Runera virgo ⁊ mrͣ.CCXCiij.
que vidi ⁊ audiui. Migrauit autembeatꝰ Onufrius cōfeſſor dei p̄cioſusvndecimā die menſis iunij in die ſcꝫſancti Garnabe apl̓i eritꝭ ꝟo ipſiꝰibidē ⁊ vndiqꝫ hominibꝫ beneficia p̄ſtantur.:¶ De ſcā Runera v̓gine ac martireVm btā vrſula d̓inis parēsnu̓tibꝫ cū ſuis ſodalibꝫ romāaggrēdi ad viſitādū liminabeatoꝝ petri ⁊ pauli apl̓oꝝ ꝓpoſuiſſꝫad beatā Runerā eiꝰ ꝯſanguinea nūcios miſit in ortayda minore ad vrbem dictam orthadā rogans vt ſecūvellet ꝓficiſci. Que p̄cibus eius libenter ānuens obtēta parentū licēcia: ad eam quatotiꝰ ꝑgebat. Pat̓aut eius aurelius ac matre florētiade abſētia filie ſue kuneve dolebant.Beata igit̉ vrſula cōgregatꝭ ſodalibus ſuis ꝑ eg̓nationē cōceptā ꝑficiens: ⁊ ī reditu apd̓ coloniā nauigioveniēs marticiū ꝑpeſſa ē cū alijs vijginibꝫ. ſic̄ ī legēda eoꝝ ꝯtine? Porroin illo tꝑe qͦ ſancta v̓ginū turba ſicmartiriſata ē: affuit illic rex veni videns v̓gines atrocit̓ necari. Deniqꝫbeata Runera nauim egrediēte: acpro xp̄i amore libenter martiriū pati volente:dictus rex ob eiꝰ elegantiā miſericordia motꝰ ea pallio texⁱſecūqꝫ ad opidū venen vbi morabaꝑducens: ab illa morbe deo fauēte ꝓtexit. Hec ſola v̓go Runera de illo felici virginū collegio ſuꝑſtes legiturꝑmaſiſſe O ¶ Hijs itaqꝫ ꝑactlbtāRunera in hoſpitio regꝭ exiſtes deuꝫſemꝑ pre ocul̓ habuit: a mandatiseius non errans: ymo indeſinenterorōnibꝫ vigilijs abſtinentijs ⁊ alijsoperibus bonis vatans ibat de virtute in virtutē: omneqꝫ ornatū ſeculicū gloria cōtemnens. pauperibꝫ ẜmſua poſſibilitatē ſb̓uenit. Et qꝛ gl̓iaſequitur etiaꝫ inuitos: rex Runerācōſiderans v̓tuo ſis operibꝰ feruenterintendere: eam vniu̓ſe p̄ferens familie exaltauit. claueſqꝫ regni eidē cōmiſit. Qua p̄rogatiua accepta Ru
nera ſe in aliqͦ nō extulit: qͥnpotiusſe hūilias regi regine totiqꝫ familiecōmoda fuit in cunctis licitis ac honeſtis. Hac de cauſa dilecta erat arege: ſuꝑ oēs ei ſeruiētes ¶ Regmavero ꝑpendes ſingulare regiſ amoread virgine: inuidebat ei ſupra modūcupiens nomen eius p̄clarū quomodolibet denigrare. Quapropter aliquādo rege diſcūbente: ficta mala deſancta virgine narrauit: vt eum abamore eius auelleret. Sed quia vnicit opus verbū: rex indignatus fidēregine nō adhibuit: indicens eidemſilentiū. quia Runerā in omnibusfidelem repperit Vnde regina grandiora cōcepta inuidia: ad cōfuſioneſancte Runeve inqͣtū potuit ꝑ phas⁊ nephas anhelabat C ¶ Pꝰ aliqd̓vero tompus cū kunera acceptis inſinū ſuo panibꝫ ad vſus pauperumpalaciū ꝑtranfie̓t: viſa eſt a reginaque rege ita alloquit̉. Domine mirex: ecce Runera vobis p̄dilecta prodigaliter bonā veſtra ſpargit: ſicutoculata fide videre poteritꝭ Vocatura rege Runera. que multuꝫ ꝑterritadeū humiliter inuocauit quatenusab inſtanti cōfuſionē libera? Tūc diuina clemētia panes in aſtulas vertebant̉ Quas rex in ſinu ſuo vidensregiia duris verbis increpauit ¶ DAb illa igit̉ hora cōſiderās regina ꝙnō poſſet Runerā verbis ledere: moliebat̉ eam occulte ꝑmere: cōſiliūa ſua pediſſequa requires qualiterhoc oportune ꝑfice̓ poſſet Intelligespediſſequā reginiē volūtatē: cū ea inmortē innocentis virginis cōſpirauit. Rege vero venationis cauſa ada eris temperiē equitante huneramꝓſtratā quodā ſingularis operꝭ manut ergio quod adhuc ī eiuſdē eccīaeſt ſtrangulantes: ſepelierunt eamin ſtabulo ſuffocatā. Poſtꝙͣ autemhoc enorme zeluſ ab eis eſt ꝑ̄petratūnū ꝙͣ ſe alicui reuelaturas promiſerūt. Rege poſt pufillū tempori s venatu redrunte: regina geſtu placido