CCXXVV.Allexander pͣp cū ſocijs.
eſt corpus ſancti quirim ꝑ quandāabbatiſſam in opidū ſuꝑ venuꝫ ſitūnoīe Quſſiam vbi iam multꝭ claretmiracul̓ ¶ In qͦdā clauſtro ordinisciſterciēſis frater quidā infirmabat̉morbo fiſtule qͥ morbꝰ vocat̉ ſanctiqͥrimi eo ꝙ ſcūs qͥrinꝰ dei grā multosa tali morbo liberat Igit̉ frater illeinfirmus cepit ſupplicare abbati vtdue̓t ſibi licētiā eundi ad ſcm̄ q̄rinūAbbas vero rn̄dit fratri peregrinationes in ordine eſſe ꝓhibitas ⁊ nōdedit ei licētiā. Frater aūt iterū atqꝫiteꝝ inſtētit apud abbatē ſuū ꝓ licetia. Qui omnino negauit. Tūc frat̓ille infirmitate cogēte ſine licētia ꝑrexit ad ſcm̄ qͥrinū in nu̓ſſiā Et ſanꝰfactus reu̓ſus eſt letus ad clauſtrūſuū. Dictū eſt aūt abbati ꝙ frat̓ illeiuiſſet ad ſcm̄ qͥrinū ⁊ ſanꝰ factus veniſſet ad portā clauſtri Rn̄t abbasnō poſſū crede̓ ſcm̄ ⁊ martirē xp̄i eſſeqͥrinū qͥ cōtra xp̄i regulā fratrē inobedientē cua̓uit Illa curatio a do̓ nōeſt vbi corpꝰ ſanat̉ ⁊ anima occidit̉Hoc dixit ⁊ adiecit Ab hac hora nōrecipiā fratrē illū. nec credā quirinūeſſe ſcm̄ niſi talis reſtituat̉ in fraterille qͣlis hinc receſſit Nira res Statīinuaſit fratrē illū morbꝰ a qͦ liberatus fuerat Quod cū nūciatu fuiſſetabbati rn̄dit Aodo credo qͥrinū ſcm̄⁊ martirē xp̄i eſſe. Et iuſſit intravefratre. Sequenti die inſtituit abbasorōnes fieri pro illo infirmo fratre. qͦfacto ad plenū ſanatꝰ eſt Et ecce hictriplex miraculū Scūs qͥrinꝰ primoſanauit infirmū licet inobedientemPoſtea pro inobedientia puniuit eūfaciens in eū infirmitatē redire Iteꝝorante cōuētū ad plenū ſanauit.O ¶ Cū btūs alexander multa miracula feciſſet Aurelianꝰ fecit ſibi adduci eū. ⁊ cū inulta inuicē cōtuliſſēt⁊ vincere eū in verbis nō poſſet neceū mutare a bono ꝓpoſito. in eculeoiuſſit leuari a vngul̓ ac ardētibꝫ lampadibꝫ torq̄ri. ⁊ inde depoſito eo: etvocatis ſāctis Euētioa Theodolo cū
ꝑſuade̓ eis non poſſet vt p̄molayentalexandrū ⁊euētiū ligatos dorſo addorſū in fornacē ſuccenſū mitti iuſſitTheodolū vero ad furnū ſtare vt ſicterritus ꝯſentiret. Cui ſcūs alexādetclamauit. frāter theodole veni qꝛ quiinter tres pueroſ qͣrtus in igne apparuit h̓ nobiſcū ē. ꝑ triduū in eo illeſimanſerunt. Et cū laudarent ibi deūaurelianꝰ dixit. Audiamꝰ qͥd miſerille in incēdio fabulet̉. Cūqꝫ ſe applicaſſet: facies eius ſemuſta ē. ⁊ media ꝑs clamidis exarſit ultiveroex militibus inflāmati mortui ſuntTūc aurelianꝰ iuſſit eos extrahi. etthrodolū dyaconū ⁊ euētiū p̄ſbiterūin carcerem recludi. ⁊ alexandrū inaliū furnū ardētiorē mitti Quod cūfieret theodolꝰ dyaconꝰ qͥ cū euentiop̄ſbitero alligatus in carcere fueratſtās in ppl̓o cepᵗ flere. ⁊ aurelianūdīiuſto iudiº īcrepae̓ Qd̓ audiēs aurelianꝰ iuſſit eū in eundē furnū iactari⁊ exclamās Theodolus dixit Sanctealexander ora ꝓ me qꝛ peccator ſū ⁊ferre nō poſſū. vanctꝰ alexāder dixitNoli timere qꝛ mecū eſt ille qͥ in babilone tres pueros libea̓uit Et ſtatīthrodolus in furnū exilijt. Et ceper̄iſimul laudae̓ deū Audiēs āt aureliaꝰtheodolū cū alexandro loquētē:iratus nimis iuſſit eoſ in clibanū ardentem iactari. Tūc ayt alexander adtheodolū. Quid eligꝭ. an ſanꝰ euadoan mecū ad deū ꝑgere? Cui theodolꝰEgo iam te nō deſerā. qꝛ licet in pͥncipio gͣuiter ſim cruciatꝰ: tn̄ exqͦ prome oraſti; nec dolorē ſentio nec ardorem. Tūc dixit alexander miniſtrisCeſſate a labore. qꝛ āteꝙͣ nouos ignes ſupponatꝭ ambo ꝓperamꝰ ad dominū. ⁊ orātes ſimul ſpm̄ emiſer̄tCū hͦ audiſſꝫ auvelianꝰ ⁊ hīc ꝑgeretcepit inſultae̓ defunctis. Ecce ſubitovirga ferrea ignita ante pedes eiusapparuit. ⁊ vox audita eſt ab ōnibꝰAuveliane accipe brauiū meritoruꝫtuoꝝ cū qūo in infernū te ſcias miltendū At ille magid̓ artibꝫ īputas