(CCXLIX.Lullus ep̄s.
tranſiſſent. qͥ triūphato hoſte antiqͦtrāquilla iā pace ac dei fruerēt̉ cōtubermo hos imitādos fore. ad hoꝝ cōſortia aīo ſuſpirādū. ꝯuerſatōe curvendū. ſūmis viribꝰ enitēdū eſſe huiuſmōi verbis cōtidie et ſe ne circa ꝓpoſitū langueſce̓t incitabat. ⁊ fratribꝫ ſuis n̄ modicū d̓ini amoris fomitē mīſtrabat B ¶ Eodē tꝑe ī galliamogūciacenſē archiep̄atū admīſtrͣbat vir ꝓbitate ꝑ oīa fidei ⁊ magnaruꝫ in xpo virtutū Bonifatiꝰ. qui exhiſdē hibernie ꝑtibus ꝓpter deū ꝑegre ꝓfectꝰ fuerat. ⁊ p̄dictū virū ꝯſanguinitatis linea ꝓxime attingebatHic regimē pōtificale ingreſſus repperit ꝑ totā pene gallia in alijs quidem locis plurimas pͥſtine gētilitatis fecēs veſediſſe. in alijs ꝟo fidei calore ſuꝑabundāte iniqͥtate ad purū refrīguiſſe. In īmenſuꝫ ergo cerniēs meſſem ecreuiſſe dn̄icam. tēꝑaꝟo illa magnā pati operarioꝝ penuriā. vemiſit in hybernā. ⁊ multos qͦrum ſpectatā habebat fidē. ⁊ exuberans tā facundie ꝙͣ ſcientie ſpūalisNumē. exinde in opꝰ euangelij euocauit ¶ Btō igit̉ Lullo adhuc in moͣſterio cōſtituto nobilis q̄daꝫ flāmaexarſit in pectore. ut viro dei bonifatio tām ncc̄aria occupatōne ꝑfunctoopem ferret. Nec ſe caſtris dei ſb̓traheret. Or̄em igit̉ moͣſterij adijt. eiqꝫqͥd aīo agitaret aꝑuit. A quo multis modis tēptatus cuꝫ nulla arte aſma reuocari poſſet. valefaciēs fratribꝫ iter aggreſſus eſt cūctis eū flēdo ꝓſeq̄ntibꝰ. ⁊ tā audaci cepto felice exitū imp̄cātibꝰ ¶ Profectꝰ itaqꝫfeſtinant̉: pꝰ multos labores tandeꝫintrauit germaniā. Et cū ſe btō Donifatio pn̄taſſet. gratiſſimū eius habuit aduentū ¶ Multis aūt diebuseuolutis. cū vir dei Bonifatiꝰ iam ſupremā etatē ageret. incidit ei in aīmut ſecūdario in friſiam iret. ⁊ gētilisppl̓i barbariē gladio ſpūſ qd̓ eſt verbū dei debellaret. Edoctꝰ quippe a ſpirituſcō erat ꝙ rebꝰ hūanis eximēdꝰ
ꝑ martiriū eſſꝫ. qd̓ ſolū ꝑfectōis eiꝰcumulo aberat. ⁊ qd̓ ab ineundē etate votis oībꝰ ſuſpirauerat. Btūm g̓Lullū manū apphenſū in mediū deduxit. ⁊ veſpicies ad multitudineꝫ q̄circūſtabat: en inqͥt habetꝭ virū meaſmīa dignū. cui ſtudioꝝ meoꝝ ꝓ xpōcertaminū hereditatē delegae̓ poſſimHic mͥ affinitate carnis iuctus. ſedvinculo ſpūs multo eſt cōiūctior. ꝓeo ꝙ mecū ꝯuerſatꝰ multo tēꝑe: certū ⁊ euidens mihi dederit ſpectaculūſcītatis ſue: ⁊ optīe ẜm euāgelicā inſtitutōem ꝯu̓ſatōis. Vnde ego hautdubiꝰ de veſtro aſſenſu iniugo ei pōtificatū inogunciacenſē. quē hactenꝰ ꝑ meip̄m admīſtrabā Ipſe ī hijsq̄ dei ſūt fungat̉ vobis vicē pr̄is. ipſeme receſſuꝝ corꝑe ſpū aūt vobiſcumſꝑ manſuꝝ tam dignitate veferat ꝙͣmorū ſil̓itudine. ut carne mortuꝰ ineꝰ quodāmō viuā virtutibꝫ ¶ Ingesilico clamor attollit̉. tota in ſententiam eiꝰ turba cōſpirat. Vna om̄iuꝫefficit̉ vox. digno patri digniſſimuꝫobueniſſe ſucceſſorē. Itaqꝫ cūctis incōe ſuffragiuꝫ ferētibꝫ. ſcūs Lullꝰ inpōtificatū ꝓtrahit̉ acerrime repugnās. ⁊ oneri tāto ſe imparē cū lacrimarū effuſionē ꝓteſtās. Sed bt̄ī Bonifacij autoritate opp̄ſſus: cōmuniſine diu̓ obluctari nō potuit. Quemveteranꝰ miles multorūqꝫ ſtipēdiorū rudē xp̄i tirone de ſingulis ad vnguem conſtruxit. ⁊ ſicut inſtitueratad friſiam cōtendit. aſſumptis ſecuꝫqͦs ad tale iter ydoneos arbitrabaAt beatus Lullꝰ videns totas veruꝫhabenas ſuo turi ceſſiſſe. neqͣꝙͣ more humano efferri cepit ꝑ inſolentiāſed reputās ſecū ꝙͣ arduo ac difficiliriegocio manū inicciſſet: boto aī cōnatū oꝑi eccīaſtico ſe accinxit. Om̄sintra ſuā dyoceſim ſitas eccleſias acmoͣſteria viſitans. qͣliter in ſingulislocis d̓inaꝝ verū ſtūdiū vigeret attēdit. ne qͥd in gregē dnicum inimiciſeuiētis aſtucia ſe inſcio preſumeretobſeruauit. Quos eqͥtatis tramiteꝫ