CCLXXX.Iohānes ep̄s ⁊ cōfeſſor.

⁊ ipſū in exilium relegatū audiſſet.indeqꝫ rediret: in capania cītate verūlana migͣuit ad xp̄m. cuiꝰ corpꝰ in qͦdam ſpecū ſepultū multo tꝑe latuitſꝫ poſtmodū a filio ſuo iacobo reuelatū fuit Qd̓ quidē multo odore vedolens ac miracul̓ multis refulgēs adp̄dictam ciuitatē cuꝫ multo honorētranſlatū eſt.¶ De ſancto Iohāne archiepiſcopoeboracenſi confeſſorē.Anctus Iohānes eboracenſis archiep̄s. quodā tꝑe iternaſteriū vulgari noīe hytādū votūfaciens: ad qd̓da ꝑuenit moin qͦ abbatiſſa morabat̉ herburgisnoīe cū ſanctimonialiū cōgregatōeHec lacrimabil̓r narrauit epiſcopodū adā ſanctimonialē ex ſuo gregemagno vexari dolore: qm̄ ſanguinēminuerat in quartara lune etate.Tūc epiſcopꝰ lacrimis cōactꝰ abbatiſſe: ſaniſſimā illā ſua fecit orōne.Ipſa qͦꝫ ſaniſſima multis ſuperuixitanis: in aſſiduis dei ꝑſiſtēs laudibꝫ¶ Quodā ec tꝑe vir dei ſupͣdictꝰ cuiuſdā militꝭ dedicauit ecc̄iaꝫ. cꝰ vxortāte egritudinis dolore vexata fuit:ꝙ nullo mō tribꝫ mēſibꝫ a domo ī qͣiacuit portari valuit Tūc ſcūs dei ſacerdos aquā pͥus benedictā ei tnͣſmiſit qua mox vt guſtauᵗ ſana ſurrexitEt ad ep̄ꝫ venies ꝙͣ diu mādūcauittam ipſi ꝙͣ ſimul diſcūbentibꝫ hūiliter miniſtrauit: et ꝓ ſue ſalutꝭ tempeātione deū benedixᵗ ¶ Cuiuſdā ectalteriꝰ militis eccleſiam dedicauit.cuius ſeruus valde dilectꝰ iam penemortuꝰ lectulo iacebat. Sed mox vtillū idē pontifex viſitabat ſaniſſimūſua p̄ce veddebat ¶ Nec filētio p̄termittendū ſꝫ maglmēorie ꝯmēdandūꝙ idē vir ſcūs dū quodā tꝑe in eboracēſi eſſꝫ ciuitate: ⁊ in porticū ſanctimichaelis oraret deuote: ſpūs ſcūsin columbe ſpecie ante eū veſedit ſuꝑaltare: radiu ſolis vincens. Cumqꝫmulti in tēplo ſtantes: mirarenturhanc lucē: vnꝰ dyaconꝰ cucurrit ad

oſtiū porticꝰ ⁊ intro vidᵗ ep̄m ſtantēin or̄one ⁊ ſpūs ſācti fulgore porticūintus inflāmari velut igne. Moxqꝫeiꝰ facies cremabat̉ ſpūs ſcī ardore: ⁊cutis trahebat̉ in rugā maxille Qd̓cū ſcūs ſacerdos ꝑ ſpm̄ ſanctū intellexit dyaconū ad ſe accerſiuit: ⁊ faciem eius ſua ſācta manu palpauitpͥſtineqꝫ ſanitati reſtituit. p̄cepitoei ne hanc viſionē pateface̓t: ꝙͣdiuin hac luce viueret Cū aūt quodādie milites ſcī preſulis equos velocicurſu ꝓbabant. quidā dyaconꝰ epōdilectꝰ herebaldus noīe equū ſuū acurſu vefrenare non valens cecidi t.⁊ brachiu pollicemqꝫ dextrū ita conquaſſauit. vt magꝭ̓ mortuꝰ ꝙͣ viuꝰputaret̉. Quod pius pater vidensnimio cōtriſtatus dolore: totā illamnoctem ꝑuigilem duxit in orōne Etmane facto ipē infirmꝰ ſurrexit ſanꝰ⁊ cū epiſcopo ſuo ceptum iter ꝑagebat letus. quiqꝫ poſtea in loco quidicitur tenemouth: abbas effectuseſt digniſſimus ¶ Alio etiā tꝑe dūvir ſanctus beuerlachū petijt: vbivt fertur erat natus. Vas quoddaꝫvinio repletū de pariete vbi pendebatcecidit a ſummo vſqꝫ deorſū mediumcrepuit. Et vinū quod deintus eratper ſancti antiſtitis meritū permanſit illeſū. Quiqꝫ de illo vino ſumpſitpotum. ¶ Aulta quidē ⁊ alia ſignaglorioſa ꝑ eū dn̄s oꝑatꝰ eſt: ad laudem ⁊ gloriam nominis ſui: qui eſtbenedictꝰ in ſecula ſeculoꝝ Amē OFuit auteꝫ beatus Iohanues pͥmoep̄us auguſtaldenſis ecc̄ie vt ſcribitbeda in geſtis angloꝝ libro quintocapitulo ſecūdo: ⁊ defuncto boſa virodei multe ſanctitatis ⁊ humilitatis:pro eo epiſcopꝰ eboracenſis eſt ſubſtitutus ¶ Erat autē vt idem bedainter cetera ipſius miracula ſcribitquidam adoleſcens mutus epiſcoponotus: nā ſepiꝰ ante illū ꝑcipiendeelemoſine gratīa venire cōſueuerat.qui ⁊ ſcabiem ac furfures in capitehabebat. Quem iuſſit epiſcopus