CCLXX Ry.Bonifatius mir̄.
innoteſcere ac diuulgari. Vt quemapud ſe glorificauerat in celor apudhomines magnificauerat in mundoE ¶ Qualis interea ſācti ꝑſecutorisvltio ſubſecuta ſit non eſt incōgruūhuic narratōi inſcrere. Prefatꝰ nāqꝫclericꝰ ad odibilē illā mulierē cōcitopuolauit diſcurſu? qͣſi maximiū nūciaturꝰ gaudiū de admiſſi ſceleris cōtagionē. neſciēs ſibi repētinū intei̓tūimimine̓. Nā poſtꝙͣ tripudio inepteleticie ſibimet applauſerunt: ut vontrem ſuū purgaret ſeceſſū latrinarūpetijt. Moxqꝫ ut diuerſoꝝ petijt nature debitum ꝑſoluere: adinſtar ꝓditoris iude⁊ arrij hereſiarchis (quoꝝalter humanitatē xp̄i extīgulere: alter inſeꝑabilē trinitatis vnitatē viſus eſt diuide̓) diffuſa ſūt viſcera eiꝰ⁊ ſicut vacuꝰ erat ſenſu ſic ec̄ vacuꝰvētre remanſit. Sic qͦꝫ infelix negatoſibi ſpacio penitēdi in cloacā deſcēdꝰinfermi. ¶ Famulo at dei viā vniu̓ſecarnis ingreſſo ꝑ loca qͥbꝫ corꝑis ſacri vehebatur gleba multa dei pietaslargiebat̉ ꝑ meritū eiꝰ ppl̓is bn̄ficiaCūqꝫ ad huiꝰ exoptati muneris largiflua dona capiēda nō ꝑua plebiscōueniret cōpioſa frequētia: ꝑmixcurrens ad dominā hec intulit DominiGāgulphi corpꝰ ī antro tumulādūſepl̓chri: maxīa īꝑtỉ cūctis gaudiaſanitatis At illa furiali amentia debachata ayt. Sic oꝑat̉ virtutes Gāgulſus quō anꝰ meus Statim ut hecvox nephāda a gutture illius exijt aꝑte abſtruſa corꝑis obſcenꝰ ſonusꝓdijt. Illū diem quo hec acta ſunt:mos xp̄ianꝰ feriā ſextā vocitare cōſueuit. Taliqꝫ poſtea ſb̓iacuit obprobrio:ut ꝑ oīē vite ſue tempus q̄ eodīe ꝓtulit verba: qͣſi tot ꝓdierūt probra ab illa ꝑte corꝑis cui viri dei miracula equiꝑare nō eſt verita ¶ Cuius veī famā ado̓ per totius regni diuulgata eſt confinia ut pipmnius rexper eadem loca trāſitum faciens aliquos ſciſcitādi gratia direxerit quiomnia hec ꝑcontarentur vtrum vera
eſſent. Quod veritate ſubnixum cōprobantes regi ⁊ proceribꝰ que auditū ⁊ viſu didicerant intimare fideliter ſtudu erūt ¶ Anno autem dn̄i.dclxvij. beatus vir Gangulphus incaſtro aualenſi ſpiritū felicit̓ efflauit cum xpō imperpetuū regnaturꝰ.¶ De ſancto Bonifatio martire.¶DOme erat mulier noīe Aglaes nobilis valde filia Edacijndā ꝓconſulis. Hec gͦ candidā egerat domē p̄fecturā hn̄s ſb̓ ſelxxiij. ꝓ curatoe̓s. ⁊ vnum qͥ ſuꝑ oēserat noīe Bonifatiū adulteruꝫ. qͥ ecccū ea ꝯmiſcebat̉ in pctm̄: Erat tamēhoſpitalitatis largꝰ ⁊ oꝑibꝫ miẜicordie intētꝰ. Tādeꝫ āglaes ꝑ miſericordi ā ⁊ grām dei ꝯpuncta vocato illo dixit. Frat̓ ⁊ amice. Scis in qͣnta pctācōuoluti ſumꝰ: nō eſtimātes qꝛ deoaſſiſtere debemꝰ ⁊ redde̓ rōeꝫ de mal̓qͥ geſſimus. Audiui autē a xp̄ianisꝙ ſi quis adminiſtraueit̓ ſanctis qͥagonizant̉ ꝓ noīe xp̄i: conſors eorūfieret in die iudicij. Pge igit̉ in ꝑtesoriētis vbi agonizant̉ xp̄ifideles utdidici ⁊ affer nobis veliqͥas mrͣm. ſiquō admīſtrātes ⁊ obſeq̄ntes ⁊ domos oratorias eis edificātes: ꝑ ſanctas eoꝝ p̄ces ⁊ paſſiōes ſaluem̉ taꝫnos ꝙͣ alij multi Qui accipiens auꝝad cōꝑanda corpora ſanctorū: et admīſtratōeꝫ egenoꝝ. ⁊ duodecī eqͥtesEgrediens ayt dn̄e ſue. Si inueneroad ꝯꝑāda mrͣm corꝑa afferā mecū Sicorpꝰ meū mortuū ad te redieit ī noīemartirꝭ ſuſcipies illud At illa Abijceinquit abs te ebrietatē ⁊ ſtultiloqͥū⁊ ſic vade ut deuotus: quare ſic loq̄ris qͥ ſanctorū corꝑa portae̓ hēbisEgrediens ergo Bonifatiꝰ cogitauitut qꝛ licet pctōr corꝑa ſanctoꝝ hr̄etportare: a carnibus ⁊ vino abſtineredeberet. Factaqꝫ orōne ad deum ambulans venit in ciuitatem tharſum⁊ cognoſcens ꝙ ibidem athlete xp̄iin martirio agonizabantur dicebat