Eliꝫabeth vidua.CCCLXXvi.

in ncc̄arijs ⁊ v̓ba exhibebat ꝯſolatōnis. Propt̓ qd̓ ex qͥntuplici ꝯſideratione remueratōꝫ accipiebat .ſ. ex digͣtione viſitatōis. ex labore itinerꝭ. exaffectū ꝯpaſſionis. ex affatu ꝯſolatonis ⁊ ex largitōe mūerꝭ ¶ Ip̄a ſepl̓tua̓s pauꝑū freq̄ntabat Mēte nāqꝫdeuota currebat ad pauꝑm funera ⁊veſtes qͣs ꝓpͥis manibꝫ fecerat eoruꝫcorꝑibꝫ coaptabat adō ut velū ſuū lineū ingͣnū ī ꝑtes ꝯſcinde̓t ⁊ cuiuſdāpauꝑis corpuſculū inuolue̓t Eoꝝ ec̄funera ꝓpͥis maībꝫ ꝯtrectabat. ⁊ ī eorū obſeqͥis deuota manebat Int̓ hͨdeuotio viri ſui ē laudāda. qͥ lꝫ negocijs multꝭ eēt īplicatꝰ: in dei tn̄ obſeqͥo erat deuotꝰ. Et qꝛ ipē talibꝫ ꝑſonal̓r intēdere non valebat: vxori ſueptātē cōceſſerat agēdi oīa q̄ dei honorē veſpicerēt ⁊ aīe ſue ſalutē afferrētd ¶ Cupiēs ꝟo btā eliſabeth ut vir̓ſuꝰ in fidei defenſiōꝫ potētie ſue armaꝯu̓terꝫ: ip̄ꝫ ſalubri exhortatōe īduxitut ad terrā ſcām ꝑgeret viſitandaꝫVbi dū ipē eēt lantgrauiꝰ pn̓ceps fidelis. inclitꝰ ⁊ deuotꝰ. fide integͣ⁊ deuotōe ſincea̓: ſpm̄ deo veddidit: ſuoꝝoꝑum fructū recipiēs gl̓oſum Et ſicip̄a vidualē ſtatū cū deuotōe āplectitur: ne vidual̓ ꝯtinētie p̄mio fraudaret̉. ſꝫ fructū. xl. ꝑciꝑet. utpote q̄ decalogū p̄ceptoꝝ cū ſex mīe oꝑibꝫ obẜuaret ¶ Veꝝ cū mors viri ſui ꝑ totāfuiſſet turingiā diuulgata: ip̄a tāꝙͣdiſſipatrix ⁊ ꝓdiga a qͥbuſdā vaſall̓viri ſui turpit̓ ⁊ total̓r eſt eiecta. utex hoc eiꝰ patiētia clareſceret. ⁊ pauptatꝭ diu ꝯceptū deſideriū obtineretAdueniente g̓ nocte ī domo cuiuſdātabernarij in loco vbi porci iacuerūtſe recepit multas grās dō agēs Hora v̓o matutinali ad domū fratꝝ minoꝝ ꝑges rogauit ut ꝓ ſua tribulatōe do grās agerēt ⁊ Te deū laudāꝰcantarent. Seq̄nti igitur die domuꝫcuiuſdā ſui emuli cū ſuis ꝑuul̓ iuſſaeſt ingredi arto ſibi loco atqꝫ exigūoibidē admodū aſſignato. Que duꝫab hoſpite ⁊ hoſpita multū grauae̓̉

parietibꝫ valefecit. d. Libēter hoībꝰvalefacere: ſi ipōs inuenirē Cōpulſaigit̉ ad locum porē vedijt: ⁊ ꝑuulosad loca diuerſa alendos trāſmiſit.¶ Dū vero ꝑ quandā viā ſtrictā luto ꝓfūdo plenā ſuꝑ quoſdā lapidesibidē poſitos ꝑgeret: ⁊ vetula quedācui iā multa bn̄ficiā cōtulerat ſupereoſdē lapides tranſiēs eidem cedere vecuſaret: ipſa in lutū ꝓfundū cecidit⁊ ſurgēs veſtinēta gaudēs ⁊ ridensabſterſit. ¶ Poſt hoc autē abbatiſſa eiꝰ matertera ipſiꝰ nimiū pauꝑtati cōpatiens: ad ep̄m bāburgēſeꝫ ipſiꝰ auūculū eā duxit. Qui eā honeſteſuſcipiēs caute retinuit: intēdens ipſam ſecūdis nuptijs cōpulae̓ Qd̓ cūancille q̄ ſecū cōtinētiā vouerāt didiciſſent. et ex hoc ſe lacrimis multꝭ afficerēt btē eliſabeth hͦ cū gemitu retulerūt. q̄ eas cōfortans ait. Cōfidoin dn̄o: ꝓ cuiꝰ amore ꝯtinētiam ꝑpetuam voui: ꝙ meū ꝓpoſitū firmū cuſbodiet ⁊ omnē violentiā cōteret ⁊ cōſilium humanū diſſoluet. ⁊ ſi forteauūculus meꝰ voluerit me alicui cōpulare: anīo diſſentiā ⁊ verbis pitercōtradicam. Et ſi nullū aliud mihieuadendi ſuꝑueniret vemediū: naſūmihi ꝓpriū detruncarē: ut me ſic deforme qͥlibet abhorreret. Cuꝫ igit̉ demādatō ipſiꝰ ep̄i ad quoddā caſtꝝinuitata fuiſſet dedūcta: demoraturaibidē: donͨ alicui in cōiugiū traderet̉⁊ cum ipſa ſua caſtitatē dn̄o cum lac̓mis cōmēdaſſet: ecce dn̄o diſponēteoſſa viri ſui de vltramarinis ꝑtibusdeferunt̉. Iuſſa ē igit̉ ab epō redūciut oſſibꝰ viri ſui occurrat Ipſa gͦ oſſa ab epō cū honorabili ꝓceſſione: etab ip̄a cū multa deuotōe ⁊ lacrimaꝝeffuſione ſuſcepta ſūt Que ꝯu̓ſa addn̄m dixit Gr̄as tibi ago dn̄e: qꝛ inſuſceptōe oſſium dulcis viri mei dilecti tui me miſeram cōſolari dignatꝰes. Tu ſcis dn̄e qꝛ licet ipſuꝫ te amātem multū amauerin: tamen ob tuiamorem eius pn̄tia libenter carui ⁊terre ſancte in ſubſidiū deſtinaui Et