Magnꝰ cōfeſſor.CCCRV.

viri ſatiſfactione. in eius cōmitatulaxati ſūt. Nec multo pꝰ Gandaloꝝrex occubuit ⁊ flagellū qd̓ ad ſuā ꝑniciē diſpēſāte dō ꝑ diſcipliāꝫ filioꝝaccepit amiſit Sicqꝫ factū ē vt famūlus dei dice̓t vera. Et qͥ ſe in ſeruitiūſolꝰ tradiderat cū multꝭ ad libertatōvediret Illū ſcꝫ imitatꝰ qͥ formā ẜuiaſſūpſit ne nos eſſemꝰ ſerui pctī. Dehuiꝰ etiā morte apd̓ eꝰ eccleſiā ſcpͥtūeſt Quia cū dolore eſſet laterꝭ tactꝰad extremā p̄dūctꝰ ē. Dūqꝫ eiꝰ gn̓isdomꝰ ī ſua ſoliditaˢ ꝑſiſtēt: cubiculūqͦ iacebat eger factō t̓remotu extreinuitOēs qͥ illuc aderāt ninio t̓roreꝯcuſſi ſūt ſicqꝫ aīa ſcā cr̄ne ſoluta ē.¶ De ſancto Magno cōfeſſorē.Ęatus itaqꝫ magnꝰ qͥ ⁊ magnobaldꝰ ſancti galli quondāHdyaconꝰ morans in cenobioſuo qd̓ s̓ parauea̓t ad fauces ꝑ. xxvānos magnas v̓tutes oꝑatus eſt.Cecos em̄ dn̄s eius orōne illuīauit.Surdis p̄bens auditū. demonia eijciens. claudicātibꝫ greſſū tribuensSicqꝫ ppl̓m docuit ⁊ cōuertit ad fidēxp̄i. Inſuꝑ etiā ꝑ eius orōnē on̄ditdn̄s fieri venas ꝑ mōteſ circūpoſitosDꝰ acceptā voro a dn̄o benedictionēſacerdotalē qͣdā die aſcendēs ī montēexcelſū valde qͥ ſinlinch vocat̉ inueītplurimos vrſos ibi ꝯmorātes in ferocitate magna. Sꝫ facta orōne ceprūt an̄ eū mites ꝓcede̓ veluti bouēsante bubū Vir gͦ ſcūs ꝓſtrauit ſe inorōnē ⁊ p̄ces deuotas dn̄o effudʳ. vtppl̓o ī iſto pelago inorāti aliqd̓ amminiculū p̄beret ad victualiā acquivenda Interea vnꝰ vrſus ꝓpius accedens cepit cū pede abietē quanda eimōſtrare qͣſi ſigͥficae̓t ꝙ ſub ipſa arbore aliqd̓ vtile late̓t Hoc vt hō dei videret dixᵗ ad ferā Precipīo tibi ī noīedni vt ad ipſā abietē eas. ⁊ qꝛ ſecurīaut foſſoriū nō hēmꝰ: tu in noīe dn̄ipedibꝫ ac dētibꝫ radices eiꝰ euelle rūpēdo: qͣtonꝰ ſua nob̓ dn̄s denirēt volūtatē in adiutoriū ppl̓i iſtiꝰ terre. Adeiꝰ gͦ p̄ceptū belua ꝯu̓ſa cepᵗ radices

arborꝭ rūpere dentibꝫ ⁊ fringe̓ donecipſa arbor cū radice fūditꝰ eu̓ſa corruit. Hinc vrſo mōſtrāte. inuēte ſūtdiu̓ſe vene ferri Vir gͦ ſcūs grās egitdn̄o. Danē integꝝ de petra accipiēsfamulāti porrexit ⁊ ayt. In noīe dn̄inr̄i ih̓u xp̄i panē iſtu māduca. ⁊ hominē que tibi mrāuero abſqꝫ vlla leſione vſqꝫ ad hūc locū ſtude ꝑduce̓ab alijs ferl̓ defendēdo Et hͦ facto circūpoſitos mōtes cū alijs habeto cōmuneſ ita vt nullū hoīeꝫ h̓ ledatꝭ necpecora eoꝝ Hijs dcīs reu̓ſus ē btūsmagnꝰ ad cellā ſuā ⁊ ſecutꝰ ē eū vrſꝰſic̄ canis māſuetꝰ Appropinquās gͦcelle: vouit hoīeꝫ ſuū noīe lintonē ⁊p̄cepᵗ eū venie̓⁊ afferre ſecurī a foſſoriū. ⁊ ꝯmēdās eū vrſo dixᵗ. hoīeꝫ iſtūſanū ⁊ incolumē ꝑduc̄ ad locū quēdn̄s on̄t nob̓ Et caue ne aliquā leſionē ab alijs ferl̓ patiat̉ Fea̓ itaqꝫ cōuerſa obediēs iuſſioni eꝰ cepᵗ ꝑge̓ an̄hoīeꝫ ⁊ ſemitā nrāve Sicqꝫ duxᵗ incōlumē ad locū vbi arbor corruea̓t nullā aliā ferā ꝑmittēs appropinqͣre ēdonͨ effodiēs ſarcina ſua ꝯpleuit Etꝑ eandē ſemitā vſqꝫ ad cellā viri deieū ꝑduxᵗ Cūqꝫ ꝑtrāſiſſē. xxv. āni⁊deꝰ illū locū ꝑ merita ſcī magni ſb̓limaſſꝫ: Sicb̓to epō auguſtēſidefūctotorzo ꝑ electionē bt̄ī magni ad pōtificatꝰ honorē a pipino rege deductꝰ eſtFinitl̓ at. xxv. ānis btūs pr̄ egͦtarecepᵗ atqꝫ febriū infirmitate lāgueſce̓Miſit itaqꝫ ad theodoꝝ ſodalē ſuū qͥtūc tꝑis apd̓ cāpidonia morabat̉. ⁊accerſiuit citiꝰ eū vt venie̓t ⁊ refoue̓tamicū ſuū fideliſſimū Hº audiēs theodorꝰ cōmotione maxīa de inualitudine tāti viri meſto aīo celerit̓ ꝓu̓ectus ē. ſumēs ea ſecū q̄ in īfirmitatibꝰniouea̓t ꝯuenire. Veniēs gͦ ad p̄fatācellā: inueīt beatū virū maxima infirmitate detentū Et miſit celerit̉ adtozzoneꝫ intimas ei vt citius veniretprius ꝙͣ ille de hoc ſeculo inigraret.Audiēs hͦ ep̄s velocit̉ ꝓfectꝰ e. a ꝑuenit ad virū dei. Cūqꝫ illū in infirmitade laborantem videret cepit clamare