Lullus ep̄us ⁊ confeſſor.CCCXLviij.
in lyndiconio. et qu̓tꝰ ab auguſtinocantuariēſis eccleſie cōſecratꝰ eſt antiſtes Cui etiā honorius papa miſitpallium ⁊ litea̓s. in quibus decernithocipſum quod epiſtola ad eduinuꝫrege decreuerat .ſ. ut cuꝫ dorsernēſisvl̓ eboraiceẜ antiſtes de hac vita tnͣfierit. is qui ſuꝑeſt cōſors eiuſdemgradus habeat ptātem alteꝝ ordinādi in loco eius qͥ trāfierat ſacerdotem. ne ſit neceſſe ad romana vſqꝫ cuitatē ꝑ taꝫ ꝓlixa terraꝝ ⁊ marꝭſpaciā ꝓ ordinādo archiepō ſemꝑ fatigari. F ¶ Eduino auteꝫ rege in belloocciſor maximia facta eſt ſtrages ineccīa vl̓ gēte northanymbroꝝ. Turbatis igit̉ vebꝫ. paulinꝰ aſſumpta vegina edilberga ſecū quā pridē adduxerat nauigio canciaꝫ redijt: atqꝫ abhonorio archiepō ⁊ rege edbaldo ml̓tū honorifioe eſt ſuſceptꝰ. Attulit qͦꝫſecū vaſa p̄cioſa eduini regis pplurain qͥbꝰ ⁊ crucē magnā auvrā ⁊ caliceaureū ꝯſecratū ad miniſteriū altarꝭque hactenꝰ in eccīa ꝯſeruata monſtrant̉ ¶ Qūo in tꝑe rofenſis eccīapaſtoreꝫ minime hēbat. eo ꝙ romanꝰ p̄ſul illiꝰ ad honoriū papā a iuſto archiepō legatariꝰ miſſus abſortus fuerat ytalici marꝭ fluctibꝫ. ac ꝑhoc curā illiꝰ prefatꝰ paulinꝰ inuitatōe honorij ātiſtitis atqꝫ edbaldi regis ſuſcepit. ac tenuit vſqꝫ dū ⁊ ipſeſuo tꝑe ad celeſtia regna cū glorioſifructu laboris aſcēdit. In qͣ eccīa mōriēs: palliū qͦꝫ qd̓ a roͣno papa acceꝑat peliqͥt. Reliq̄rat aūt ī eccīa ſuaeboraici iacōbū dyaconē. virū vtiqꝫeccleſiaſticū ⁊ ſāctū: qͥ multo exhinctēꝑe manēs in eccīa: magnas antiqͦhoſti predas docendo ⁊ baptizādo eripuit Cuiꝰ noīe vicus in qͦ maxime ſolebat habitae̓: iuxͣ cataracta vſqꝫ hodie cognominat̉. Qui qm̄ cantādiin eccleſia erat arte pitiſſimus. recūparata poſtmodū pace in ꝓuincia ⁊creſcente numero fideliū: etiā magiſter eccīaſtice cantatōis iuxta moreromanorū ſiue cantuariorū multis
exiſtere cepit Qui tandē ⁊ ipſe ſenexet plenꝰ dieꝝ: iuxta ſcripturas patꝝviam ſecutꝰ eſt. Et ipſe quoqꝫ honoriꝰ archiepiſcopꝰ: poſtꝙͣ meatus ſuicurſus īpleuit: ex hac vitā feliciterad xp̄m inigrauit. anno ab incarnatōne dn̄i ſexcēteſimoqͥnqͣgeſimot̓ciopridie kalendarū octobrium.¶ De ſancto Lullo archiepō maguntijenſi ⁊ confeſſoreAnctꝰ Lullus apud anglosſaxōnes haut obſcuro ut fertur loco editus eſt gn̓e nobil̓fide tamen longe futurus nobiliorOꝑante ſiquidē in eo ſpūſſancti grācū lacte carnis lac fugebat dine caritatis. iāqꝫ in tenero lactētis infantie trūco. pulcherrimos quoſdā bone indolis flores p̄ferebat Nequaꝙͣenim ꝓ ꝯſuetudine hꝰ etatis nugisaūt laſciuie animū adduxit. ſꝫ ſtatiꝫbenero ut aiūt vngue totū ſe feſtiueſpei tyro militie xp̄i deuouit Deniqꝫcū ſeptimū etatis aniū attigiſſꝫ. inmonaſteriū ſe cōtulit: ibiqꝫ multosannos cūctis ornatꝰ v̓tutibꝫ exegitErat em̄ affluēs ſcāꝝ ſcpͥturaꝝ ſcīaqͣ nequaꝙͣ abutebat̉ in ſuꝑbiaꝫ: ſedverba vertēs in oꝑa. ſcīam q̄ inflatcaritate que edificat temꝑabat. ⁊ qͦliteris inſtructior: eo in bonis oꝑibꝫerat freq̄ntior. Corpꝰ ſuū cōtidianispene ieiunijs in ſeruitutē redigebatatqꝫ ut natua̓lē carnis feruorē veſtrīgeret: nihilpēſi hbat quibꝰ erūpnis exteriore hoīeꝫ afficeret. Sermoeiꝰ ſapīe ſale ꝯditꝰ ea̓t. ſemꝑqꝫ in dicēdo mirā māſuetudinē atqꝫ hūilitatē redolebat Loq̄ns em̄ ex abūdātiacordis ſui: vas ſpūſſcī alid̓ n̄ pobea̓teructae̓. quā qͦ plenū ea̓t mel caritatis. ⁊ oleū leticie ſpūal̓ Sola hec eī eēſolebat int̓ frēs ẜmonis materia ꝙͣincerta ⁊ breuis eii ſit vitā mortaliūꝙͣcito emerceſcāt flores ſecularꝭ gl̓eFelicē fore ac omni laude p̄dicandāantiquoꝝ patrū memoria. qui vitecarnalis ſpurcicias īmaculato calle
X. ij.