Sygiſmūdus martir.CCLXXV.
taiſſit adduci euentiū preſbiterū ⁊ infurnū mitti in medio ſāctoꝝ: ſꝫ an̄qͣponeret̉ ignis: orans emiſit ſpirituCūqꝫ ⁊ hūic inſultae̓t: venit vox diei. Auveliane: iſtꝭ quibꝫ inſultas celiaperti ſūt vt illuc aſcendāt. tibi aūttar tarus aꝑtus eſt ⁊ illuc deſcēdes.Ad hoc expauit auvelianꝰ. ⁊ tātuseū timor ⁊ tremor arripuit vt ſeruoꝝmanibꝫ ad pallaciū portaret̉. Quēſeuerina vxor eiꝰ excipiēs ⁊ ei neqͥtiāſuā improperās dixit Vadā ſecura ⁊ſepeliā ſcōs dei. ne mihi idē ꝯtingatQuo honorifice ꝑacto redijt ad eua inueīt eū ī doloribꝫ nimijs linguāmaſticātē ⁊ alienatū a mēte⁊ ꝓtinꝰexpirantē. Alibi legit̉ ꝙ aurelianꝰiuſſit Euētiū ⁊ Theodolū decollarialexādrū v̓o ꝑ cūcta mēbra tnͣ ſpugiqͥ ſepultꝰ ē in via numētana Trāſlatus pꝰ ad eccleſiam ſcē ſabine ¶ Iſtealexāder vt ex cronidhr̄ ſtatuit aquābn̄dictā cū ſale aſpergi in domibꝫ fideliū Itē idē addidᵗ in canone mriſſememoria paſſioīs dn̄i ſcꝫ Ꝙ pͥdie ꝙͣpatereʳ ⁊c. Itꝭ ſtatuit vt vino miſceatur aqua in calice ad repn̄tanduꝫvnionē xp̄i cū ecc̄ia Et vt oblatio fieret ex azimo. ⁊ in modica quātita bedicēs Hec oblatio tanto potior ꝙͣtorarior. ⁊c¶ De ſācto figiſmūdo martire regegundre.Emporibꝫ tyberij ſeniorꝭ auguſti qͥ ſicut veliqͣs regionesita gallias euſomāqꝫ regebat egreſſa eſt gens de inſula. quāmare occeanū cingit cuiꝰ vocabulūeſt ſtandaria: qͥ ex vobulo regionisſtachoarij ſūt nūcupati Cūqꝫ aliqͣsregiones ⁊ r̓gna cū mulieribꝫ ⁊ filijsſuis penetraſſēt: ⁊ ad veni fluuiū ꝑneniſſēt. ibiqꝫ iuſſu tiberij īꝑatorꝭdetēti burgos vltra renū fluuiū permultoꝝ annoꝝ ſpacia cuſtodive ſūtiuſſi Vn̄ ⁊ burgūdofarones ſūt nūcupati: hodieqꝫ burgūdiones vocāt̉Qui tꝑibꝫ valētinam imꝑatorꝭ de
ipẜ burgūdinibꝫ egreſſi galliaſ pederūt: ⁊ moe̓ barbarico t̓ras ⁊ ppl̓osimperialibꝫ dicionibꝫ ſb̓iugatoſ inuaſerunt Regeqꝫ ex ſuo gn̓e leuatonoīe gunduico ronos galliaꝝ qͦs abeoꝝ ꝯſpectibꝫ fuga n̄ celauit: gladiatoꝝ manꝰ int̓fecit. Pauciſqꝫ velictisac ceterꝭ ſuis dicionibꝫ ſb̓iugatꝭ: ip̄ieoꝝ dominacōni ſe hūiliari ꝯtēpſert¶ Defuncto itaqꝫ gūduico: filij ipfiꝰgūdebaldꝰ ⁊ godegiſlus regno ſuſcepto t̓ras galliaꝝ inter ſe diuiſer̄tita vt gundebaldus duas porcionesſibi vendicaret: tercia qͦꝫ gōdegiſſusꝯtentꝰ eſſet Vn̄ inter ipſos maximaiurgia ſūt exorta: ita vt diuidererit̉ acaritate fraterna ¶ In ipẜ tēporibꝰfictābioꝝ gens ilico ꝯualeſcēs galliarū fines inuadēdo audacter expetijtQuibꝫ adiunctus gōdegiſlus cōtrafratrē ſuum gundebaldū armā arripuit. Quo fugator regnū galliarūpaucis diebꝫ ſibi viſus ē ſubiugaſſe¶ Nō poſt multū vero tp̄s reſūptisviribꝫ gundebaldꝰ: erectiſqꝫ portisviennēſiū ciuitatꝭ cū multo exercitucaptū germanū ſuū gōdegiſtum cūvxoe̓ ac filijs ignē ꝯcrem auit: ōnēqꝫregnū qd̓ ꝑ vimi ꝑdidea̓t vindicauitG ¶ Natiqꝫ ſūt ei duo filij figiſmundus ⁊ godemarꝰ Et ꝙͣuis ipe gundebaldꝰ ōneſqꝫ burgūdiones legꝭ gothice videbant̉ eſſe cultores Tamenfilijs ſuis xp̄iane legꝭcultue̓ deſeruie̓viſus ē tradidiſſe. Quā lege ꝑ̄cep̄illuſtris ac venerabil̓ puer figiſmūdus cū iam ad ꝑfectā voniſſet etatētanta deuotio circa ecc̄ias ⁊ moſteriaac limina ſanctoꝝ ipſū accendit: vtdie noctūqꝫ. vigilijs. ieiunijs. orōnibus inceſſant̓ inſiſte̓t ¶ Defūcto aūtgenitōe̓ ſuo gūdebaldo: licꝫ īcredulacirca xp̄i fidē omnis gens burgundionū: vna cū paucis vomanis quicū ipſis durabant: excellentiſſimuꝫvirū figiſmūdū ſibi in regē eleger̄tC ¶ Accepto igỉ pͥncipatū ſuꝑ galliarū incolis: qualē ſe c̓ca cultū d̓inūſuis orōibꝫ vel fuiſ optimatibꝫ p̄buit
. j.