Druckschrift 
Legenda aurea
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Aydanus ep̄s.CCCXXij.

fidei miniſtraret: miſſus fuerit alius pͥmo auſteriorꝭ animi vir Quialiꝙͣdiu genti angloꝝ p̄dicans nichil proficeret libenter a populoaudiretur: redierit patriam. atqꝫ inconſpectu ſenioꝝ qꝛ nichil ꝓdeſſe docendo genti ad qua miſſus erat potuiſſet narrauerit: eo eſſent hoīesindomabiles: ac dure mētis ac barbare. at illi vt ꝑhibēt tractatū mag in ꝯcilio qͥd eſſꝫ agendū hr̄e ceperūt: deſiderātes quidē gēti quā petebant̉ ſaluti: ſꝫ recepto quē miſerant p̄dicatōe̓ dolētes Tc̄ ait aydanus. ipē ꝯcilio intererat ad eumde agebat̉ ſac̓dotē Videt̉ fraterqꝛ durior iuſto indoctis auditoribꝰfuiſti: eis iuxͣ apoſtolicā diſcipli pͥmo lac doctrine mollioris porrexiſti: donec paulatī enutriti v̓bo deiad capiēda ꝑfectiora ad faciēda ſb̓limiora dei p̄cepta ſufficerent. Quoaudito: oīm cōcedebāt ad ipſū ora oculi ꝯu̓ſi diligēter qͥd dicet diſcutiebant: ipſū dignū ep̄atu: ipſumad erudiēdos incredulos et indoctosmitti debe̓ decernūt. grā diſcretionis virtutū mr̄ eſt an̄ oīa ꝓbaturimbutꝰ Sicqꝫ illū ordinātes ad p̄dicandū miſert. Qui vbi tp̄s acceꝑitſicut pͥus moderamine diſcretōnis:ita poſtmodū ceterꝭ v̓tutibꝫ ornatꝰapparuit Huiꝰ igỉ antiſtitis doctrīarex OMaldꝰ ſua gēte inſtitutus ſolū incognita genitoribꝫ ſuisregna celoꝝ ſperae̓ didicit: ſꝫ r̓gnaterraꝝ pluſꝙͣ vlli maiorū ab eodemvno deo fecit celū terrā cōſecutꝰ ēdeniqꝫ fert̉ qꝛ tꝑe qͦdā cuꝫ die ſcōpaſche p̄fato epō ſco ad prandiūꝯſediſſet: poſituſqꝫ eſſꝫ in mēſa coraeo diſcus argēteus regalibꝫ epul̓ vefertus: iamqꝫ eſſēt manꝰ ad pa benedicēdū miſſuri: intrͣſſe ſb̓itominiſtꝝ ipſiꝰ cui ſuſcipiēdoꝝ inopūerat cua̓ delegata. indicaſſe vegi qꝛmultitudo paupeꝝ vndecūqꝫ adueniens maxīa plateas ſede̓t poſtuſans aliqͥd elemoſine a r̓ge mox

non tm̄ dapes ſibimet appoſitas deferri paupribꝫ: ſꝫ diſcū ꝯfringi atqꝫeiſdē minutatī diuidi p̄cepit. Qūoviſo pōtifex afſidebat: delectatustali fcō pietatꝭ: app̄hendᵗ dexterā eiꝰ ayt. Nūꝙͣ hec manꝰ inuetereſcatQd̓ ita iuxͣ votū bn̄dictionis ꝑuenit. nit̓fecto illo in pugͣ manu̓s brachio a cetero eſſēt corpoe̓veſecte: ꝯtigᵗ vt hactenꝰ īcorruptedurēt Donauea̓t equū optimū antiſtiti aydano rex Oſbinꝰ frat̓: ſucceſſor in regͦ oſſaldi. in ille ꝙͣuisabulare ſolitꝰ: vel aminū fluēta trāſive: vel ſi alia q̄libꝫ neceſſitaſ inſiſtevet: viā ꝑgere poſſꝫ. Cui ꝑuo int̓iecto tꝑe: ꝑauꝑ qͥdā occurre̓t elemofinā petēs: deſiliēs ille equū: ita vterat ſtratꝰ regalit̓: pauperi dari p̄cepit. Erat enim multū miſericorscultor paupeꝝ: ac velut pr̄ miſeroꝝHoc cuꝫ regi eſſet reuelatū: dicebatepō forte ingreſſuri eſſēt ad prādiū Quid voluiſti dn̄e ātiſtes equūregiū quē te ꝯueniebat ꝓpriū habe̓pauperi dare. Nunqͥd habuimꝰequos viliores plurimos: vol aliasſpēs que ad paupeꝝ dona ſufficerētꝙͣuis illū eis equū dares que tibiſpecialit̓ poſſidendū elegi. Cui ſtatīep̄s. Quid loq̄ris inqͥt rex. Num tibi carior eſt ille filiꝰ eque: ꝙͣ ille filius dei. Quibꝫ dictis intrabant adprādendū. et ep̄s quidē vefidebat inloco ſuo Porro vex venerat de venatu. cepitqꝫ ꝯſiſtens ad focū calefieri miſtris. Et repēte int̓ calefaciendū: recordatꝰ verbi qd̓ dixerat antiſtes. diſcinxit ſe gladio ſuo deditillū mīſtro Feſtinuſqꝫ accedēs an̄ pedes ep̄i corruit. poſtulās vt ſibi placatꝰ eſſꝫ. qꝛ nūꝙͣ inqͥt deincepſaliqͥdloqͣr de aut iudicabo qͥd vel qͣntufilijs dei nrā de pecunia tribuas Qd̓vidēs ep̄s multū ꝑtimūᵗ ac ſtatī exſurgēs leuauit ꝓmittēs ſe illi ml̓ placatū: dūmodo ille reſidēs adepulas triſticiā depone̓t Cūqꝫ vex iubēte ac poſtulāte epō leticiā ꝑciꝑet.