wvyro cōfeſſor.CCXXX.

linguā ex ore ꝓferre: ⁊ ſibi oſtendereApprehendensqꝫ eū de mento fignūſancte crucis lingue eius impreſſit.⁊ ſtatim iuuenis ꝑfecte loqui cepitprecepitqꝫ ep̄s medico etiā ſanandoſcabedim capitis eius curaꝫ adhibe̓fecit ut iuſſerat: et iuuante benedictione epiſcopi ac precibꝰ plene curatus eſt ¶ Vixit autē in epiſcopatū ānis trignitatribꝫ ⁊ ſic celeſtia regnaꝯſcēdens ſepultus eſt in porticū ſancti Petri in moͣſterio ſuo qd̓ dicit̉ inſilua derorū. anno ab incarnationedominica ſeptīgenteſimouiceſimop̓mo. nā pro maiori ſenectute minusepiſcopatui amminiſtrādo ſufficerꝫordinato in epiſcopatū eboracenſiseccleſie &ilfrido p̄ſbitero ſuo: ad mōſterium p̄fatuꝫ ſeceſſit. Ibiqꝫ vitā indeo dignam ⁊ om̄ibus pie ⁊ religioſe in xpo iheſu dn̄o noſtro viuere cupientibꝰ imitabilē ꝯpleuit.¶ De ſancto Oyrone epō quieſcētein traiecto inferiori ⁊ confeſſorē.Anctus Biro ex ſcotiā oriundus. etate ⁊ ſanctitate canoInicoꝝ graduū ordine ꝓficiēset florens ante deū ut palma ⁊ cedrꝰin domo dn̄i multiplicatꝰ: do̓ ⁊ hominibꝰ amabilis eſt effectus. Nō frangit̉ in aduerſis nec extollit̉ in ꝓſperis. Sacris nō fatigat̉ vigilijs. paſcitur orōnibꝰ. ieiunijs hylareſcit: necvlla veꝝ ſententiā mutat locū ꝓpoſiti; ſanctorū patrū cupiēs veligioneꝫſanctimonie emulari. Nō longe pꝰeccīa illiꝰ patrie paſtoralis cure ſolatio deſtituỉ. ⁊ mox concordi voce cūctorū &yro paſtoris officō deſtinaʳVnaqꝫ clamat clerus cū populo. nōaliū celitus expoſci. neqꝫ aliū accerſiri debere cognate gentꝭ patrocimoSanctꝰ autē Syro perituri honorisfio auidus. humilitatis robore ꝑſiſtens. reclamat ſe potius diſcipuluꝫdecere ꝙͣ magiſtrū exiſtere. Morisvero erat apud incolas eiuſdem inſule: paſtorem a ſe electū romā ma-

nibꝰ apoſtolicis ordinandū dirigere. ordinatumqꝫ ſedem ⁊ plebē reuiſere. Quid pluraᵉ Licet diu reluctaret̉. precibꝰ tamē populi ſupplicantis euictus verſus romā iuit. nō ambitu terrene dignitatis. ſed deſideriodiu deſiderate ꝑegrinatōis ¶ Fiūtqꝫcōmites plechelmꝰ ſacerdos ⁊ othgerus leuita vievotiqꝫ virtute venea̓biles. non maioris eui. nec multo minoris meriti Sicqꝫ vir ſanctꝰ iter qd̓ceperat cū ſocijs hijs ſecuriꝰ aggrediens: vomā ꝓſpero curſu tres inſil̓xpō duce ꝑueniunt. ſimina ſanctorūapoſtoloꝝ Petri ⁊ Pauli labris impreſſis p̄munt. marmor pauimentilacrimis irrigant. p̄cibus et votis altaria ſollicitant locaqꝫ ſanctoruꝫ crebro aditu frequentāt. nec ipſorumgemitus ac petitio ab exauditu excluduntur diuino ¶ Dominꝰ enimapoſtolicus hijs itaqꝫ cōpertis: beatum Myponeꝫ ad ſe accerſixi iuſſit.Quem in vultū ꝑſpiciens quod incorde erat ꝑſenſit. moxqꝫ ruens in āplexum letabat̉ in oſculo ſancto nōſine lacrimis u̓tpote commotꝰ pietatis viſceribus. Tandem modeſtoſermone potitis papa prior exorſusnomen ⁊ patriam curſumqꝫ ꝓpoſitiinquirit in ordine. Sanctus autemSyro legationis ſue ſumma retexens: ſueqꝫ voluntatis ⁊ peregrinationis per ordinem ei denūdans propofitum: pedibus eius obuolutus ſuꝑplex exorat. ne ſuum ut in epiſcopūꝓmoueatur adhibeat aſſenſum. Atdominus apoſtolicus huiuſmōi petitionibꝰ nō flectitur. malens ꝓfectūpopulo dei ꝓuidere ac electioni fidelium ſatiſfacere licet inuituꝫ ⁊ diu velūctantē epiſcopali eum ſublimauitordine. Factum etiā Plechelmū ſocium itineris ſummi ordinis dignitate promouit et honoris. eoſqꝫ in anplexum fraterne caritatis coniunxitſanctorum patrocimo ditatos. multisqꝫ muneribus honoratos in patriam direxit. Cum igitur iam vir