CCCXij.Affra martir.
die tales qͣles fuiſtis infantes. nonhabētes veatū vllius criminis Quiindicto eis ſeptē dierū ieiunio: p̄cepit etiam vt id qd̓ conarētur colereeuidēter exponerēt. Cui hylaria rn̄tSi iubes quod colimꝰ dicemus ⁊ itademū doce quid colamꝰ Cui epiſcopꝰApparet te bene poſſe ſuſcipere quidcolere debeas: cū euidenter exponasquid colueras Hylaria reſpondit.Parentes mei cyprij fuerūt ⁊ venerunt inde cū ſacris: ⁊ coli vonus nonpoteſt niſi ab hijs q̄ meretrices fuerunt Deniqꝫ ego filia meā ſacris veneris cōſecrans: dee veneri ſeruiturā⁊ de ineretricio placiturā: in proſtibulo ꝑmanere ꝑmiſi. Et credens exhoc ꝙ mihi eſſꝫ ꝓpiciatua̓ venꝰ: quiafiliam meā diuinis eius ymitationibus occupaſſem. Nam ꝙͣto pluspoterit habere amatores hec mulierque veneri ſeruit: tāto plus veneriplacere poſſe: a ſacerdotibꝫ venerisaffirmatur. Audiens hec vir dri narciſſus ingeniuit. ⁊ lacrimas fudit;Dixitqꝫ ad felicem dyacōnū ſuum.Surge frater et demus lamentū ſuꝑtalem culturā Et rogemꝰ dominū vtvbi habundauit inquitas: ſuꝑhabundēt ⁊ gratia ¶ Factū eſt autemcū oraſſent: apparuit egiptiꝰ quidānigrior coruo iiūdus ⁊ vulneribuselephantinis toto corpore plenꝰ. ⁊cepit dare mugitū ⁊ dicere. O ſanctenarciſſe. quid tibi cū cauſa mea. qͥdtibi cū ancillis meis qͣs ego ſemꝑ defamilia meā habui? Deus tuꝰ mundas animas ⁊ munda corpora diligit. Iſte iam mee ſūt. alteriꝰ eſſe nōpoſſunt. Tūc ſanctus narciſſus dixitei Dic mihi denate. ſcis Iheſū xp̄mdominū meū nazarenū tentū flagellatū affixū crici ⁊ mortuū ⁊ ſepultuꝫ⁊ tercia die reſurrexiſſe. ſcis hͦ factūᵉReſpondit demon. Vtinā mihi hocneſcire liciiſſet. Nā hora qua crucifixus ē: infernū noſtrū fregit ⁊ maxima poteſtate nobis ablata pͥncipēnoſtrum religauit Sanctus autem
ayt. Quid peccauit dn̄s meꝰ iheſusvt tanta pateret̉ Cui demon Nō proſuis peccatis paſſus ē. ſed ꝓ alienisAt ſcūs. Diſcede ergo ab hijs mulieribus immūde ſpūs. qꝛ deus meuspaſſus eſt pro iſtis q̄ ad eius fidē etgratiā cōcurrerūt. Cui demon. Iubeme hic mane̓ iſta nocte. Cui ep̄s. Sipotes inqͥt mane̓ mane. Tūc demondiris vocibus vlulatum deterrimuꝫemittens nuſꝙͣ cōparuit. Rogauerat autē antea ſcm̄ epiſcopū dicensDa mihi vnaꝫ animā in ptāte. Cuiep̄s. Et mihi iura in noīe dei mei. ꝙſtatī interficias quē dedero tibi. Demonqꝫ dixit ei. Per ipſū qui nos cūpͥncipe noſtro vicit iuro. Dixit ei ep̄sVade ⁊ iuxta fontem alpiū iuliarūvnde nemo poteſt aquā bibere nonhomo nō pecus. non fera aliqua. qꝛdracō ibi habitat ⁊ flatu eiuſ omnesqui ad fontē acceſſerūt moriuntur.Hūc interfice ⁊ animā eius in tuamredige poteſtatē. Tūc exclamauit demon dicēs. Aendax eſt ep̄s. Inſuꝑetiā veligauit me iuramēto vt amicū meū occidā. quē ſi nō occidā compellar ire in abiſſū. Tūc demon abſceſſit ⁊ occidit draconē. Et purgatus eſt fons ad vſus hominū. Perdies autē ſeptē ep̄us mulieribꝫ illisieiuniū vt mūdari meverētur indixit⁊ octauo die per ieiuniū debilitatas⁊ ꝑ horrorē viſi demonis tremefactaſreficere fecit. ⁊ ipſas cū puellis ⁊ cūomni cognatione ſua baptizauit. etdomū hylarie matris affre in eccīaꝫꝯſecrauit Iozimū āt auūculū affrein p̄ſbiterū eis ordinanit: alijs ſibiclericis in adiutoriū adiūctis ¶ Etcū ipſe ſcūs ep̄s narciſſus cūcta ritediſpōſuiſſꝫa do nouā familiā ibi lucͣtus fuiſſet: pꝰmēſes nouē ad hyſpaniā eſt ꝓfectꝰ ad ciuitatē gerūda cūfelice diacōno ſuo In qͣ multū ppl̓mdeo lucratꝰ ē ꝑ tres annos. ⁊ palmamartirij cuꝫ ſcō dyacono ſuo Felicecōpleuit B ¶ Feruēte igit̉ ꝑſecutōexp̄ianoꝝ apd̓ reciā cū oēs ad ſac̓ficia