Bonifatius p̄fectꝰ ⁊ nir̄.CCLXXXVV.

ad eos qui erāt cū eo. Boni viri reqͥrite nob̓ hoſpitiū; ⁊ ego ibo vide̓ eosquos valde deſidero martires certātes. Feſtinans igit̉ ad ſtadiū viditbeatiſſimos martires in tormentispoſitos vnū per pedes ſuſpenſum. ⁊ignē ſub capite deorſū pendente ſtratum. Aliū inter ligna quatuor extenſū ⁊ diutiſſime maceratū Aliumvngulis laceratum. Aliū manibusabſciſum. Aliū ſtipitē in collo eiushabentē infixum ⁊ a terra eleuatūAliū ligatis manibꝫ ⁊ pedibꝰ fuſtibus a miniſtris ceſū. Hec diuerſaſupplicia ⁊ martiria xp̄ianoꝝ cū eminus feruēs amore xp̄i reſpice̓t: accedens voce magna clamae̓ cepit / Nagnus eſt deus xp̄ianoꝝ Obſecro vosfamuloſ chriſti orāte pro me vt egomerear veſtri conſors inueniri. Sedensqꝫ ad pedes martiruꝫ qui plectebantur: vincula eorū deoſculabaturipſosqꝫ ad patientiā exhortabatuidicens Certate martires xp̄i? calcate dyabolū. modicū ꝑſeuerate Paruus quidē labor. ſed multa requies.⁊ ineffabilis poſtmodum ſatietas.Iſta em̄ tormēta que dei amore patimini tēporalia ſūt ⁊ quaſi in momento tranſeuntiā: poſt breuiſſimitamē tꝑis ſpaciū ad p̄petue̓ felicitatꝭvos trāſmittet gaudia: vbi regꝭ vr̄igaudentes viſione: illucqꝫ celeſtiuꝫcātuū laudes inter choros angeloꝝimmortalitatis decōe̓ veſtiti referētes: in eterne calamitatis abyſſo videbitis impijſſimos veſtros cruciaritortores Quē intuens iudex ſimplicius noīe: dixit. Quis eſt iſte qui decontemptu meo ac deorū iniuria hecgerit̉ applicetur ad tribunal meuꝫ.Cumqꝫ adductus fuiſſet interrogatus quis eſſet: chriſtianū ſe eſſe conſtanter reſpondit Et ydolis ymmolare penitus vecuſauit. Vnde iratusiudex iuſſit eū ſuſpendi ⁊ corpus eiꝰvngulis diutius radi ita vt oſſa eiꝰapparerēt. Ac ille tacebat ⁊ oculosattētos ad martires habebat. Cūqꝫ

ſacrificare nollens ꝑſeueraret: iudexiuſſit calamos acui eoſqꝫ ſub vngulis manuū eius infigi. Quod cū fievet aſpiciens martir in celū: doloresalacriter tolerabat Videns impiusiudex ꝙ hec tormenta minime ſentiret: iuſſit os eius aperiri. ⁊ plumbūbulliens infundi. Qui aſpiciens incelū orauit: ⁊ ſanctos martires vt ꝓipſo orarent exclamauit. Qui cū cōpleuiſſent orationē ⁊ dixiſſet amenfactus eſt ploratus a turba ⁊ vociferacio maximiā dicentiū. Magnꝰ deꝰchriſtianoꝝ. Criſte fili dei ſalua nosDereat ſimulachr gentiū Omniſqꝫplebs impētū fecit ⁊ aras deſtruxit.Diluculo aūt pro tribunali reſidenseū aſſiſtere fecit. Videnſqꝫ eū adhucin fide cricifixi perſeuerantem: iuſſitafferri ollam magnā ⁊ pice impleri⁊ bullienbe pice ſanctū in eam verſocapite mimitti Angelus dn̄i de celodeſcendens ollā tetigit ⁊ vt cera ante faciem ignis liqū efacta eſt ⁊ defluit: ſancto quidem moleſtia nullafuit. Tremefactus iudex pro virtutexp̄i. ⁊ admirans patientiā martirꝭſancti iuſſit gladio caput eiꝰ abſcidiTūc ſpiculatores eū de medio incēdijadhuc illeſū feſtināter tulerūt Quiīpetrata ab eis hora parua ad orandum? conuerſus ad orientē deum dep̄catus eſt Deinde a ſpiculatore percuſſus eſt Et factus eſt terremotusmagnus ita vt multi infideles virtutem xp̄i in hoc martire cernētes crederent ⁊ exclamarent dicentes agnus eſt deus xp̄ianorum. Conſeruiautē beati bonifatij circuibat: vbiqꝫreqͥuiventes eum. ⁊ nō inuenientesdicebant adinuicē. MNodo in adulterio aūt in taberna poſitus epulatur. Cūqꝫ ergo inter ſe colloquerēt̉contigit vt obuiaret eis vnus de cōmentarijs cui interrogāt Vidiſti noaliquē peregrinum romanum? Illeayt. Heſterna die vir peregrinus ꝓxpō capite plectus eſt qui adhuc inſtādio vbi paſſus eſt iacet. Et cumR. .iij.

R. .iij.