Procopius mrͣ.CCC.

nec mulū neqꝫ vllā caraginē aſcendere poſſū Cōfido in miſericordia deimei: vt me de hac cella alicubi noneducat ſuper ſpacia miliarij: niſi adſepulturā mea. Hec illo dicēte: legati inter ſe rogabat eū qͥd ſibi voluiſſꝫvt regē de cauſa ſua rogae̓ debuiſſētQui dixᵗ eis. rogatio mea eſt: vt deloco iſto aplificationē ſibi in regnoceloꝝ cōquirat. Sꝫ ⁊ qn̄ mihi extrema dies finiſqꝫ aduenerit: autoi̓tasſua trāſmitte̓ iubeat agripinū ſacerdotē ⁊ eu̓ſebiū: ad ſepeliēdū corpuſculū meū. Cū hͦ vex a legatꝭ audiſſꝫꝫingeniuit ⁊ mutauit faciē ſua: ⁊ mādans agripinū ⁊ euſebrū ſacerdotesad ſevenire: p̄cepit eis vt cū ſūmā diligētia hͦ ꝓuideret: qd̓ vir dn̄i goarpoſtulabat. Factū eſt autē qͣſi poſtānos tres ⁊ mēſes totidē vt ipſe virbtūs febre valida correptꝰ in ſenectute bona veniēte ad ſe agripmo ⁊ euſebio cū multꝭ alijs ſacerdotibꝫ ⁊ ſeruis deum ipſo opido germanoꝝ vbicellā ſua ꝯſtruxit. obijt in pace p̄dienonas iulij. Cuiꝰ ſcm̄ corpus p̄dictiſerui dei cū ſūmo honore ſepelier̄t inipſo loco vbi fluuiolꝰ Mocara noīat̉iuxta ripa veni fluminis.¶ De ſancto Procopio martireRimuſ martirū in paleſtinaapparuit vir ꝓcōpns vir celeſtis gre. Ꝙ ⁊ an̄ martiriūſic ſuā vitā ꝯiſpōſuit vt etiā a ꝑuaetate caſtitati ſꝑ ⁊ morū v̓tutibꝫ ſtuderet. Corpus ſuū ſic ꝯfecit. vt penemortuū putaret̉. animū ꝟo ſic vorb̓ꝯfortabat vt etiā corpoi̓ v̓tutē ex hꝰrefectione miniſtraret. Cibus ⁊ potꝰei panis ⁊ aqua fuit Sol̓ hijs vtebatur cū interdū pꝰ bidui triduiqꝫ diēinterdū etiā pꝰ ſeptimanā ad cibuvediret ſacroꝝ qͦꝫ meditatio ẜmonūita mentē eiꝰ obſtruxerat: vt nocteac die in hac infatigabil̓ ꝑmaneretHic igit̉ gn̓e quidē heliēſis Cōuerſatione autē vel habitatōe ſcipolitanus erat. In ecc̄ia tria mīſteria pre-

bebat. Vnū in legēdi officio. Alterūin ſiri ẜmonis interp̄tatione Terciūadu̓ſus demones manꝰ impoſitionecōſummās. Cūqꝫ a ſcipolito vna cūſocijs in ceſariā trāſmiſſus fuiſſꝫ: abipſis portis ad p̄fide ducit̉ Et poſtācarcerꝭ vel vinculoꝝ exꝑiret̉ anguſtias: in ipō ingreſſu ſuo a iudicē Nlauiano vt dijs ſacrificae̓t impellit̉ Atille voce magͣ nō eſſe deos multos. ſꝫvnū eſſe factorē celi ⁊ terre teſtatꝰ ēIudex autē plaga ẜmonis eiꝰ ictus⁊ ꝯſcientia ſauciꝰ cōſenſit eiꝰ ẜmoniatqꝫ ad alia ſe iteꝝ argunnēta cōſtituit velut regi ſacrificaret Gcūs autēdei martir deſpiciēs ſermonē eius. Omiſeri inqͥt. nō eſt bonū multos dominos eſſe. ſꝫ vnꝰ dn̄s eſt ⁊ vnꝰ rexItaqꝫ hͦ v̓bo eꝰ audito qͣſi infauſtaregꝭ deprompſiſſꝫ: Decij iudicꝭ iuſſuiubet̉ dari ad mortē Et capite āputatus īgreſſū vide celeſtis ꝓmeruitDies erat. vij. iulij menſis. Primoāno qūo aduerſū nos vis p̄ſecutionis fuit Hoc pͥmū in ceſarra martiriū conſūmatū eſt.¶ De ſcō Riliano cū ſocijs ſuis.Eatus Rilianꝰ gn̓e ſchotoꝝnobilibꝫ ortuſ parētibꝫ: d̓inetn̄ grē factꝰ ē nobilitate clariſſimꝰ. Qui a puericia liberalibusſtudijs traditꝰ ſimul cū lrārū incremētis diligēter viā cepit indagareveritatis Tandē p̄ueniēte ſe grā deiſpretis hūanarū lrārū ſtudijs omnibusqꝫ huiꝰ mundi illecebris: monaſteriū petijt. abnegauit ſeipſumſibi Tulitqꝫ crucē ſua: ſecutꝰ ē xp̄mIn monaſterio igit̉ poſitꝰ ꝙͣ te obedientie ꝙͣte fuerit vigiliaꝝ ⁊ orōnūinſtātie vite t̓minꝰ declarauit Guisem̄ mrͣij palmā per grām magꝭ̓ ꝙͣ ꝑmeritū cōſtat: bonis tn̄ adimpleturoperibꝫ Vidētes igit̉ monaſterij frēsin v̓tutū ꝓfectibꝫ bt̄ī viri ꝑſeuerātiāpͥmo eū ꝑ eccleſiaſticoſgͣdus officiūp̄cibꝫ aſcende̓. deīde eiuſdē moͣſterijregiminis curā ſume̓ cōegerūt Illeāt ſciēs ꝑfectōnē caritatꝭ ſn̄ ꝓximi

P .ij.