Onufrius cōfeſſor.CCXCij.
fecutus ſū Duxit itaqꝫ me ſecū quaſitrium miliariū iter ⁊ venimus calidionieā in ſpiritalem locū: arboribꝰpalmarū gratanter ornatū. Ibi p̄ces domino fudimus. eiſqꝫ completis in terrā ſedimꝰ: in diuinis alterliantes eloquijs Soleqꝫ iā in occaſūverſa: vidi panē poſitū cū aqua exigua. Vir aūt dei ſentiēs me fatigaridixt m Profecto fili video te ꝑiclitai̓niſi cibū capias. Surge gͦ et comedeCui inꝙͣ. Viuit dn̄s in cuiꝰ cōſpectuerimꝰ. nō māducabo neqꝫ bibā: donec caritate pura pariter cibū ſumamus. Vix eū coegi: vt face̓t qd̓ voluiMane autē facto: poſt hora oronisvidebā vultū eius in pallorē mutatum: ⁊ quid ei acciderit queſiui abeo. Qui ayt. Nō expaueſcas fraterpafnuti: qm̄ ompotēs deꝰ recto itinoin hāc ſolitudinē te direxit: ⁊ vt corpus meū terre cōmendes Hac etem̄hoa̓ aīa mea carnis vincul̓ abſoluỉatqꝫ ad creatorē ſuū in celeſti regnodepōrt Rogo te ꝙ dicas hoībꝫ ꝙ hͨ ēpoſtulatio. quā īpetraui adn̄o Si qͥsoblationeꝫ ob amorē nominis meiante conſpectū domini noſtri iheſuxp̄i immolat: ab omni tēptationedyaboli ⁊ a vinculo prauitatis humane liber exiſtit: atqꝫ cum ſanctisangelis in regno celoꝝ: eterne beatitudinis capax erit Si qͥs oblationēnon valet offerre vel pre inopia vedimere: pro amore meo in noīe dn̄ielemoſinam tribuat. ⁊ ego pro eoorabo vt dignus in celeſtibus vitaſuꝑna ꝑfrui valeat: Si quis nec oblatione nec elemoſinā poteſt offerrepro caritate mea incenſū deo accendat ⁊ ego rogo pro eo vt gaudiumphenme poſſideat. Et ſi quis pauperin deſerto vel alio loco oblationemaut elemoſinā ſeu incenſū n̄ habeatad ȳmolandū: ſurgat ⁊ manꝰ ſuasad deū extēdat ⁊ ter orōnē dn̄icā proamore meo intēta mente in nomineſancte trinitatꝭ pſallat Ego vero proipō ad dn̄ꝫ intercedo: vt vite celeſtis
mereat̉ ꝑticeps fieri cū oībꝫ ſcīs Tuvero in egiptū ꝑge ⁊ eſto ibi vſqꝫ infinē vite tue. opus bonū ꝑfior ⁊ accipies coronā ꝑpetue gl̓ie. Hec cū hōdei loq̄ret̉: aduolutus ſū pedibꝫ eiusdicēs pater care: ſcio qꝛ quicqͥd petieris a deo: dabit tibi deꝰ: ꝓpter immenſū laborē lōgiſſimi certaministui. Prebe gͦ mihi munera tue ſāctebn̄dictionis: qͣtenꝰ tibi in v̓tute ſil̓isefficiar. ⁊ tua interuētione ſpiritusmeꝰ dirigả vt ī futuro tecū ꝑticiparimevear. Ꝙ mox ecōtra reſpondēs: ꝓtulit iſta: pafnuti ne ꝯtriſterꝭ. peticio tua tribuēte dn̄o erit ſtabil̓. Stain fide viriliter age: oculos cū mētead deū eriget in mādatis eius corroborare: bonū facere impiger cōtende⁊ vitam eternā apprehende. Protegant de angeli dei ⁊ conſeruet te abomni ꝯſilio pͣuitatis vt purus antedeū ⁊ immaculatꝰ in die ſui extremiexaminis inueniarꝭ Pꝰ hoc ſurrexit⁊ ad dominū lacrimans orauit. genu̓a flexit atqꝫ ſubito dixit. In manus tuas deus. commendo ſpiritummeū. Cumqꝫ hoc dixiſſet lumē ſplendidum corpus eius obumbrauit? etin ipſiꝰ claritate luminis anima ſcāa carne ſoluta ē. Repente vero angelorū vocem audiui laudantiū deumox oculi mei in fletum profluunt:interiora gemitus producunt. lacrimarū riui manarūt. Illud flebilit̓planxi? quia quem vix inueni: diutius habere nō potui. Deinde tunicāmeā per mediū ſcindens vna parteſum indutus in alterā collocaui corpus beatū: ⁊ ſepeliui illud in ſepulchro de petra exciſū. Videns aūt meſolū vemanere: iteꝝ cepi lugerr. Itamerens ſurrexi: ſpecuſqꝫ illius habitaculum intrare volui. Deniqꝫ meaſtante ipſa ſpelunca cecidit cū magna ruina; ⁊ palme radicitus eruteſimul procubuerūt. Cognoui itaqꝫego pafnutius ꝙ nō eſſet voluntasdomini me in illo loco habitare. Inegiptum igitur redij: ⁊ eccleſie retuli
O .ij.