Eliꝫabeth vidua.CCCLXXvij.

habebat .ſ. lac̓mas funde̓. celeſtes viſiones crebro vide̓ ⁊ ad amorē aliosinflāmae̓ Qn̄ qͥdē magis iocūdā videbatur: tūc iocunde deuotōis lac̓masemittebat. ita ut lacrime de vultū eꝰiocundo tanꝙͣ de fonte ſereniſſimo effluere viderent ut ſimul flens videretura gaudēs. nunꝙͣ in deformitateꝫvel rugas vultū ex fletu ꝯuertēs. Dicebat em̄ de hijs qͥ vultū in eius fletudiſſimulādo deformat Vident̉ quafidn̄m deterrere: dent dn̄o qd̓ hn̄t cumiocūditate ⁊ hylaritate. Viſiones &eleſtes in ip̄a ſui orōne ⁊ ꝯtēplatōneſepe videbat. ¶ Quadā ꝟo die ſacro qͣdrageſimali ꝑe ī ecc̄a exiſtēs ſic adaltare oculis defixis intēta manebatacſi ſbidē dei p̄ſentiā miraret̉ Vbi ꝑmagnū ſpaciū ꝯſolata: d̓ina eſt reuelatōne vefecta. deinde domū reu̓ſa dūſe p̄ debilitate in ancille gremiū appodiaſſet ⁊ ꝓ illa ꝑ feneſtraꝫ oculosad celos defixos attolleret: tāta hilaritate vultꝰ eius ꝑfūdit̉ ut riſus mirabilis ſequeret̉ Que cū diu tā iocūda viſione letificata fuiſſꝫ: ſubito inlacrimas eſt ꝯuerſa. Rurſus oculosaperiēs pͥſtina iocūditate ꝑfruitur.oculoſqꝫ claudēs pijs lac̓mis irriga⁊ ſic vſqꝫ ad cōpletoriū talibꝰ eſt diuinis ꝯſolatōnibꝫ immorata Cū ꝟodiu tacēs nullū verbū penitꝰ emiſiſttandē ꝓrumpens locuta eſt dicens.Ita dn̄e tu vis mecū eſſe ⁊ ego tecū ⁊nunꝙͣ a te volo ſeꝑari. Poſtmoduꝫcū ab ancill̓ rogae̓t̉ ut ad dei honorē⁊ ip̄aꝝ edificatōeꝫ qͥd viderit indicaret: in illa ip̄aꝝ īportunitate deuictaAit. Vidi celum aꝑtuma iheſū ſe adme benigniſſime inclinātē vultū adme ſereniſſimū oſtendentē. Ego verode ſua viſione ineffabili iocunditateperfuſa: de ſuo veceſſu manebā multo merore deiecta. Qui mei miſertusiterum me fui vultus oſtenſione ⁊ viſionie letificans ait Si tu vis eē mecūego ero tecū. Cui ego rn̄di. Vt me loquentē audiſtis Cūqꝫ rogaret̉ ut eēviſionē quā iuxͣ altare vidit expone

ret. Illa rn̄t Que ibi vidi nō expeditenarrare. qꝛ cū ingēti gaudio ibideꝫſui ⁊ dei mirādā ꝯſpexi ¶ Sepe qͦꝫ dūī orōe ꝯſiſte̓t eꝰ faciēs mie̓ ſplēdebatita ut ex ocul̓ eiꝰ inſtar ſol̓ radij ꝓdibant. Sepe aūt eiꝰ orō tāti feruorisinueniebat̉: ut ec̄ alios inflāmaret.Iuuenē namqꝫ quendā ſcl̓ariter indutū ad ſe vocās ait. Videris nimisdiſſolube viue̓ cū deberes creatori tuoẜuibe Velles ne ꝙ ꝓ te dn̄ꝫ exorarē?Cui ille. Volo dn̄a: ⁊ id vehementerexpoſco. Cū g̓ ſe orōi dediſſet: ⁊ iuuenē fil̓r orōi incūbere monuiſſet Iuuenis alta voce clamauit: d. Ceſſate iādn̄a ab orōe ceſſateSꝫ cū illa attētiꝰorapet: iuuenis altiꝰ clamans dixit.Ceſſate dn̄a. qꝛ totꝰ deficio et ꝯburorIpē em̄ tāto fuerat calore ſuccēſus.ut totus fudās ⁊ fumās corpꝰ et brachia velut amēs iactae̓t Ado em̄ ſuccenſus fuea̓t ut pl̓imi accurrētes ipſūqꝫ tenētes: veſtes eiꝰ p̄nimio ſudove mādidas inuenirēt. ⁊ eſtū eꝰmaībus ferre nō poſſēt ipō acclamāte etdicēte. Totus ardeo ⁊ ꝯſumor. Vt v̓obtā Elizabeth orōeꝫ ꝯpleuit: iuuēiseſtuare ceſſauit. Qui vediens ad ſeip̄m ⁊ d̓ina grā illuſtratus ordineꝫſrm̄ minoꝝ īgreſſus ē. Illa āt inflāmatio ſic oſiſa: feruorē orōnū ſuarūigneū demōſtrabat. qͥ tā validꝰ extitit ꝙ etiaꝫ frigidū inflāmauit Sꝫ illecarnalibꝫ aſſuetꝰ et ſpūalibꝫ nōduꝫidonieꝰ talia caꝑe nō valebat. G¶ Ad ſūmū ꝟo cumulū ꝓueniēs ꝑfectōis: ꝓpt̓ marie ꝯtēplatōis ociūꝫ nōdeſeruit marthe officiū laborioſū. ſic̄ſupͣ in oꝑibꝫ mīe ē on̄ſū. Nihilominꝰ tn̄ poſtꝙͣ hītū veligioſū induit ſedule pietatꝭ oꝑibꝫ deẜuiuit. inde pauperū curā ſolicite ſꝑ gerēs. Hāc em̄dn̄s famulā in egenis ſuis ſic̄ marthā hoſpitā ſuā quotidie ardētiſſiāꝫac indefeſſam hēbat. que nō cir vnuꝫpauꝑem tm̄: ſed erga pl̓imos pietatē ſuā oſtentabat. Nā cū ꝓ dote ſuaqͥngentas marcas reciperet: ꝑteꝫ inpauperes diſtribuit. ⁊ de reliquo in