Marcellus ep̄s.CCCLX.

beneficia diuina cōcludi: dū qd̓ preceſſit ī galilea: ſucceſſit in gallia Ibiad nuptialē menſā xp̄s aqͣs ꝯu̓tit invinū: hic q̄ ad mēſam xp̄i ſufficerēt.noua vina ſūpſit altae̓. Illd̓ p̄coſſittꝑe: hͦ honore. Naꝫ qd̓ tūc deder̄t ſexydrie hic vinū modicū vas expleuitSꝫ tūc effecit ūt ſe dn̄s ꝓderet: nūc utfamulū nō celae̓t Veniamꝰ ad illudmiraculū ſcd̓ꝫ ordinē: nō hōre ¶ DItaqꝫ cū vir ſcīſſimꝰ qͣdaꝫ vice ex ſuiofficij ẜuitute aquā maībꝫ vene̓abiliepō porrexiſſꝫ: mox exinde balſamā cōper̄t fragrae̓ Et dū vnda curre̓t: viſaſūt criſmata veſpirae̓ ut pene pōtifexcrede̓t ſe manꝰ magl̓ vngere ꝙͣ lauae̓⁊ alteras aqͣs q̄reret: ut pͥores vndas ablue̓t Qūo viſo ſac̓dos venerabilit̓ obſtupeſcēs deo grās de cōꝑtomune̓ refulit; ⁊ btō marcello reuereciā de religione ẜuauit: dū eū nō talēqui ſeruiret. ſed potiꝰ cui ſeruiret̉ agnouit. Vnde quo tantū ſubdyacōneadmiret̉ cōdigne: in cuiꝰ dextera exaqua fiebāt vina vl̓ balſama: ⁊ vndarū pallor aūt in ruborem ꝯuerſuseſt aut odorem? Iam tūc illis p̄figiirabat̉ indicijs futurus pōtifex: qͥ dignus eſſet criſma tractare. Et cumadhuc ſubdyaconꝰ hauſiſſꝫ criſmade flumīe: merito dignꝰ erat. ut factus ſac̓dos hoc ſcīficaret ī fonte Illd̓qͦꝫ miſteriū nō veticeri debet: qd̓ ꝓficit auditori Ꝙa de paucis q̄ mēoriarecolūt̉: qͥcqͥd dictū nō fuerit aūt īuideri credit̉: aut ꝯtēpm H ¶ Ig̓r qͥdāclericꝰ nōniciꝰ noīe ānoꝝ circit̓ deceꝫꝓpt̓ ſuauiſſiē vocis tȳnibulū ⁊ dulcedinis orgaᵐ de fauce ꝓlatū qͣ ꝯtīgebat aīos ppl̓i delcāri: cuꝫ veꝑcuſſa inauribꝫ ſolita ē ⁊ aura blādi: iuſſuseſt ab archidia cono mellita teneritudīe decātare Quō facto: p̄cepit ip̄ꝫpueꝝ ep̄s flagellari: ob hͦ qꝛ alteruꝫiuſſerat ipē cātare. Itaqꝫ dū clericꝰcedit̉: ep̄i lingiia dapnat̉ ox eī utclamor vapulātis ī aurē ſonuit voxab ore diſceſſit. Et nouo predone ſonū captiuauit pōtificis: vox infantꝭ-

Sed ſi cauſa facti veqͥrit̉: cur ꝯtigeritinuenit̉. Deinqꝫ qui puerū cantareꝓhibuit: p̄tulit vocis diſpendia: qꝛvocibꝰ inuidebat. Cui ergo nō nocetinuidia: ſi ep̄o non peꝑcit vindictaVnde qͥs quod in altero videre noncupit: nō habebit. Ymmo hͦ ſibi denegat: qd̓ alios hr̄e nō optat. Om̄sem̄ qͥ alteri lapſus parat: iaꝫ ceciditEt tante quā inducat in laqueū: tenet̉ ipſe captiuāte pctō ligatꝰ Cummagis ſi ꝓficere volumꝰ: alioꝝ ꝓfectus nrōs eſſe credamꝰ Itaqꝫ idē ſac̓dos ꝑ triduū. ⁊ ſi deambulabat ꝑ cōpeta: tamē iacebat lingiia ſepultaNō em̄ ſonꝰ poterat reꝑcuſſa palaticamera reſultare: nec intra ſepē dentiū vox langua rotante diſponi: ſedtotū qd̓ p̄diderat: ore muto ꝓdebatTūc btūs arcellꝰ: hijs verbis appellat pōtificē Licet intelliga paſtorbone tibi talē caſū de culpa veniſſe: ſꝫtn̄ qͥcqͥd vis: in dn̄i ſermone ꝓrupeHijs dictis: adhuc bt̄ī marcelli ſermo voluebatur in ore: ⁊ qd̓ imꝑauerat obediebat. Deinde antequā iſteexplicaret: ille rn̄dit dicens Vos mͥhoc feciſtis: quoꝝ iuſſio fuᵗ ut alitercātae̓t: ꝙͣ ego p̄ceperim Et dum iſtaloquit̉: amiſſe vocis grā reformat̉.O meritū ſubdiaconi: qui vocē reſtituit ſac̓doti. Et verſa vicē qd̓ acciꝑedebuit: hͦ indulſit. Qui debiles fauces armauit eloquio: et in ore alteriꝰ fudit ꝟ̓ba ꝑ v̓bū. Quid diutiꝰ ꝓtrahaꝫ?. Semꝑ tacuiſſet ep̄s: ſi nūꝙͣrequiſiſſet marcellꝰ Vere dignꝰ btīMarcelli ſermo ut greqe dn̄i regerꝫqͥ dedit paſtori ſalutē F ¶ Ope p̄ciūcredimꝰ etiā in paginis hec texereq̄ multis ſunt infixa ſub corde Quia⁊ ſi de ve terribili in relatōe mētꝰ eſtin edificatōe ſit fructꝰ. Porro aūt cūbtūs marcellus quod ſemꝑ poſſeditnioribꝰ eēt pōtifex ordīatꝰ: quā dignitatē ſibi putabat magis onerꝭ: ꝙͣhonoris. Tūc quidā de ppl̓o dū vellꝫad cōſone accede̓: manibꝰ retro ligatis nō poterat ad altare ꝑtinge̓. Sed