Albertus cōfeſſor.CCCCXX Cij.
ſola imirū eſt gratia quā ſaluamSola grā indigeniꝰ. Quid aliud cōcupiſcemꝰˢ Queramꝰ igit̉ grām: ſcꝫꝑ inuētricē grē Maria: qꝛ qͥ qͥrit inuenit ⁊ fruſtrari nō valꝫ Ceteꝝ qͥcqͥdIllud ē qd̓ offerre paras do arie cōmēdae̓ memēto. ⁊ qd̓ offerre deſideāsgͣtiſſimis illis ⁊oī acceptione digͥſſimis Marie manibꝫ offerēdas trade.ſi nō vis repulſā ſuſtine̓ Nec formides ad Mariā accede̓: qꝛ tāta grā eſtrepleta: ⁊ ſpūſcō ꝑfuſa. ut fieret oel̓ſublimior. faſtigijs pulch̓or: ſcītategͣtioſior. Deniqꝫ ſi diligēter intēdasin Maria ſingulas v̓tutes. in ea prorſus iuuenies ſingulae̓s q̄ videbant̉eſſe cōes. Que etem vel angelica puritaſ illiꝰ audeat v̓ginitati ꝯparari qdigna fuit fieri ſacrariū ſpūſſancti⁊ habitaculū filij dei. Si veꝝ p̄cia pēſamus de caritate. ſuꝑ oēs eſt illa. ꝙpͥma ꝓpoſuit angelicā in terris vitāducere: ⁊ ꝓpoſitū v̓ginitatꝭ immobile ſeruare. ꝙ nec aliquabenꝰ titubauit angelo filiū ꝓmittēte Aſcēſiones namqꝫ in corde ſuo diſpoſuit: cōuerſatione ꝑiter ⁊ oronē. Aſcendᵗ deniqꝫ in mōtana cū feſtinatōne Dicamus pie aſcendit pͥus in templū vtibi p̄ſentarẻ ⁊ ꝓ redēptione generꝭhumani patrē ſuuꝫ in abſcondito ⁊cubiculo cordis oraret. Feruebat ſiquidē in qͣrenda grā caritas: ſplendebat in carne v̓gnnitas. in obſequioeminebat humilitas Merito ꝓindecantor ille diuinꝰ in eius amiratōnep̄cinebat. Que eſt iſta que aſcendᵗplane ſuꝑ homines. ipſos etiā angelos tranſcendit. Nimirū ſuꝑ angelos aquaꝫ viuā ncc̄e eſt vt hauriatquā hominibꝫ refundat O benedictainuentrix gratie. genitrix vite: mat̉ſalutis: fac vt ꝑ te ſuſcipiat nos quiꝑ te datus eſt nobis. Fac̓ benedictaper gratiā quā inueniſt: vt qͥ mediande te fieri dignatꝰ eſt ꝑticeps infirmitatꝭ ⁊ miſerie noſtre: te quoqꝫintercedēte ꝑticeps nos faciat glorie⁊ beatudinis ſue. xp̄us filius tuꝰ do-
minuis noſter qui eſt ſuꝑ omnia benedictus deus in ſerula Amen 22¶ De ſancto Alberto ordinis fratrūde monte carmelo 22Vit in diebꝫ illuſtriſſimi petri antiqui regis CathalonieCicilie vir qͥda noīe benedictꝰnobili ſtirpe ꝓgenitꝰ. dictuſqꝫ de aſbatibꝫ. q̄ eſt vnā de nobilibꝫ ꝓgeniebus regni cicihe. Hic vxorē duxit nōmine Iohanna ſibi cōſimilē in nobilitate. Hec auteꝫ originē duxit decaſtro mōtis trapa. qͥ mons eſt iuxͣcōuentū fratꝝ ordinis btē Marie demōte carmeli. ⁊ vocat̉ ꝯuentꝰ trapanēſis. Hij corā deo laudabilē duxer̄tvitā Cūqꝫ fere ꝑvignitiſex ānos maritales ꝑegiſſēt amplexꝰ ⁊ natū nultum habe̓ potuiſſent: tandē vouerūtbeate Marie votū vt ſcꝫ fi eis apuddn̄ꝫ noſtꝝ filiū eiꝰ dilectiſſimū ꝓlemꝓcreanda īpetrare velit: ipſū ordiniſuo ſeruiturū p̄petue dedicare vellentInde ad dies paucoſ deꝰ eoꝝ petioniannuit ⁊ eorū naturā imimūtauit ⁊Iohanna ſe imp̄gnatā ſenſit. Penedictꝰ ꝟo d̓initus pluſtratꝰ cū qͣdāvi ce ſe ſopori dediſſet: vidit cereū nninio fulgore micantē: de vtero iohāne p̄gnantꝭ emanari. Similēqꝫ viſione vidᵗ Iohāna Et benedictꝰ. Iohane ⁊ Iohāna benedicto enarrauit ⁊altiſſimo ⁊ beate Marie v̓gni grāsgenibꝫ flexis egerūt. Iobania v̓o pꝰhec ayt Hic filiꝰ ē qͥ magnꝰ erit corādn̄o. ſi viſiones hactenꝰ habite veritatis effectū cōſequat̉ Cūqꝫ pꝰ hec tēpus pariēdi adueniſſꝫ: peperit ⁊ ip̄afiliū ſuū pͥmogenitū. ipſūqꝫ forͣ ſacribaptiſmatꝭ inſigniuit a Albertꝰ eidēd̓ina inſpiratōne nomen adoptauitCū nomen illud antea inauditū fuitin regno cicilie. B ¶ Cūqꝫ puer aliquātulū creuiſſet: ipſū liberalibꝫ artibꝰ imibuendū tradiderūt. Spuſſcīgrā roboratꝰ lr̄is laudabil̓r eruditꝰ.moribꝫ optimiſ adornatꝰ. a ꝑentibꝫarmis armat̉. ⁊ ſic placidꝰ ab oībꝰ