CCCXXViij.Luthardꝰ cōfeſſor.
corpus tuū Et ex multꝭ miraculis q̄ibi fierent ad p̄cipienda beneficiā ſanitatis: gētes venie̓ q̄ te nō nouerātVndiqꝫ propra̓bunt. ⁊ tuū tumulūcū reuierētia adorabūt Que oīa p ordine ita euenerūt ¶ P ſex antē menſes an̄ eius obitū: oī nocte an̄ matutinalē hora eius corporalibꝫ auribꝰcantū angelicū ſuauiſſimū faciebatdn̄s audire: ⁊ adeo delectari: ꝙ dicebat. Cupio diſſolui ⁊ eſſe cū xpō Exhoc aūt vite ſue terminū cognoſcēsadeſſe: ſuū obitū p̄nūciauit eſſe venturū. Et qꝛ bonaꝝ mētiū ē ibi culpātinie̓: vbi culpa nō eſt. morti appropinquas vocat frēs dicēs. Quauismihi nichil ꝯſcius ſim: tn̄ in hoc meiuſtificatū eſſe n̄ cognoſcor iō ſi quēleſi: ſi que iniuriatus fui in aliqͦ vosipſi iudicate ⁊ p̄cite delictꝭ meis: vtet debita vr̄a vob̓ dimittant̉ Tibi ātpͥor obnixe dep̄cor: vt mox oīm delictoꝝ meoꝝ abſolutionē facias: ſacraniētaqꝫ eccīe mͥ ꝯferas: p̄ſertī mͥ corpuſ dnicū cōicando p̄beas. vt tantoviatico mecū ſūptoin via de hͦ mundo ad patriā nō deficiā. ⁊ ſi meis exigentibꝫ malis: belial iimicus meꝰmihi occurrerit: ꝯfidēter dice̓ poſſimDn̄s mͥ adiutor. ⁊ ego deſpiciā inimicos ieos Circūſtantibꝫ hincindeftatribꝫ: cū ingeti lacrimaꝝ effuſiōecorpꝰ ſumit dn̄icū: dicēs. Benedictꝰqͥ veīt in noīe dn̄i Deīde reuerēter adoratō: dmn̄ice crudꝭ̓ ligno:ayt ſeruitoriſuo? Vidē. ne meis auribꝫ amodo deſinas intonave Diſrupiſti dn̄e vincūla meā: ⁊ ſacrificabo tibi hoſtiā laud̓Vt ſi cr̄ne hac fragili debilitata aliquid ꝓprio ore dicere nō poſſū: memoria ſaltē dice̓ valeā deo meo. Fratribꝰ autē recedētibꝫ: vox gaudij audiebat̉ ⁊ riſus De h̓ fratribꝫ eū ſciſcitantibꝫ qͥd hͦ eſſet: dixit. Deꝰ ē ⁊ dn̄siheſus xp̄s: qͥ ſue mr̄i nrōqꝫ patri auguſtino inheres dicit mͥ Euge ſeruebone ⁊ fidel̓: intra in gaudiū dn̄i tuiDicēſqꝫ ī manꝰ tuas dn̄e ꝯmēdo ſpm̄meū: feliciter ad dn̄m iigͣuit Anno
dn̄i. Acccvj. quarto ydꝰ ſeptēbrisCanoniſatꝰ ē ab ecc̄a. āno Accccxv.⁊ multis claruit miraculis.¶ De ſcō Luthardo cōmite ac ꝯfeſſore.Vthardꝰ comes inclitꝰ regaliſtirpe editus: qnͣto carnis ꝓIſapia ⁊ ſeculi potentia apudpotētes iicuit: tāto ardēter ſtuduit.ante dei p̄ſentiā hr̄e: ꝯſcientiā mundam atqꝫ puriſſimā Diuina dāte grāin pua p̄uericiā: tanta plenꝰ peritiarefulſit ⁊ prudētia vt iā ipẜ parētibꝫ⁊ cū illis vorſantibꝫ: quedā viuuendiformula videretur ⁊ normula. Namſuis genitoribus. de ſe multū letantibus. tantā obedientiā exhibebat⁊ gratiā: ut qui eū agnoſcerēt huicamimirando dicerēt. O felix patrismeritū: qui talem habꝫ filiū: a quovore cōſiliū iam ſperat ⁊ auxiliū. OEuerarde dilectiſſime: ⁊ ꝑ cūcta digniſſime. tā veneranda ſobole atqꝫ tādulci pignere: ſemꝑ xpō vea̓citer ſeruiſti non fallaciter Oherte leta viſcera que genuerūt talia. tāꝙͣ ſanctapignora Beata quoqꝫ vbera q̄ pueriſte ſuxerat. qui in etate tenera tātavefulget grā. ⁊ morū excellentia. Oberengece tholetane p̄ſul digniſſime de tali fratre gaude pleniſſimeQuis p̄ier iſte fuerit ſi ad etatē p̄uenerit. Hic antiquoꝝ militū atqꝫpͥſcoꝝ cōmitū. ius vere ſeruauerit etforſan venouauerit En ab ipẜ cunabulis: puer clarus ⁊ nobilis: cūctisvalde amabilis ⁊ ꝑ cūcta ꝓbabilisvigore abſtinentie ⁊ flore pudicitieforma obedientie exēplo patientie:cepᵗ placere dn̄o. regi regū altiſſimoA quo iam curſus brauiū: viteqꝫ tenet prentiū. Poſt annos pudicicieluthardus adoleſcentie: artus decentos induit: qua in etate ſtuduit: ſb̓habitu militie: ſic xpō ſuo viuerevt ꝙͣuis eſſet laycus. tamē ꝑfectusmonachus. ſub ſignis militaribusdiceret̉ ab omnibꝫ. Nam iuxta verbum dn̄i: q̄ ſua erant ceſari reddebat̉.