Paulinꝰ nolanēẜ ep̄s.CCCXXiiij.
teſtimonio ⁊ merito Hic ſemetipſūꝑ captiuo filio pauperꝭ vidue in ſeruitutē barbari adduxᵗ ſꝫ d̓initꝰ ꝓditus qͥs eēt. multos captīos libertatireſtituit. Vn̄ dū ſeuiētiū b andaloꝝtꝑe fuiſſꝫ ytalia in cāpanie ꝑtibꝫ depopulata: multiqꝫ eſſēt de hac terrain pegiōe affricana tnͣſducti: vir dn̄ipaulinꝰ cūcta q̄ de ep̄atū hr̄e potuitcaptiuis indigētibꝫ largitꝰ eſt Cūqꝫiam nichil omno ſuꝑeſſet qd̓ petētibus dae̓ poſſet: quēdā viduā adu̓eītq̄ a regꝭ Vandaloꝝ genero filiū ſuūcaptiuū ductū ꝑhibuit. ⁊ a viro deip̄cium poſtulauit. Cui ille veſpond̉Aulier qͥd poſſū dare nō habro. ſedmemetipſū tolle. ⁊ me ſeruū iurꝭtueeſſe ꝓfitere tqꝫ vt filiū tuū recip̄iasme vice illiꝰ in ẜuitiū trade. Qd̓ illaex ore tāti viri audiēs irriſionē potiꝰcredidit ꝙͣ cōpaſſionē At ille vt eratvir eloquētiſſimꝰ in interioribꝫ ⁊ exterioribꝫ ſtudijs eruditus: dubitātifemine citiꝰ ꝑſuaſit vt audita crede̓t⁊ ꝓ redēptōe filij ſui in ſeruitiū ep̄mtrade̓ nō dubitaret Prexerūt igiturvterqꝫ ad affricā. Procedēte āt regꝭgenero viduā rogatua̓ ſe obtulit. acpͥus petijt vt filiū ſuū donae̓ debuiſſꝫꝘ cū vbi barbarꝰ typo ſuꝑbie tragidus etiā audire deſpiceret. Viduaſubiūxit dicēs. Ecce hūc hoīem ꝓ eovicariū p̄beo. ſolūmō pietatē in meexhibe. michiqꝫ filium vnicū veddeCūqꝫ ille venuſti vultꝰ hoīeꝫ ꝯſpexiſſquā artē noſce̓t inqͥſiuit Cui dn̄s virpaulinꝰ rn̄t dicēs. Aliquā artē qͥdēneſcio ſꝫ ortū colere bn̄ ſcio Quē virgetilis libēter accepit ⁊ ꝓ eo viduefiliū ſuū reddidit. Qūo accepto vidua de affrica regione diſceſſit Paulinus ꝟo excolendi orti ſuſcepit curāCūqꝫ iſdē regl̓gener crebro ingrede̓tur ortū ſuūꝫ ⁊ ortulanū dū reqͥreretſapientē valde hoīem vide̓t: amicoscepit ⁊ familiares deſere̓ ⁊ ſepius cūſolo ortulano colloqͥ. atqꝫ eiꝰ ſermonibꝰ delectai̓ Cui paulinꝰ cotidie admenſā olera virēteſqꝫ herbas deferre
cōſueuerat Et accepto pane ad curāorti remeare Cūqꝫ hec diutiꝰ agerēt̉qͣdā die ſuo dn̄o ſecū ſecretiꝰ loq̄ndiayt. Vide quid agas ⁊ Voandalorūregnū quō diſponi debeat ꝓuide. qꝛrex citius ⁊ ſub oī celeritate mortuꝰeſt Qd̓ ille audiēs qͥ ab eodē rege p̄ceteris diligebat̉ ei minime tacuitSꝫ qͥd a ſuo ortulano: ſapiēte .ſ. viroaudiuiſſet indicauit. Qd̓ dū vex audiſſet ilico rn̄t. Ego velim hunc de qͦloquerꝭ hominē videre Cui gener eiꝰſcꝫ venerabilis paulim tꝑalis dn̄srn̄dit dicēs. Virentes herbas īnihiad prādiū deferre ꝯfueuit Has itaqꝫhuc ad menſam meam deferri faciāvt quis ſit qui hoc mihi locutus eſtagnoſcas. Factūqꝫ ē cū vex ad prandendum diſcubuit: Paulinꝰ ex ſuooꝑe oīera queqꝫ ⁊ virētia delaturusvenit Cūqꝫ hūc rex ſubito ꝯſpexiſſetinfremuit Atqꝫ accerſito eiꝰ dn̄o ſibiꝑ filiā ꝓpinquo ei ſecretū qd̓ pͥus abſconderat indicauit dicens Verū eſtquod audiſti. Nā nocte hac in ſoninō ſedētes in tribunialibꝫ contra meiudices vidi inter qͦs ſimul iſte ſedēbat ⁊ flagellū qd̓ aliquādo acceperāeoꝝ mihi iudicio tollebat̉ Sed ꝑ̄contare quis nā ſit? Hūc ego tanti meriti virū popularē vt cōſpicỉ eſſe nōſuſpicor Tūc regis gener ſecreto paulinū tulit. ⁊ qͥs nā eſſet inqͥſiuit Cuivir dn̄i rn̄dit Seruꝰ tuus ſū quē profilio vidue vicariū ſuſcepiſti Cumqꝫinſtāter ille reqͥreret: vt nūc qͥs eſſꝫſi quis in ſua terra fuiſſet indicaret.Atqꝫ hoc ab eo frequenti inqͥſitioneexigerẻ: vir dni ꝯſtrictꝰ magnis cōiurationibꝫ: iā nō valēs negae̓ quiseſſet: ep̄m ſe fuiſſe teſtatꝰ eſt Quodpoſſeſſor eius audiēs valde ꝑtimuit⁊ humilit̓ obtulit dicēs Pete quidAis. vt ad terrā tuā cū magno munere veu̓taris. Cui paulinꝰ ayt Vnūeſt qd̓ mihi impēdere bn̄ficiū potesvt oēs ciuitatꝭ mee captiuos rolaxesQui cūctiꝓtinꝰ in affricana regionereqͥſiti cū onuſtis frumēto manibꝫ ꝓ
§. ij.