CCCLviij.Noytburgis v̓go.
et preuignū ſuū karolū inuaſorē regni bene̓t in cuſtodia cui regnū niſiſibi ſeruaret̉ ſi ſaltē ꝯſenſū mrimoīoadhibe̓t. Sed hec oīa ut ſtercora eſtimabat ut xp̄ꝫ lucriface̓t Quid pl̓a?miſericors dn̄s qͥ in ſe ſperātes n̄ develinqͥt ſꝫ ſꝑ in ſuis tribulatōibꝫ adēſpōſam ſuā vlteriꝰ affligi nō ꝑmittit⁊ petitōes cordis ſui ad om̄ē deſideriū ſuū adīpleuit. ⁊ taꝫ purā ſcāmqꝫaīam cuiꝰ ſpēm valde ꝯcupiuit de argaſtulo corꝑis liberare dignatꝰ eſt⁊ ſecū imppetuū regnaturā aſſūpſitCorpꝰ aūt eiꝰ ſcm̄ qd̓ tā ſancte aīein om̄ibꝫ obediuit magno decorae̓ dignatꝰ eſt miraculo. Nā vbi exanime eꝰ corpꝰ iacuit duobꝫ d̓initꝰ lumībꝰ illumīat̉. vnū qͥdē ad caput. reliquū cernit̉ ad pedes. Qd̓ nullatenꝰcaret miſterio. Quia ẜm GregoriūP caput in ſacra ſcpͥtura expͥmit̉ intellectꝰ: ꝑ pedes intelligūt̉ affectōesEt qꝛ intellectū valde a deo illuīatuꝫhabuit ⁊ in affectōibꝫ mūdiſſima fuit. hoc de ſpōſa ſua dn̄s declarare volens vno luīe caput: reliqͦ pedes illuminare dignatꝰ ē Et qͥ hoc ſue ſpōſefacere voluit traſeuntes iuxͣ locū vbicorpꝰ iacuit exanime īuitauit ad viſionē miraculi. Qui curſu ꝯcito venerūt ad regine domeſticos ⁊ magnalia dei magnifice laudauer̄t Qui certatī ad tā grande miraculū videre cōfluebāt ſtuporē qͥdē ⁊ gaudiū de viſione miraculi ſed inerorē nō modicūcū de tā ſb̓ita ſue dn̄e dilectiſſinie ſb̓tractōe habue̓. Hinc lacrime illincgaudia oriūt̉ ut aliud alio tꝑaret̉ ⁊lacrime meroris pellerēt̉ viſione cōſolatōnis Quid ergo face̓t illa felixregina quā antea d̓ina mīa tot tribulatōibꝫ purgare cirͣ regē ⁊ liberosſuos voluit Aodo ſpem totiꝰ ꝯſolationis ſue quā in t̓ra potei̓t hr̄e abſtulerit. hoc ſoli cognitū illi quē ſcrutari nulli licitū eſt. nec qͥcqͥd latere p̄t.D ¶ Interi g̓ gl̓oſe virgīs corpuſculū d̓ino luīe ſic declaratū de loco in qͦiacuit abſconditū deportat̉. ⁊ exeqͥis
ꝯdignis decoratū. Qnͣtā creditis veneratōꝫ incole Coloniēẜ cītatis huictā ſcō corpuſculo in vigilijs luīaribꝫac ceteris cerimonijs exhibere cōnati ſūt. ⁊ de qͦ tā ſtupēdū miraculū audierūt. Proculdubio cū ad eccīaꝫ deferret̉ ut officiū exeqͥarū ſibi debituꝫꝑageret̉ cateruatī ppl̓s nō ceſſabatꝯfluere ut ex viſione hmōi ex meritꝭſuffragari meret̉ ¶ In ꝑactōe at p̄fata accidit ut in eadē eccīa defunctꝰqͥdā tumulādꝰ ad latꝰ ſcīſſimi corporis pone̓t̉ Et ecce miraculū miracl̓ocumulat̉ ⁊ thezauꝝ ſuū dn̄s quē virgo prudēs in vita ſua abſcōdere nitebat̉. cūctis pn̄tibꝫ venelae̓ dignatuseſt. Nā idē defunctꝰ a dn̄o ex meritoſcē virginis ad vitā reuocả ⁊ cūctisibidē ad exeqͥas exn̄tibꝫ vidētibꝰ audientibꝰ ⁊ mirātibꝫ ſanus ſurrexit ⁊magnalia dei magnifice extollebatEt pn̓cipal̓r ꝙ ꝓpt̓ virginē ſcītate p̄clarā advitā reuocatꝰ fuiſſet. Et ꝙͣtimeriti: eſtimatoniſqꝫ ꝙͣte hec ſpōſaapud deū floreret nō ceſſauit qͦuſqꝫad vltimā eꝰ virtutē explicaſſꝫ magnifice enarrādo p̄dicae̓ Quid putatꝭfrēs cariſſimi qͣre miſericors deꝰ iſtamirabilia circa ſue ſpōſe corpꝰ facere voluiſſet. Nūqͥd vobis videt̉ ꝙ iōfaceret: ut ea aꝑtis miracul̓ declararet eē vrbē refugij miſeroꝝ atqꝫ tribulātiū quā ſic int̓ caſtellanos immunē ꝯſeruabat a mūdanis cogitatōibꝰ. Nūqͥd oportuit eā carnē ſuaꝫī corde puro ⁊ volūtate ignita ſepiſſime mactae̓ dn̄o in vigilijs ieiunijsorōibꝫ ⁊ caſtigatōibꝫ ꝯtinuis. Et iōmerito vocat̉ vrbs t̓bulātiū Vn̄ cūcti miſerijs ⁊ tribulatōibꝫ afflicti: adhanc vrbē cōfugiāt. qꝛ mīors hītatin ea ¶ Pꝰ exeqͥas āt ſcūꝫ corpꝰ eiusad ſepulchꝝ ſibi p̄paratū ponit̉ cumexultatōe nō modica In eccīa petri⁊pauli apl̓oꝝ an̄ ſūmū altae̓ Crebreſcētibꝰ āt miracul̓ ad ſepulchꝝ gl̓oſe virgis tā celebre nomē eius ī totaciuitate Colonienſi effici? ut nomenprimi tituli perderet. Et hucuſqꝫ ad
V iiij.