Monicha vidua.CCLXXVij.

ſane in hoc ſe ſeruire deo Ita tolerauit cubilis iniurias: vt nullā de hacpe cū marito vniꝙͣ habe̓t ſimultatēExpectabat em̄ mīam dei ſuꝑ eū: utin xp̄m credēs caſtificaret̉. Erat em̄ille ſicut beniuolētia p̄cipuꝰ: ita iraferuidꝰ Sꝫ noueāt illa n̄ veſiſte̓ iratoviro:nō tm̄ facto: ſꝫ nec quidē verboIam vero reformatū ⁊ qͥetū cū oportunitatē vide̓t: rōnē facti ſui r̓ddebatſi forte ille incōſideratiꝰ ꝯmotꝰ fuea̓tHoc etiā illi munꝰ grāde dn̄s donauerat: ꝙ int̓ diſſidētes ⁊ diſcordes ꝑſonas qͥſqꝫ recōciliādas mira ſe ſollercia p̄bebat pacificam: cauēdo neqͥcꝙͣ alteri de altera ꝓderet. niſi ꝙ adeas recōciliādas valeret ¶ Filios qͦꝫſuos hec ſcā in om̄i timore dei ſollicitudine ingēti nutriuit. tociēs eos ꝑturiens: qͦtiens ipōs a dō deuiae̓ cernebat C ¶ Et qꝛ fiei̓ nō p̄t vt arboroͣ fructū bonū nō faciat: in bn̄dictionis cumulū pr̄ luminū hͦ ancille ſueꝯtulit munꝰ. ut ſydꝰ clariſſimū ex eafulge̓t: ꝙ totū mūdū ſuo iubare ꝑluſtraret. O felix feīa: q̄ tantū lumēecc̄ie: auguſtinū videlicet doctorē p̄fulgidū ex ſuo meruit vtero ꝓpagae̓Felicē inꝙͣ illā matre dixeri: q̄ nontā carnis filiū mūdo edidit: ꝙͣ ſeruūxpō caſto cordeꝫ lacrimarū multo ſemine caritatis viſceribus ꝑturiuit.Multo namqꝫ maiore ſollicitudineipſū poſtea ſpiritu ꝑturiuit: ꝙͣ carnepͥus pepererat ¶ Dū aūt cū viro ſuofere anis duodecī vixiſſꝫ: veſpexᵗ dn̄shūilitatē ācille ſue ⁊ exaudiuit lacrimas eiꝰ: inſpiāuitqꝫ marito vt deinceps vxorē pudicā ⁊ caſtā ſeruaret.O mira res Quia cū eſſꝫ ferociſſimꝰ:quāto ab ea carnali affectu diuiſuseſt: tantomagꝭ̓ mrimonio ſpūali ꝑdilectionē ei eſt ꝯiūctꝰ Cōmanſerūtaūt ex eo tꝑe viuētes ſimul in caſtitate aniſ fere qͥndecī ¶ Cū itaqꝫ dei famula toto niſu ſatāgeret maritū adxp̄i fidē cūuertere: ip̄ē vero paganicaduricia multꝭ ānis inflexibil̓ ſtetiſſꝫipſa tn̄ tandē d̓ina opitulāte gratia

Illū in extrema vita ſua corpoa̓li xpōlucrata ē. Nec in eo iā fideli planxitqd̓ in nondū fideli tolerauea̓t. Cūqꝫille eſſet ānoꝝ ſeptuagītatriū obijtin pace D ¶ Suꝑuixit aūt illa mortuo marito in ſcā viduitaterānis circiter ſedecī. Liberata gͦ a viri ptātexp̄i ſeruitio ſe totā mācipabat. ieiunio ⁊ orōnibꝫ vacabat. Pauperibꝰelemoſinas largit̉ tribuebat. cicatrices infirmoꝝ ⁊ paupeꝝ deuota mēteliniebat. eiſqꝫ qnͣtū potuit hūiliterſeruiebat xp̄n in eis venerās. ita vtnō ſolū mater? ſed ⁊ ācilla pauperūvocaret̉ ¶ Quid plura? Ꝙ ſcā ⁊ religioſa hec vidua fuerit. ꝙͣ caſta. ꝙͣpudica. ꝙͣ pia. ꝙͣ ſobria. ꝙͣ mitis.ꝙͣ benigna. ꝙͣ modeſta. ꝙͣ patiens.ꝙͣ aſſidua ⁊ deuota in orōnibꝫ. in vigilijs ⁊ ieiuuijs. in elemoſinis: itavt nil ei omnino ꝑfectionis deeſſetvitā eius q̄ tota ſpecularꝭ erat ⁊ bucidā demōſtrauit. Erat em̄ ſerua ſertiorū xp̄i. Quiſqͥs eoꝝ nouerat eāmultū in ea laudabat ⁊ hōrabat acdiligebat ⁊ ſētiebat xp̄i pn̄tiā in corde eius ſcē cōuerſationis eiꝰ fructibꝫteſtibꝫ E ¶ Deniqꝫ amor xp̄i intātūmentē ipſius vulnerauea̓t: vt crucēet paſſionē ſuā cordi ſuo iugiter haberet infixā ¶ Cū em̄ qͣdā die p̄uentaa dn̄o in bn̄dictionibꝫ dulcedinis benieficia dni nr̄i ih̓u xp̄i que in carnehumana clemens liber exhibuit: ancilla dei intenta dulcedine deuocōisꝯſideraret: tantā ꝯpaſſionis ꝯpūctioniſqꝫ gratiā:tantāqꝫ lacrimaꝝ copiam torculari crucis xp̄i expreſſamin paſſione ad inueīt? ꝙ veſtigia eiusper ecc̄iam lacrime deſuꝑ pauimētocopioſe defluētes patule oſtendebātEt quāto plus a defluētia lacrimaꝝhortabat̉ defiſtere: tanto plus lacrimarū fluitius inundabat Tanta nimirū ebrietate ſcī ſpiritꝰ mens eiusſepius rapiebat̉: ꝙ in ea fere ꝑ totādiē quieſcēs dū eſſet vex in accubitucordis ſui: neqꝫ vox neqꝫ ſenſus in eoꝑcipiebat̉. Nec nimirū: qꝛ illa paxI-

M. iij.