dixit.Quis v̓oris vl̓ qͣ natōne te eē on̄disfeliciſſime orator nobis dicito. Rn̄tſcūs ianuai̓ꝰ ⁊ dixᵗ Si qͥdē ciuē diſcere vis̉ ātiochenꝰ ſū. Si ꝟo natōꝫ. exparētibꝫ xp̄ianis xp̄ianꝰ ſū Cui gordianꝰ vicariꝰ dixit. Quid nos multꝭv̓boſitatibꝫ fallere ꝯpell̓º. Nūc ergoaudi me ⁊ elige vnū de duobꝰ. Autſacrifica dijs īmortalibꝫ ⁊ eſto amicus inuictiſſimi principis nr̄i iuliani: aūt certe ſuſcipe ſmaꝫ nephādoꝝcriminū. Reſpōdit aūt Ianuariuspreſbr̄ ⁊ dixit ad gordianū. Si mihiꝯſenſeris ego quidē meip̄m opto deomeo offerre ſacrificiū placatōnis. tamē quicqͥd mihi ꝓmittis: ꝓ peccatꝭmeis dignꝰ ſum reciꝑe. Verūtamendixi ꝓ peccato meo non pro iuſticiaRn̄dit Gordianus et dixit ei. Si propeccato tuo om̄ia ſupplicia mereris: