Marie p̄ſentatio.CCCCXX Cij.
Hec eſt que totiꝰ mūdi reparationēobtinuit. ſalutē oīm īpetēuit Quistandē o benedicta miſericordie longitudinē ⁊ latitudinē ſublimitatē ⁊ꝓfunditatē inueſtigae̓ poſſit Longitudo em̄ ipſiꝰ vſqꝫ in diē nouiſſimuꝫſb̓uenit vniu̓ſis eā inuocātibꝫ. latitudo eꝰ replet orbē terraꝝ. vt ꝙ ſua miſericordia plena ſit oīs terra. Sublimitas eius ciuitatꝭ ſuꝑne rumas reſtaurauit. Profūditas qͦꝫ ſedentibꝰin tenebris ⁊ vmbra mortꝭ redēptionē obtinuit. Sic gͦ tue pietatꝭ o Maria. ipſā quā apud deū gratiā inueniſti: notā facis mūdo: ſanctꝭ p̄cibꝰtuis obtinendo veis veniā. egris medelam puſillis corde vobur. afflictꝭcōſolationē. piclitātibꝫ adiutoriū a liberationē ¶ Qual̓ nāqꝫ fuerit vitahuiꝰ v̓ginis Marie expectātis in tēplo redemptionē generꝭ humani dicat ambroſiꝰ. Sit itaqꝫ vobis tamqͣin imagine deſcpͥta v̓ginitas marieex qua velut ī ſpeculo vefulget ſpēscaſtitatꝭ ⁊ forma virtutꝭ. Virgo eratmēte ⁊ corpore. corde humil̓. verbisgrauis. animo prudēs. loquēdi peritior. legendi ſtudioſior. intēta operiverecunda ſermone. nō in incerto diuitiaꝝ ſed in p̄ce pauperꝭ̓ ſpem reponens. arbitrū mētis deū nō hominēquerēs. Nullū ledere. cunctis benevelle. maioribꝫ aſſurgere eqͣlibꝫ noninuidere. iactantiā fugere. Quandoille leſit parētes? Quādo faſtidiuithumilē Quādo deriſit debilē. Qn̄dovitauit inopē. Nichil toruū in ocul̓Nichil procax in verbis. Nichil inactu verecundū. Non geſtꝰ fractior.Nō inceſſus ſolutior. Nō vox petulantior: vt ipſa ſpēs corporꝭ̓ fieret ſimulacrū mētis: ⁊ figuā̓ ꝓbitatꝭ Ip̄anāqꝫ eſt illa q̄ celis gloriā dedit. terris deū pacēqꝫ vefudit. gentibꝫ fidemvicijs finē. vite ordinē. moribꝫ diſciplinā. O plena grāꝝ. nō ſolū pueroabrahē. ſed ⁊ camel̓ potū tribuēs deſuꝑ affluenti ydria tua. qꝛ tu es verapuella p̄electa. ⁊ altiſſimi filio p̄pa-
rata. Offerent̉ inqͥt ꝓpheta virginesregi: ſed poſt eā Nā pͥmatū ipſa ſolavedicat ſibi. Et licet ad dei genitricēdigne collaudandaꝫ nemo inueniat̉ydoneꝰ. tn̄ votꝭ ōnibꝰ nō debꝫ ceſſavequilibꝫ etiā peccator a laudibꝰ quiain laudibꝰ ſaluatorꝭ eſt iter ſalutisnrē. In honore igit̉ ſcē genitricꝭ eiusa laudibꝰ nolite ceſſare. Ipſa nāqꝫeſt virgo aria: q̄ a nullo virtutuꝫgenere vacabat. cui gratie plenitudinē ineſſe dei nūciꝰ aſſerebat. Quisem̄ cū āmiratione iocūda nō ſpeculetur ipſiꝰ adoleſcētis nature fortitudinem ⁊ prudentiā ac fidē in angelicocolloquio. vbi tam cōſtant̓ loquit̉.taim prudēter interrogat tam facilecredit Quis non iuſticiā miret̉? qm̄ſic vniuerſa p̄cepta dine legis adimplere ſatagebat: vt nec ad ſe ꝑtinētia quedā velut purificationē legalēin expleta velinq̄ret. Ipſiꝰ quoqꝫ tēperantia ſatis emicuit. q̄ virginitatis liliū in vale humilitatꝭ ꝓduxit.Depromebāt itaqꝫ v̓tutes in cogitatione ⁊ affectu cordis eius ineffabilem armoniā quā ipſa creatrix ⁊ inhabitatrix eiꝰ dei ſapientia delectabatur audire. choruſcabāt foris quoqin ſuꝑficie ſermoneſ⁊ actꝰ vn̄ poſſēthoīes glorificare deū ⁊ ſalutꝭ exēplaaccipere Altiꝰ igit̉ intuemini frēs cariſſimi ⁊ cōſiderate quāte deuotōnisaffectū Mariā a nobis honorari voluit. qui totiꝰ boni plenitudinē in eapoſuit. vt ꝓinde ſi quid eſt gratie velſaluti. ab ea nouerimꝰ redundare q̄aſcendᵗ delicijs affluēs ortus plenꝰdeliciaꝝ: que nō ſolū afflauerit: ſedꝑflauei̓t. ſuꝑueniēſ ille auſter d̓inꝰvt vndiqꝫ fluant aromata illiꝰ Totꝭergo medullis cordiū: ⁊ votis ōnibvenerem̉ ariā: qꝛ ſic eſt voluntaseius qͥ om̄s nos habe̓ voluit ꝑ illāIpſa eſt apud deū aduocata noſtraq̄ nō poteſt ſuſtine̓ repulſā:qꝛ apuddeū inueīt gratiā Prouidēs qͥppe ea̓tnō ſapīam vt ſalomon. nō diuitiasnō hōres q̄vebat: ſꝫ gratiā reqͥrebat