CCCCXX.Aſſumptio Marie.
lunari corpore latens ad breuē horāvidet̉ quodāmodo deficerē: tamē ipēſuo non pͥuabit̉ lumne. habens inſe p̄hennem fontē luminis. Sic ⁊ tufons veri luminis inconſūptus vitetheſaurꝰ: licet quodā breui interual̓lo dēporꝭ corporal̓r morti ſis additatamē cōpioſe nobis infundis indeficientis luminis claritatē. Hinc ſacͣtua obdormitio nō eſt mors appellāda: ſed tranſmigͣtio ſiue receſſus ſeumagis ꝓprie aduētus. Diſcedens em̄a corpore aduenis celo. Tibi obuiant angeli⁊ archāgeli. aſtenſū tuūhorrent ſpūs immundi. Non iuiſtivirgo beata in celū vt helyas. neqꝫvt paulus ad terciū orlū aſcendiſtiſed vſqꝫ ad regalē thronū filij tui attigiſti. ¶ Mors alioꝝ ſanctoꝝ benedicitur: eo ꝙ ipſos beatos exhibetIn te autē hoc locū nō habet Noasem̄ tua. nec beatitudo tua. nec traſmigratio tua. nec ꝑfectio tua Sed nec roceſſus largit̉ tibi beatitudīs ſecuritadē Omniū em̄ bonoꝝ q̄ hūanā mētēexcedūt: tu principiū mediū ⁊ finisTua ſecuritas ⁊ vera ꝑfectio ⁊ fine ſemine ꝯceptio: d̓ina inhabitatio Vn̄vere dixiſti. nō a morte ſed ab ipſaꝯcyptione ab omnibꝫ gn̓ationibꝰ tebeatificari. Hinc te mors nō beauitſed tu mortē clarificaſti. ſoluens eiꝰineſticiā mortēqꝫ ꝯuertēs in gaudiūSi em̄ deꝰ dixit. Ne forte ꝓthoplaſtꝰextendat manū ſuā ⁊ arripiat de lignor ⁊ viuat ineternū. quō que ipſaꝫvitā portauit. vitā ſine pͥncipio. vitam ſine fine: nō viuet in ſeculū ſempiternū? Olim deꝰ ꝑentes humanigenerꝭ in morte pctī dormientes inobedientie p̄cipitio iā ſepultos: pctīcrapula iā fetētes: exules de ꝑadiſoexpulit Nūc autē hāc q̄ toti hūanogeneri vitā attulit: dei ac patris obedientiā exhibuit: totiꝰ paſſionis immiſſionē excuſſit: quō ꝑadiſus nonſuſcipiet. celū gaudēs ianuas nō padefaciet?. Eua ſerpēti aure exhibuit.peſtiferū virus hauſit. voluptatibꝰ
allicit̉. partus dolori ſubicitur. ⁊ cūadā cōdēpnat̉. Hanc aūt vere beatāque aure inclinauit deo. quā ſpiritꝰſanctꝰ repleuit. que paternā miſericordiā in vtero baiulauit. que fineviri cōtactū cōcepit. ſine dolore peperit. quomō mors abſorbet. quō corruptio audet aliquid in corpꝰ quodipſam vitā portauit. F ¶ Addit qͦꝫidem damaſcenꝰ in eiſdeꝫ ſermonibꝰdicens. Veruꝫ apoſtolos qui vbiqꝫterrarū diſperſi: hominū piſcationivacabāt. ſagena verbi homines deꝓfundis tenebris ad celeſtē menſācurie ſeu ſolēnes patriſ nuptias eduorntes: d̓inū p̄ceptū qͣſi ſagena q̄davel nubes ē finibꝫ terre iheruſalē contulit: vltra quaſdā aquas ꝯgregāsA colligens. Tūc quidē adam ⁊ euapͥmi ꝑn̄tes exclamaue̓ Veni ad noso facrū ⁊ ſalutiferū cellariū. tū noſtꝝimpleſti deſideriū. Econtra ſanctoꝝcaterua q̄ corporal̓r aderat dicebatMane nobiſcū cōſolatio nrā. ne derelinquas nos orphanos. quā habemus laboꝝ ſolatiū. ſudoꝝ vefrigeriūtibi viuenti cōuiuere: tibi morienticōmori glorioſū Nobis em̄ hec vitaamara eſt: tua deſtitutꝭ p̄ſentia Hec⁊ hijs ſimilia vt arbitror apoſtolicuꝫ veliqͣ plenitudine eccleſie crebrisſingultibꝫ quevelas interrūpentibꝰꝓponebant ¶ Illa ad filiū cōuerſaayt. Tū dilectis filijs qͦs frēs appellare placuit de meo diſceſſu dolentibꝫfias ꝯſolator. ⁊ impoſitioni manuūmearū appone benedictionē ſuꝑ benedictionē eoꝝ. Deinde extendes manus fideliū collegiū benedixᵗ ⁊ addidit. In manꝰ tuas dn̄e cōmendo ſpiritū meū. Fili ſuſcipe anima meā tibi dilectam. quā inculpatā ſeruaſtiTibi ⁊ nō terre cōmendo corpꝰ meuꝫ.cuſtodi illud integꝝ quod tibi inhabitare cōplacuit. Tranſfer me ad tavt vbi tu es viſcerū meorū partus:ſim ⁊ ego tibi cohabitās. Illic itaqꝫtalia ſunt audita. Surge itaqꝫ venidilecta mea o pulchra in mulieribꝰ