CCCEXV ij.Nycolaꝰ cōfeſſor.

ſaluabor ineuſ?cuius ſanguine es vedēptus. Ego autē qꝛ ad cōuentualēmiſſam celebrandā ſū deputatꝰ miſſam pro mortuīs celebrare nō poſſūEt ille Veni reuerēde pater. ī reſpicevtrū deceat te petitioni tāto miſerriēmultitudinis que me miſit: et memiſerā tam immiſericorditer ꝓpulſare Duxᵗ igỉ eū ad alterā ꝑtē he̓mi⁊ illā parua plamciē iuxta pyſanuꝫoſtendit ei: vbi ea̓t diuerſoꝝ ſtatuūmultitudo. Miſerere pat̓ inqͥt turbetam miſere: vtile ſibi tuū auxiliumexpectātis. Euigilās aūt vir ſanctꝰcū maximia lacrimaꝝ effuſione ceppro omnibꝫ exorare. Mane v̓o factoante priorē ꝓſtratus ſupplicauit. vtipſū pro mortuīs illa ebdonada permitteret celebrare. Qd̓ cū factū eſſꝫtranſacta ebdomādā p̄dictꝰ frat̓ eidēapparuit: ⁊ de ſua liberatione ac ml̓torū alioꝝ grās egit ¶ Cū autē fratrem ſuū germanū ab iniquis in caſtro ſb̓ito occiſū audiſſet: heu inquigns cū lacrimīs: qꝛ miſer dapnatuseſt. Abſtinentie igit̉ ſe gͣuiori ſubdidit: orans cū lacrimiſ die ac nocteO qͥndecī dies: vt dn̄s ei dignareturoſtende̓: ſi ſalua vel dāpnata eſſꝫ aīafratris ſui. Cū ꝟo in ecc̄ia eſſꝫ audiuitvocē frīs ſui clamatꝭ ⁊ dicētꝭ Fr mi fr̄mi. Grās ago deo: qͥ tuas p̄ces ⁊la crimioſas orōes oculo ſue pietatꝭattendēs: me cū dāpnatꝰ eſſē liberauit: Cōfortae̓ aūt ⁊ vobuſtꝰ eſto. inoperibꝫ pͥme que cepiſti: Sic em̄ deograta ſūt oꝑa tua: ⁊ qͥdqͥd ab eo petieris impetrab̓; ⁊ vir glorioſis eris¶ Fuitqꝫ viro dei ꝯſobrinꝰ qͥ fuit pͥorin moͣſterio ꝓpe ciuitatē firmana. qͥcōſpiciēs eius pauꝑtatē: pͥmami atqꝫegeſtatē eidē cōpatiens ayt. Vt qͥdtantā pateriſ miſeriā? Tui ordinisꝯditio paupima eſt: nec veligionisp̄cepta aſpera poterꝭ adīplere. Tueigitur cōſule iuuētuti? ⁊ in huiꝰ monaſterij bonitate pōtes mecū gaude̓Ac vir ſcus iaculū tēptationis cognoſcens: in eccleſia dicti monaſterij

orationē deuotiſſimā pro ſcuto defenſionis ipē accepᵗ Moxqꝫ viginti iuuenes in duobꝰ quodāmodo chorisinduti veſtibus albis: faciebuſqꝫ rutilantibꝫ: eidē ꝑiter aſtiterūt: vnanimiter trina voce clamātes Tholentimi tholentim tholentini erit finistuus In vocatione aūt quavocatuses maneas: in ea nāqꝫ erit ſalus tuaQuapropt̓ blandicias ꝯſobrini fuinō aduertit: ſed tholentinū iuxta diuinū oraculū cōcitus ꝓperauit. Statimqꝫ in virū alterū mirabiliter eſtmutatus. Ibi nāqꝫ qͣſi triginta annis exiſtens. nūꝙͣ carneſoua piſcēsaūt aliqͣ pinguia vel lacticima compertus eſt comediſſe? Vnde cū ſemelinfirmatus fuiſſet: fratres medicosaduocant: qui ꝯſulūt vt carnes cōmedat. Ipſe ꝟo ſpem ſuā in dominūiheſū ponēs: medicos licētiaūᵗ eoſdēPrior autē general̓ videns ꝑiculūmiminere: p̄cepit ei vt carnes comedat: ſicut ꝑ medicos nouerat eſſe cōſultū. Inter igit̉ gule ⁊ inobediētievicia: quaſi inter duo pericula cōſtitutus: p̄lia diuerſaꝝ cogitationū virſanctꝰ p̄ſentit in mente. Delibea̓t tn̄⁊ ꝑua accepta ꝑticula: ſemel tm̄ guſtauit de carnibꝫ dicens. Ecce obediui. me auteꝫ de gule moleſtare vicioampliꝰ nolite. ꝯꝫ quia melioris medici adheſit cōſilio: celeſtis medicustantā in ſeruo ſuo agnoſcēs cōſtantiam: ipſū de illa infirmitate celerit̓ſanauit ¶ Igit̉ p̄ter iam dicta: niſigrauiori iorbo penitus laboraret.ſecūdā quarta ⁊ ſexta feria ⁊ in honorē virginis glorioſe ſabbator ſemel in die pane ⁊ aqua reficiebat̉.Immittebat autē inimicꝰ eꝰ memoriā: quō frēs ꝓpter rigorē abſtinētiofrequentes paterent̉ infirmitates.Vnde ſemel cepit intra ſe turbari etdicere. Forte nō eſt deo accepta meipeccaborꝭ̓ abſtinētiā: ex quo tantaꝝtēptationū in me dyabolo conceſſitdominiū. Et ecce dominꝰ in ſomniseidē apparuit dicēs. Nycolae depone