CCLXXviij.Monica vidua.

que exſuꝑat om̄eꝫ ſenſū ſepeliebatſancte vidue ſenſus: intantum ꝙ vixmatrone cōuicine eā pungentes excitare valerent ¶ In die quoqꝫ ſancti cipriami. cum ſacramenta eukariſtie accipere meruiſſet? ⁊ eſſet in domō fere a t̓ra ꝑ cubitū eleuata: quoquietiſſima eſſe cōſueuerat clamando dixit. Volemus ad celum volemꝰad celum fideles. Et cum poſtea auguſtinus ⁊ alij de familia interrogavent quid ſibi acciderit. nil veſpondebat. ſed tanto gaudio veplebat̉ ꝙomnes ad feſtum ꝓuocabat cantāscum ꝓpheta Cor meū et caro mea exultauerūt in deum viuū. Similitercum in penthecoſte cōmunicaſſet: tāta ſatiētate repleta fuit: ꝙ ꝑ dieꝫ acnoctem abſqꝫ om̄i corꝑali cibo perſeuerauit. Tanta equidē ieiunādi gratia famula dei alios p̄cellebat: ꝙ diebus quibꝰ ad cenā vocabat̉: tauꝙͣad amarā medicinā ad menſam accrdebat F ¶ Itaqꝫ cum auguſtinꝰvndeuiceſimū ſue etatis ageret ānū⁊ in manicheorū ſectā incidiſſet: piamater die noctūqꝫ ꝓ eo orare ac plorare nō ceſſauit: amplius ꝙͣ flere ſolent matres corporea funera. Diligebat quippe ipſa valde filiū ſed execrabatur errorem Propter quod nolleceperat ſecū habere eandē menſaꝫ indomo: deteſtans erroris blaſphemias. Accidit autē ei quoddā viſū: utvideret̉ ſibi auguſtinꝰ ſecum ſtare qͣſi in vna regula: ⁊ iuuenē q̄ndā ẜpledidū audiuit ſibi dicentē Vbi tu ibiille. Qua viſione ꝯſolata: ob ſpē cōuerſioīs: admiſit filij ꝯuictū Aliudquoqꝫ verbū a quodā venerabili epiſcopo ſibi dictū: eſto inqͥt ſecura: fieinō pōt ut filiꝰ tantaꝝ lacrimaꝝ pereat: nō ꝑuā ei ꝯſolationē afferebatInterea dum auguſtinꝰ do diſponēde ſed matre inultū diſſuadēte ac dolente vomā ꝓfectus eſſet. ⁊ inde mediolanū veniſſet: pia mater de ſalute filij ſemꝑ anxia quietis impatiēsderra mariqꝫ ipſum ſecuta eſt. Cūq

mediolani eū reperiſſet: didiciſſetaeum p̄dicatione ſancti Ambroſij iain parte cōuerſum ꝙͣuis adhuc animo fluctuantē. Exiliuit leticia inenarrabili dicēs pectore pleno fiducie ſe firmit̓ in xpō credere. ꝙ priuſꝙͣde hac vitā emigraret: fidelem eū catholicū viſurā eſſet Quāobrē lacrīas⁊ p̄ces cotidie dn̄o deo obtulit denfiores: ut accelerae̓t dn̄s adiutoriū ſuum Cepit ergo ad eccleſiā ſtudioſuscurrere: et in beati Ambroſij ora fuſpendi ad fontē aque ſalientis in vitam eternā. Diligebat aūt ipſa illūvirū ſicut angelū dei: quia cognouᵗfiliū ſuū ad illam ancipitē fluctuationē: ꝑ illū eſſe ꝑductū. Eam v̓o illediligebāt ꝓpt̓ religioſiſſimā ꝯu̓ſatōqua in bonis oꝑibꝫ tam feruens ſpūfreq̄ntabat eccīaꝫ: ita ut ſepe erūpetcū auguſtinū in eiꝰ p̄dicatōne vide̓tgratulans ſibi ꝙ talem matreꝫ hr̄et¶ Deīde cū deꝰ ex alto auguſtinū vifitaſſꝫ: dū videlꝫ in orto ad vocē tollelege: aꝑto cōdice apl̓ico (induiminidn̄m ih̓ꝫ xp̄ꝫ) legiſſꝫ. ſtatīqꝫ infuſa luce ſecuritatis oēs ab eo dubietatꝭ tenebre extūc diffugiſſēt: mox auguſtinꝰ ad nirēꝫ ingordit̉ indicās ei ordinē vei:ut q̄ ꝓ eo dolebat cū eo ꝯſolationē veciꝑet. Qnͣto āt illa tūc geſtiūᵗgaudio. puto ꝙ lingua n̄ valeat explicare. Exultauit em̄ ſpūs eiꝰ in deobn̄dicens ⁊ grās agēs ei. qui pluſꝙͣpētiſſet ſibi ꝯceſſerat. Videbat eī eūnō ſolū ad fidē catholicā ꝯu̓ſuꝫ: veꝝetiā ad ꝯtemptū ſeculi om̄ino accenſum Vn̄ luctꝰ eiꝰ in gaudiū. planctꝰverſus eſt in tripudiū. ſtante iam filio in ea regula in qua an̄ tot ānosei fuerat reuelatus ¶ Cū aūt auguſtinꝰ an̄ꝙͣ baptiſmū ſuſciꝑet. ab eſtiſeculi requieſce̓ cupiens: ad rus apd̓mediolanū cū amicis eodem deſiderio flagrantibus acceſſiſſet: piamater ei ſemꝑ adheſit muliebri habitu virili fideꝫ ānili ſecuritate. materna caritate. xp̄iana pietate G Havtizatꝰ itaqꝫ auguſt. a btō Amb̓. du